• 14May

    En toen liep het in Orlando toch nog even iets anders dan we ons hadden voorgesteld.
    Een half uurtje voor vertrek begaven we ons naar de gate voor onze vlucht naar Atlanta en toen…. werd vliegveld Orlando gesloten voor alle binnen- en uitgaande vluchten.
    Een vreselijk noodweer brak los, gepaard gaand met mooie lichtflitsen. Hoe lang het duren, dat wist niemand te vertellen. En we hadden maar 1:40 uur overstaptijd in Atlanta.
    Nadat de eerste mensen al was verteld, dat ze hun aansluiting niet meer zouden halen en dat ze op kosten van Delta een hotel konden boeken, leken we toch nog geluk te hebben.
    Met 1 uur vertraging gingen we alsnog de lucht in. Zouden we de overstap halen in Atlanta en zo ja, ook onze koffers?
    Uiteindelijk hadden we 45 minuten de tijd om ons van het ene uiterste puntje van vliegveld Atlanta naar het andere uiterste puntje te begeven. En dat op 1 van de grootste vliegvelden ter wereld.
    Bij de gate hoorden we nog net de laatste ‘call’ voor passagiers naar Amsterdam en sloten we aan bij de laatste instappers. Pff….

    Onderweg een lekker tukkie gedaan en in Amsterdam bleken zowaar ook onze koffers het gehaald te hebben. Zat dus uiteindelijk niet tegen.
    En als klap op de vuurpijl wisten we zonder problemen de op volle oorlogssterkte aanwezige douane te passeren. Wie de blog een beetje heeft gevolgd kan begrijpen dat dit voor ons toch wel een opluchting was.

    Inmiddels zijn we weer prettig thuisgekomen en kunnen we terugkijken op een weer bijzonder geslaagde Amerika-vakantie.
    Zoals verwacht totaal anders dan voorgaande reizen met een camper, maar niettemin uiterst vermakelijk. Een aantal keren werd ons gevraagd wat onze voorkeur heeft. Het is een beetje appels met peren vergelijken, maar een camperreis door de Nationale Parken is toch wel de ultieme vakantie. In Florida is een huurauto veruit het ideale vervoermiddel.
    De huurauto was top, de hotels en vooral het appartement in Kissimmee was geweldig, de parken waren heel veel ‘fun’ en de dollar koers was niet verkeerd. En als je dan ook nog 3 weken lang van ‘s ochtends vroeg tot ‘s avonds laat in korte broek en shirtje kan lopen, dan kan de vakantie gewoon niet kapot.

    Was er dan echt niets wat niet leuk was? Nou nee. Sommige dingen vonden we wel stom!
    STOM:
    * Dat we zo lang naar onze autosleutels in Key West moesten zoeken
    * Dat Delta Airlines stewardessen niet zo knap zijn
    * Dat het net ging onweren toen we moesten vertrekken vanuit Orlando
    * Dat de Space Shuttle pas maandag wordt afgeschoten
    * Dat ik steeds achteruit zittend in zo’n bootje die waterglijbanen werd afgestuurd
    * Dat we onze auto kwijt waren op de parkeerplaats bij Seaworld
    * Dat Pamela mij niet kwam redden
    * Dat American Vacations de gewijzigde vluchttijden niet had doorgegeven aan Dollar autoverhuur
    * Dat er geen fastpassen meer waren voor Toy Story in Hollywood Studio’s
    * Dat er zoveel regeltjes waren in het zwembad
    * Dat Agnes de blender met pannenkoekenmix niet helemaal juist hanteerde
    * Dat ik een beetje misselijk werd van de reis naar Mars in Epcot
    * Dat M&M’s zo duur zijn in een M&M winkel
    * Dat er zoveel buggies in Disney World zijn
    * Dat mijn voeten soms zo moe waren
    * Dat die alligator naast onze boot ons met modder nat spatte
    * Dat go-cars onze reservering in Miami over het hoofd had gezien
    * Dat deze vakantie zo snel voorbij was

    Gemiddeld volgden zo’n 120 unieke bezoekers onze dagelijkse belevenissen en met plezier lazen we de vele reacties, al dan niet via de blog (met Javerbu als dagelijkse vaste schrijver).
    Het waren verhalen met een knipoog, die slechts een fractie weergaven van onze indrukken en ons plezier in deze vakantie.
    Deze blog sluit ik hierbij af en voor wie het leuk vindt kan de ‘reguliere blog‘ (met een lagere frequentie blijven volgen.

    Tags:

  • 13May

    Eigenlijk wilden we gisterenavond nog lopend naar steakhouse LongHorn, maar de opstekende wind, lichtflitsen en donkere wolken brachten ons op andere gedachten. Het leverde een mooi plaatje op en uiteindelijk bleef het, bij ons in ieder geval, droog. Nou ja, de tank van de Ford mocht toch leeg worden ingeleverd, dus een paar extra miles kon geen kwaad.

    Vanmorgen tijd genoeg, want we we hoefden de deur van onze hut pas uiterlijk om 10:00 uur dicht te trekken. De koffers hadden we gisterenavond al voor het grootste gedeelte afgevuld, dus tijd genoeg om de laatste eitjes, jus d’orange & brood voor het laatste ochtendmaal te nuttigen.
    Met weemoed wuifden we onze hut/condo en Cane Island gedag. Het was er aangenaam vertoeven!

    En in tegenstelling wat sommige al dachten, hadden we gewoon nog lekker een volle dag voor de boeg. Om 19:30 uur is pas onze vlucht naar Atlanta.
    En wat moet je dan? De parken hebben we gezien, zwemkleding willen we niet meer nat maken.
    Aan de andere kant waren er best nog wat gaatjes te vullen in de koffers. Die kunnen beter lekker gevuld zijn, zodat de inhoud niet gaat schudden.
    Op naar de Premium Outlet stores, daar waren we immers nog niet geweest! Met name voor Agnes 1 grote snoepwinkel (flexibel als ik ben pas ik mij wel aan).

    In de uren die ons restten wisten we nog genoeg kilo’s bagage te verkrijgen om alle gaatjes te vullen. Toch een geruststellende gedachte.
    Om een uur of half 5 op de parkeerplaats nog even de koffers ordenen en niet te vergeten onze kleding wisselen naar een vlucht-outfit en dan op naar Orlando International airport.
    Daar de Dollar-parkeergarage in om ons Fordje te bedanken voor de bewezen diensten en dan naar de incheck-balie.
    Gelijk de boarding passen voor de vlucht van Atlanta naar Amsterdam bemachtigd en soepel door de security.

    Inmiddels zijn we aangekomen in de lounge en heb ik tijd om de blog bij te werken en heeft Agnes zich weer over de iPas ontfermt.
    Het einde komt nu echt in zicht en we hebben de hele nacht de tijd om deze vakantie op ons gemak te evalueren. Onze bevindingen zullen we morgen delen in de afsluitende blog.

    Tags:

  • 07May

    Vandaag stond in het teken van recupereren, oftewel opnieuw op krachten komen na grote lichamelijke inspanningen.
    Na 4 dagen achter elkaar themaparken te hebben afgestruind waren we daar wel even aan toe.
    Uitslapen, ontbijtje, kopje thee, bellen en socialiseren op de i-dingen, reacties op de blog lezen (altijd leuk), kortom een rustige ochtend.
    Dit werd mede ingegeven door de weersomstandigheden. Donkere wolken dreven over en zowaar begon daar enige regen uit te vallen. En dat terwijl in Nederland volgens mij de mussen van het dak vallen.
    Ik denk trouwens dat ze hier ook wel van de dakrichel af zouden sodemieteren, want ondanks de regen bleef de temperatuur tegen de 30 graden. Resulteerde dus in wat drukkend weer. Die regenwolken waren na een uurtje wel weer gepasseerd.

    Zo rond het middaguur hadden we wel genoeg krachten opgedaan om met onze automobiel naar de Florida Mall te rijden. Half uurtje hier vandaan, maar wel over drukke stukjes weg.
    Nou is zo’n mall eigenlijk niet goed voor het recuperatie proces. Je loopt daar toch ook weer gauw de nodige kilometers weg en onderweg word je ook nog geacht af en toe de portemonnee te trekken.
    Het zijn daar niet echt outlet prijzen, maar er zit wel een heeele grote M&M winkel. Altijd grappig.

    Onze koop-gennetjes waren toch nog niet helemaal voldaan, dus op de terugweg nog een kijkje genomen bij de ‘Lake Buena Vista factory stores’. De Gap- en de Nike outlet konden we nog een bijdrage leveren in haar dagomzet.

    Zo’ n dag recupereren maakt hongerig, en wat smaakt er dan beter dan Agnes d’r eigen gemaakte pannenkoeken? Op de terugweg langs de Wal*Mart gereden om de ingrediënten in te slaan en dan bakken maar. Nog wel een kleine tegenslag dat de bodem van de blender niet helemaal lekdicht bleek te zijn, maar na een paar keukenrollen er tegenaan te hebben gegooid, blonk de keuken weer als vanouds. Helaas mocht ik er van Agnes geen foto van maken, dus ik volsta met de foto hiernaast. Uit coulance geen cono-punten.
    De koeken waren in ieder geval erg lekker.

    Een veel gestelde vraag is of we hier veel merken van het gebeuren rondom Bin Laden? Nou, nee. We zien geen extra beveiliging (voor zover dat zichtbaar zou zijn) en de tv hebben we nog niet aan gehad, dus dat is ook lekker rustig. Met al die pretparken hier wordt met name hard gewerkt aan ‘feel good’, dus het laatste wat ze wel willen is dat verstoren.
    Koninginnedag, dodenherdenking & bevrijdingsdag is hier bijna ongemerkt aan ons voorbijgegaan, dus Agnes heeft alle hoop gevestigd op Moederdag (mannen thuis, dit is een hint).

    Vanaf morgen gaat de zon hier weer erg haar best doen en zullen de temperaturen weer boven de 30 graden gaan uitstijgen. Wij zijn er in ieder geval klaar voor om de 3e en laatste week van onze vakantie te beginnen!

    PS: Vandaag kwam het bericht van de NASA dat de Endeavour lancering niet voor 16 mei zal plaatsvinden. Da’s nou jammer!

    Tags:

  • 29Apr

    Na toch weer een prima nachtrust besloten we vanmorgen eens rustig op te starten. Wat (internet-)belletjes doen via de nieuwe Mac, beetje mail lezen en de altijd weer leuke reacties op de blog bekijken. Hopelijk leveren onze verhalen ideeën of inspiratie op tot een soortgelijke reis. Of misschien weet je na het lezen van de blog wel heel zeker dat Florida (of de US) niets voor jou is. In beide gevallen heeft het in ieder geval geholpen.
    Voor ons is het een soort dagboek om vooral al die indrukken maar niet te vergeten. Waar waren we 3 dagen geleden ook alweer?

    Het Pelican Bay Inn waar we afgelopen nacht verbleven had weliswaar niet zo’n centrale ligging, maar op het hotel was niets af te dingen. Prima kamer (oftewel suite), lekker zwembad en een mooie prijs, waar zowaar nog een prima ontbijt bij was inbegrepen. Apart bij het ontbijt was dat er 2 professionele wafelijzers stonden, waar je zelf je wafels kon bakken. Nooit eerder gezien.

    De rit ging vandaag voornamelijk via de Interstate 75 naar het noorden. Gas erop, cruise control aan en blik op oneindig.
    Gelukkig doemde al snel een onverwachtse verleiding op, die we niet konden weerstaan; Miromar outlet center. Bleek een keurig opgezet centrum te zijn, waar alle grote merken vertegenwoordigd waren. Deed qua grote en opzet een beetje denken aan het outlet center bij Las Vegas. Ook de temperatuur deed erg denken aan die zandbak in Nevada, pfff, wat was het heet.
    Je loopt zo maar weer een paar uurtjes rond, maar tevreden spinden we na afloop rond onze aankopen. Goed geslaagd en wat is het met de huidige dollarkoers dan toch leuk winkelen hier.

    Zo rond half 6 reden we Sarasota binnen, waar we langs de boulevard ons ‘Helmsley Sandcastle Hotel; vonden. Normale middelmatige kamer, maar uitstekende locatie aan het strand. Het vertrouwde zwembad ruilden we dus eerst maar even in voor een strandstoel. De golf van Mexico om mijn kuiten.

    Het centrum van Sarasota was net weer iets te ver weg om te lopen, dus het Fordje maar weer de weg opgestuurd. Door het onvermijdelijke mooie weer hangt er overal een lekker vakantie-sfeertje en zijn de terrassen goed gevuld. Gezellig dus.

    Het werd vandaag ook tijd om de koffers maar eens te herpakken. Het systeem is er toch een beetje uit na zo’n 1e week.
    Terugkijkend op die eerste week, hebben we eigenlijk 1 heel groot probleem ervaren: de dagen vliegen te snel voorbij!! Ik ben bang dat we dat de komende 2 weken niet kunnen veranderen.

    PS: Bolletjes katoen kan je bijvoorbeeld in je oren stoppen

    Tags:

  • 24Apr

    Goh, dat viel niet tegen voor de 1e nacht. Na een keertje wakker te zijn geweest rond 4 uur, openden we beide weer onze ogen rond kwart over 7! Als dat zo blijft dan prijzen we ons gelukkig.

    Hoewel we belangrijke zaken op de agenda hadden staan voor vandaag, gunden we ons toch eerst maar de tijd om het ontbijt in het hotel uit te proberen. Zoals ik gisteren al had aangegeven zal het niet meevallen om dit hotel nog in de komende 3 weken te overtreffen. Buiten de uitmuntende kamer, is het hotel erg trendy & stijlvol ingericht. Zo ook het restaurant cq ontbijtzaal. Er is de mogelijkheid om binnen te ontbijten of buiten, nabij 1 van de 4 zwembaden.
    Gezien het behoorlijke aantal Fahrenheits op de thermometer kozen we voor binnen. Heerlijk vers fruit en broodjes. Warme happen maar aan ons voorbij laten gaan (zag zelfs steaks voorbij komen op de vroege morgen….)

    En tsja, toen werd het toch wel hoog tijd om ons klaar te gaan maken voor 1 van de hoogtepunten van de vakantie; Naar de plaatselijke Apple Store! Ongeveer een kwartiertje rijden met onze toch wel erg comfortabele Ford Edge.
    Van de gelegenheid gebruik gemaakt om langs wast winkeltjes in de shopping area te flaneren, maar niet te lang, want er moesten prioriteiten worden gesteld!

    Erg druk overigens in de store, maar wij kwamen niet voor een iPad2, zoals het gros van de bezoekers, maar voor een MacBook Air. Het is de 11″ met 4GB geheugen geworden. Iedereen begrijpt natuurlijk dat deze aankoop echt op aandringen van Agnes gebeurde. Ze had het er al weken over gehad! Ik heb me daar echt in mee laten sleuren.

    Voor het middagprogramma stond gekoeld shoppen op het programma in de ‘Dolphin Mall’. Dik half uurtje rijden vanaf het hotel en onmetelijk groot. Ook veel en veel drukker dan ik ooit bij andere malls heb gezien. Natuurlijk geen tijd om alle rekken uit te pluizen, maar ik denk dat we toch een leuke 1e slag hebben kunnen slaan.

    Met de Tom-Tom op de voorruit waren we weer zo rond half zeven terug in het hotel. Uit pure veiligheidsredenen (geen luiheid!) hadden we ons maar getrakteerd op de Valet Parking van het hotel. Blijft wel grappig en aangenaam om voor de deur in- en uit te stappen en de sleutels af te geven of in ontvangst te nemen.

    Deze blog dus voor het eerst op de MacBook Air gefabriceerd, op ons balkon met een fantastisch uitzicht. Beneden hoor ik al die tijd een steelband er gezellig op los slaan en zingen.
    Zalig Pasen!

    PS:
    Werd er op attent gemaakt dat er geen reactie op de blog kon worden gezet. Zou nu weer goed moeten staan.