Vandaag was echt een topdag, maar laten we maar beginnen bij gisterenavond.
Om een beetje aan te sluiten bij Finse eettijden werden we al om 18:00 uur verwacht in de Lapse kookhut op het park, waar de Lapse Mila ons een soort Lapse kook-workshop zou aanbieden.
Bij aankomst stond het houtvuur middenin de hut al goed te branden, dus we werden gelijk aan het werk gezet. Zalm fileren, aardappels schillen op z’n laps, rendier vlees bakken, pannenkoekenmix maken.
Allemaal dingen die we thuis ook kunnen, maar het sfeertje en de bereiding op het houtvuur maken het zo speciaal. Ik heb me daar toch een partij op z’n Laps staan zweten bij dat vuur!
Uiteindelijk kwam er een lekkere rendierensoep uit de pot, Gepofte aardappels met gerookte zalm en pannenkoekjes met jam toe. Prima avond gehad (en door de bewolking was er toch geen Noorderlicht)
Iedere dag wordt het een stukje kouder maar de temperaturen zijn nog steeds dragelijk. Vanmorgen zo’n -9 graden met werderom wat vers gevallen sneeuw.
Half tien in de bussen op weg naar de Rendieren farm. Gerda had kennelijk een dagje vrij gekregen van RenĂ©, die zelf het 2e busje bestuurde đŸ™‚

De lokale rendierboer wist bij een warm houtvuur (ja, er wordt hier wat bos verstookt) een interessant betoog te houden hoe deze dieren leven. Voor het eerst in m’n leven het nut van muggen ontdekt. Die beesten schijnen in het voorjaar de groep in de bossen bijeen te drijven. De beesten in de groep schijnen zo bespaard te blijven van muggenbultjes.
Na de beesten van dichtbij te hebben bekeken, geaaid en te hebben gevoederd werd het tijd voor het hoogtepunt van de dag: De Huskysafari!

Dit was een onvergetelijke ervaring en ik denk ook het absolute hoogtepunt van deze vakantie!
Allereerst volgde er een korte uitleg over de slee. Voor degene die achterop staat: een rem, meehangen in de bochten en meesteppen bergopwaarts indien nodig. Voor de bakkenist: zorgen dat je warm blijft, foto’s maken en genieten.
Vooraf werden we al gewaarschuwd, dat zo gauw de honden ons zouden zien, dat ze dan niet meer te houden zijn, dus instappen en gaan.
Geen woord van gelogen. Wij hadden de achterste 6 hk aangedreven slee. Zo gauw het touw van de boom werd losgelaten was er geen houden aan: Als een speer gingen we ervandoor. Wat een energie hebben die beesten.

Al snel merk je ook dat iedere hond z’n eigen karakter heeft. De eerste 2 honden zijn de werkers en krachtigste honden, vervolgens 2 wat jongere huskies die het vak nog aan het leren zijn en tenslotte de voorste 2 honden zijn de intelligentste.
Er zijn Siberische en Canadese huskies. Linksvoor hadden wij een witte Siberische. Een ADHD-ertje. Niet te houden en bleef maar gaan.
In het midden nog eentje die wat gemakzuchtiger was. Zo gauw het iets moeilijker werd of ietsje bergopwaarts ging, dan keek die om met een vragende blik waarom er niet werd meegestept.

Dit werk is voor deze honden trouwens niet zielig. Het zijn werkhonden en ze doen niets liever. Ze moeten hun energie kwijt en kunnen per hond zo’n 50kg trekken.
Onderweg gaan ze vaak met hun kop door besneeuwde bermen voor verfrissing of er even doorheen woelen als ze de kans krijgen.
Minpuntje is dat ze ook nogal winderig zijn (dat is trouwens nog het beste scenario). Met regelmaat drijft er een lucht langs of dat je zelf net in de poep hebt getrapt.
Maar wel leuk is dat deze honden ook heel sociaal zijn. Je kan ze goed benaderen en ze zijn ook erg foto-geniek!

En dan de route; Dwars door de bossen door een sprookjesachtig decor. Door de verse sneeuw en de witte bomen was het echt ongelooflijk mooi.

De lunch werd natuurlijk weer in een wigwam met open vuur genuttigd. Vissoep (geen zalmsoep deze keer) en broodje worst werd weer uiterst vakkundig klaargemaakt.
Ook de koffie wordt hier zeer apart bereid.
Je laat een ketel water koken, je knikkert er een half pak koffie in (geen maatbekertjes te bekennen), even doorkoken en voorzichtig uitschenken. Nog vrij goed te drinken ook.

Na de tocht konden we nog even bijkomen van de ervaring in het restaurant en konden nog rendier attributen worden gekocht (geweien en huiden).
Groepslid RenĂ© en zijn Fleur hadden de keus laten vallen op een gewei. Na enige discussie was de conclusie dat het iets bijgebogen moest worden om het in de koffer te krijgen. Echt een krachtpatser die RenĂ©, want al gauw hoorden we ‘krak’. Jammer joh.

Alsof er nog niet genoeg was beleefd vandaag stond er bij aankomst op het park nog een heetgestookte Finse Sauna op ons te wachten. Met bijbehorende dompeling in een ijswak. De meeste in de groep waren redelijk vastbesloten om deze medische check te ondergaan (met Agnes natuurlijk voorop). Uiteindelijk hebben 11 van de 12 het ondergaan. En ja, je voelt je daarna wel heel goed. Maar je moet er wel even doorheen!
Op bijgaande foto is Agnes helaas net even ondergedompeld, maar haar slippers bewijzen toch echt dat ze er in zit.

2 Responses to “Rendieren en Huskies”

  • javerbu zegt:

    Na toch nog even de koude rillingen,( alleen bij de gedachte aan dat wak) te hebben afgeschud moet ik toch constateren dat het niet zo heel erg moet zijn geweest zo’n onderdompeling.
    Als 11 van de twaalf het hebben gedaan, hoef ik toch niet te denken dat jij de 12e was Bauke??
    Er moet natuurlijk iemand zijn die foto’s maakt en zo maar toch…..
    Hebben jullie er overigens ook aan gedacht, om zelf een husky aan te schaffen??
    Als ze groot zijn zijn ze best aantrekkelijk en als ze klein zijn zijn ze om op te vreten.
    Ik wil zo af en toe best even uitlaatdienst zijn hoor!!
    Jullie een heel mooie dag, en morgen weer iets nieuws.
    Blijf er met je gedachten goed bij Ag en geniet van de laatste dagen!
    Zelf hoor ik hopenlijk wat en hoe en wanneer er wat wordt gedaan.
    Ik ben benieuwd.
    Jan komt ons om 8 uur halen en Ries brengt ons weer naar huis.
    Alles dus weer geregeld denk ik zo.
    Heel veel plezier nog, en Tot morgen!!
    PaMa

  • Monique zegt:

    Ah, wat lief, zo’n echte Rudolf! Geweldig mooie beestjes vind ik dat.

    Lijkt me super gaaf, zo’n Huskydag, weer eens wat anders dan paarden mennen. Geniet er nog van!