Posts Tagged ‘lapland snowscooter ijsvissen’

Dag 2: Het 6-lagen principe

Na gisterenavond nog een uurtje bij het vuur in de hut bij het meer te hebben doorgebracht (helaas geen Noorderlicht) hebben we lekker bijgeslapen in onze cottage.
Wel wennen aan de droge lucht en statische elektriciteit hier. Bij Agnes vlogen in bed letterlijk de vonken er van af.

Vanmorgen door de wekker wakker geworden en met R&A rustig naar het restaurant gelopen voor het ontbijtje. Met -20 graden op de thermometer hadden we besloten voor het 5 lagen principe, dat later op de dag tijdens het snow scooters zou worden uitgebreid naar 6-lagen;
1. Thermo ondergoed
2. Thermo pully
3. Fleece-Vest
4. Windstopper
5. Ski-jack
6. Motor-overall

Om de nek nog een dikke sjaal en een bivakmuts om het hoofd.
Met thermo-sokken onder de gewone sokken en de thermo handschoenen in de gewone handschoenen zou het moeten lukken om warm te blijven.

Vandaag dus snowscooteren. Ander programma dan vorig jaar. Grote voordeel is dat dit jaar het omkleden en start gewoon vanaf het restaurant op ons park is. Sjiek hoor!

Het traject wat we vandaag aflegden was uitdagender dan vorig jaar en zelfs pittig te noemen. Door de bossen, over de heuvels en soms smalle paadjes. Maar oh, wat was het mooi en wat waande je je in een wonderwereld.
Ron raakte 1x van zijn padje af met de scooter, maar gelukkig kreeg hij hem zelf weer uit de diepe sneeuw.
Ook Agnes & Angelique hebben uiteraard de nodige kilometers gestuurd en genoten duidelijk van de pk’s.
Rond lunchtijd arriveerden we bij een bevroren meer, waar we ons helemaal mochten uitleven. Met 80 km/h over het meer door de stuifsneeuw. Kicken!

[galleryview id=2]

Op hetzelfde meer was er ook nog de gelegenheid tot ijsvissen. Het gat boren is leuk, maar daarna heb ik het maar aan de rest van het gezelschap overgelaten. Beetje stupide zo’n hengeltje op en neer halen had ik al eens gezien. Ook dit jaar geen vangst.
Wel vermakelijk overigens als een zeker persoon met zweet, bloed en tranen een gat heeft geboren, vervolgens het hengeltje op gaat halen en dan het gat plotseling niet meer te vinden is. Angelique in Bananasplit? Nee hoor, gewoon melige reisgenoten die dan een beetje stom mee gaan lopen zoeken naar het gat.
Gelukkig was er ook zalm meegenomen, zodat we toch van een heerlijk zalmsoepje als lunch konden genieten.

Omstreeks 16:00 uur waren we weer terug op het park. Een half uurtje later viel de schemer alweer in. Ook de temperatuur was alweer wat gedaald tot zo’n -25. We begrepen dat gelukkig ook Nederland iets van het winterweer mee kreeg vandaag.

Zit deze blog nu in het hutje van R&A te tikken bij het open haardje, wijntje erbij, chippie op tafel. Life is good!