• 11May

    De politie vraagt uw aandacht voor het volgende….
    Menig opsporingsbericht begint met deze zinsnede. Later hierover meer.

    Vannacht hebben we weer geslapen als een kanon (hoe komt dat toch…?). Misschien wel zo vast dat we nog niet helemaal wakker waren, maar ook daarover later meer.
    Het einde van ons rijtje te bezoeken parken komt net als het einde van onze vakantie in zicht, maar er is nog wat arbeid te verrichten voordat we alles kunnen afvinken.
    In ons Orlando Flex pakket was ook Seaworld opgenomen en hoewel we dit park in 2007 al eens in San Diego hadden bezocht, leek het ons zekere de moeite waard om Shamu & kornuiten nog eens te bekijken.

    Shamu is de held van Seaworld, een Orka, oftewel Killer Whale. Nou noemen ze volgens mij wel al die orka’s Shamu (1,2,3,4, etc…) want die in San Diego heette ook al Shamu.
    Twee keer daags vertoont Shamu en z’n familie zijn/haar kunsten in het ‘Shamu stadium’. Vrij recent was een nieuwe show rondom Shamu in premiere gegaan, die een verhoogde drukte bij Seaworld tot gevolg had. Van die drukte merkten wij overigens niet veel vandaag.
    Ik was benieuwd naar het verschil met wat ik mij nog van de vorige show kon herinneren, maar eerlijk gezegd kon ik het niet ontdekken. Vermoedelijk wat andere muziek en video erom heen, maar de hoofdmoot bestond nog steeds uit het plonsen van Shamu en het nat maken van het publiek met z’n staart. Wel vermakelijk als je bovenin het stadion zit.
    Het haalt het allemaal niet bij de Orka’s die we vorig jaar in het wild in Canada rondom Vancouver Island hebben gezien (zie blog 2010)!

    Naast Shamu wilden we ook nog wel de Zeeleeuwen show zien, maar voor ons neus ging net het touw naar beneden. Stadionnetje vol.
    Volgens Agnes niet, dus lenig als we zijn gingen we al heupwiegend onder het touw door om uit het oog van de touw-bewaakster een plekje te vinden. Nou heeft Agnes nogal slechte knieën en al die gereserveerde invalide-plekken waren nog gewoon leeg…. Matige show overigens.

    Na nog wat afkoeling te hebben gezocht in de lokale splash-attractie vonden we het wel welletjes. Veel te heet om nog verder rond te banjeren, dus veel wijzer om naar het Seaworld waterpark ‘Aquatica’ te rijden, vlakbij Seaworld gelegen.

    Op naar de auto. Bijna blindelings had ik die ochtend op vertrouwd dat Agnes wel zou onthouden waar die stond. Helaas werd mijn vertrouwen beschaamd, want Agnes was die ochtend maar van het omgekeerde uitgegaan. Nou zijn die parkeerplaatsen echt mega en hoewel het niet druk was, praat je toch over een respectabele hoeveelheid auto’s bij elkaar. De parkeervakken hebben bij Seaworld ook niet echt gemakkelijk te onthouden namen, zoals Mickey, Goofy, etc.., maar gewoon A, B, C, D en dan een nummer.
    We hadden echt geen idee en na 10 minuten te hebben rondgelopen werden we al opgemerkt door de parkeerplaats-sherrif. De man legde uit dat het zijn dagtaak was om toeristen die hun auto kwijt zijn rond te toeren over de parkeerplaats net zo lang totdat die is gevonden.
    Het zou wel helpen als we konden aangeven hoe laat we ongeveer waren aangekomen. Tsja, preciese tijd staat op het parkeerkaartje…. achter de voorruit in de auto. De man legde uit dat er bij Seaworld (om het gemakkelijk te houden) 4 vakken D zijn.
    Om een lang verhaal kort te maken, we hebben gezellig met de man rondgereden, praatje gemaakt over hoe dom toeristen wel niet kunnen zijn, totdat we onze bolide herkenden.
    Zoals al aangehaald, we waren er vanmorgen niet helemaal bij.

    De laatste paar uurtjes in Aquatica waren aangenaam. Lekker dobberen, glijden (soms wel heel steil naar beneden) en hangen. Ik vermoed dat we hier nog wel een keertje terugkomen, dus dan meer details.

    Bij de Wal*Mart voor de laatste keer nog wat kleine boodschappen gedaan en nog wat voor het eten meegenomen. Vanavond houden we het verder maar rustig. Geen vuurwerk, geen shows. Goed uitrusten, zodat we morgen kunnen onthouden waar we onze auto parkeren!

    Tags: