Het inrijden naar Luxemburg

Vanuit een zonovergoten Echtenach een verslagje van de eerste dagen van onze onderneming;

Afgelopen woensdag vertrokken we met droog weer en natte ogen uit Vleuten, maar dat was van korte duur. Halverwege de dag werd het regenjack echt op waterdichtheid getest. Ik begreep toen ook gelijk waarom die van Jan zo’n stuk duurder was…
Ook dachten we in ons optimisme dat we de routekaarten nog niet in detail nodig hadden. Resulteerde toch in een kleine omweg.
Maar ja, we waren eindelijk op weg en al nadenkend tot d e slotsom gekomen dat we niets waren vergeten. De dag eindigde 110 kilometer verder in huize Van Dijk in Moergestel.

Donderdag kwam ook voor Jan het afscheid en stoomden we die dag redelijk droog door naar Belgie. Lelijke venijnige heuveltjes, maar dat wisten we al sinds onze verkenningstochten met Pasen. In Stokkem terecht gekomen bij een particulier voor de overnachting. Prima. We waren nu echt weg.

Vrijdags een saaie tocht gemaakt met heel veel Julianakanaal langs onze zijde. Ook hielden we het niet droog. Wel afwisselend die regen. Dan weer miezerig, dan weer hard. De dag eindigde in Kelmis. Een vrij grote plaats, maar het bleek niet gemakkelijk om daar een overnachting te vinden. Zelfs geen VVV. Uiteindelijk in een wat muffig hotel terechtgekomen. Duidelijk vergane glorie, maar goed, de fietsen stonden droog in de garage en dat is veel belangrijker.

Zaterdag hadden we de mooiste en tot nu toe zwaarste tocht. Over de hoge Vennen-Eifel door natuurgebieden, onverharde paden. Prachtig, maar wel zwaar. Veel stijgen, veel dalen en een behoorlijke afstand naar Schonberg. In schonberg kwamen we vrij snel terecht in een recent verbouwd pand (www.lanterfanter.be) gerund door een Tilburgs echtpaar. Heel leuk en heel gezellig. ‘s Avonds een heerlijk 3-gangenmenu met oa frietje Stoofvlees. Kan het Brabantser? Jammer dat we hier weer zo snel wegmoesten.

Zondag de laatste etappe voor de rustdag. Een 90 km lange rit naar het bruisend Echtenach door glooiend landschap met 1 stoere beklimming. Die deed volgens ons niet onder voor Alpe d’Huez, maar het zal nog wel zwaarder worden. Overigens wel een mooie rit door afwisselend Luxemburg en Duitsland. Paar keer over en weer de grens gepasseerd. Gisteren ook voornamelijk lekker weer gehad en dat is niet onbelangrijk.

Vandaag luieren in het zonnetje, de spieren en het zitvlak rust gunnen en relaxen (was stuk voor stuk hard nodig). Leuk plaatsje overigens voor 1 dag.

Eigenlijk zitten we al weer te popelen om morgen de volgende ritten aan te vangen en hopen we zaterdagavond Basel binnen te rijden. Als we weer een internetcafe vinden, houden we jullie op de hoogte. Steunbetuigingen kunnen naar mijn vertrouwde emailadres worden gemaild (bauke.van.beurden@hccnet.nl) of uiteraard ge-smst.

Mogelijk ben ik iemand in de adressering vergeten, maar dat is geen opzet.

Groeten aan iedereen en tot gauw

Bauke (en Jan)

This entry was posted in fietsen. Bookmark the permalink.

Comments are closed.