• 14May

    En toen liep het in Orlando toch nog even iets anders dan we ons hadden voorgesteld.
    Een half uurtje voor vertrek begaven we ons naar de gate voor onze vlucht naar Atlanta en toen…. werd vliegveld Orlando gesloten voor alle binnen- en uitgaande vluchten.
    Een vreselijk noodweer brak los, gepaard gaand met mooie lichtflitsen. Hoe lang het duren, dat wist niemand te vertellen. En we hadden maar 1:40 uur overstaptijd in Atlanta.
    Nadat de eerste mensen al was verteld, dat ze hun aansluiting niet meer zouden halen en dat ze op kosten van Delta een hotel konden boeken, leken we toch nog geluk te hebben.
    Met 1 uur vertraging gingen we alsnog de lucht in. Zouden we de overstap halen in Atlanta en zo ja, ook onze koffers?
    Uiteindelijk hadden we 45 minuten de tijd om ons van het ene uiterste puntje van vliegveld Atlanta naar het andere uiterste puntje te begeven. En dat op 1 van de grootste vliegvelden ter wereld.
    Bij de gate hoorden we nog net de laatste ‘call’ voor passagiers naar Amsterdam en sloten we aan bij de laatste instappers. Pff….

    Onderweg een lekker tukkie gedaan en in Amsterdam bleken zowaar ook onze koffers het gehaald te hebben. Zat dus uiteindelijk niet tegen.
    En als klap op de vuurpijl wisten we zonder problemen de op volle oorlogssterkte aanwezige douane te passeren. Wie de blog een beetje heeft gevolgd kan begrijpen dat dit voor ons toch wel een opluchting was.

    Inmiddels zijn we weer prettig thuisgekomen en kunnen we terugkijken op een weer bijzonder geslaagde Amerika-vakantie.
    Zoals verwacht totaal anders dan voorgaande reizen met een camper, maar niettemin uiterst vermakelijk. Een aantal keren werd ons gevraagd wat onze voorkeur heeft. Het is een beetje appels met peren vergelijken, maar een camperreis door de Nationale Parken is toch wel de ultieme vakantie. In Florida is een huurauto veruit het ideale vervoermiddel.
    De huurauto was top, de hotels en vooral het appartement in Kissimmee was geweldig, de parken waren heel veel ‘fun’ en de dollar koers was niet verkeerd. En als je dan ook nog 3 weken lang van ‘s ochtends vroeg tot ‘s avonds laat in korte broek en shirtje kan lopen, dan kan de vakantie gewoon niet kapot.

    Was er dan echt niets wat niet leuk was? Nou nee. Sommige dingen vonden we wel stom!
    STOM:
    * Dat we zo lang naar onze autosleutels in Key West moesten zoeken
    * Dat Delta Airlines stewardessen niet zo knap zijn
    * Dat het net ging onweren toen we moesten vertrekken vanuit Orlando
    * Dat de Space Shuttle pas maandag wordt afgeschoten
    * Dat ik steeds achteruit zittend in zo’n bootje die waterglijbanen werd afgestuurd
    * Dat we onze auto kwijt waren op de parkeerplaats bij Seaworld
    * Dat Pamela mij niet kwam redden
    * Dat American Vacations de gewijzigde vluchttijden niet had doorgegeven aan Dollar autoverhuur
    * Dat er geen fastpassen meer waren voor Toy Story in Hollywood Studio’s
    * Dat er zoveel regeltjes waren in het zwembad
    * Dat Agnes de blender met pannenkoekenmix niet helemaal juist hanteerde
    * Dat ik een beetje misselijk werd van de reis naar Mars in Epcot
    * Dat M&M’s zo duur zijn in een M&M winkel
    * Dat er zoveel buggies in Disney World zijn
    * Dat mijn voeten soms zo moe waren
    * Dat die alligator naast onze boot ons met modder nat spatte
    * Dat go-cars onze reservering in Miami over het hoofd had gezien
    * Dat deze vakantie zo snel voorbij was

    Gemiddeld volgden zo’n 120 unieke bezoekers onze dagelijkse belevenissen en met plezier lazen we de vele reacties, al dan niet via de blog (met Javerbu als dagelijkse vaste schrijver).
    Het waren verhalen met een knipoog, die slechts een fractie weergaven van onze indrukken en ons plezier in deze vakantie.
    Deze blog sluit ik hierbij af en voor wie het leuk vindt kan de ‘reguliere blog‘ (met een lagere frequentie blijven volgen.

    Tags:

  • 11May

    De politie vraagt uw aandacht voor het volgende….
    Menig opsporingsbericht begint met deze zinsnede. Later hierover meer.

    Vannacht hebben we weer geslapen als een kanon (hoe komt dat toch…?). Misschien wel zo vast dat we nog niet helemaal wakker waren, maar ook daarover later meer.
    Het einde van ons rijtje te bezoeken parken komt net als het einde van onze vakantie in zicht, maar er is nog wat arbeid te verrichten voordat we alles kunnen afvinken.
    In ons Orlando Flex pakket was ook Seaworld opgenomen en hoewel we dit park in 2007 al eens in San Diego hadden bezocht, leek het ons zekere de moeite waard om Shamu & kornuiten nog eens te bekijken.

    Shamu is de held van Seaworld, een Orka, oftewel Killer Whale. Nou noemen ze volgens mij wel al die orka’s Shamu (1,2,3,4, etc…) want die in San Diego heette ook al Shamu.
    Twee keer daags vertoont Shamu en z’n familie zijn/haar kunsten in het ‘Shamu stadium’. Vrij recent was een nieuwe show rondom Shamu in premiere gegaan, die een verhoogde drukte bij Seaworld tot gevolg had. Van die drukte merkten wij overigens niet veel vandaag.
    Ik was benieuwd naar het verschil met wat ik mij nog van de vorige show kon herinneren, maar eerlijk gezegd kon ik het niet ontdekken. Vermoedelijk wat andere muziek en video erom heen, maar de hoofdmoot bestond nog steeds uit het plonsen van Shamu en het nat maken van het publiek met z’n staart. Wel vermakelijk als je bovenin het stadion zit.
    Het haalt het allemaal niet bij de Orka’s die we vorig jaar in het wild in Canada rondom Vancouver Island hebben gezien (zie blog 2010)!

    Naast Shamu wilden we ook nog wel de Zeeleeuwen show zien, maar voor ons neus ging net het touw naar beneden. Stadionnetje vol.
    Volgens Agnes niet, dus lenig als we zijn gingen we al heupwiegend onder het touw door om uit het oog van de touw-bewaakster een plekje te vinden. Nou heeft Agnes nogal slechte knieën en al die gereserveerde invalide-plekken waren nog gewoon leeg…. Matige show overigens.

    Na nog wat afkoeling te hebben gezocht in de lokale splash-attractie vonden we het wel welletjes. Veel te heet om nog verder rond te banjeren, dus veel wijzer om naar het Seaworld waterpark ‘Aquatica’ te rijden, vlakbij Seaworld gelegen.

    Op naar de auto. Bijna blindelings had ik die ochtend op vertrouwd dat Agnes wel zou onthouden waar die stond. Helaas werd mijn vertrouwen beschaamd, want Agnes was die ochtend maar van het omgekeerde uitgegaan. Nou zijn die parkeerplaatsen echt mega en hoewel het niet druk was, praat je toch over een respectabele hoeveelheid auto’s bij elkaar. De parkeervakken hebben bij Seaworld ook niet echt gemakkelijk te onthouden namen, zoals Mickey, Goofy, etc.., maar gewoon A, B, C, D en dan een nummer.
    We hadden echt geen idee en na 10 minuten te hebben rondgelopen werden we al opgemerkt door de parkeerplaats-sherrif. De man legde uit dat het zijn dagtaak was om toeristen die hun auto kwijt zijn rond te toeren over de parkeerplaats net zo lang totdat die is gevonden.
    Het zou wel helpen als we konden aangeven hoe laat we ongeveer waren aangekomen. Tsja, preciese tijd staat op het parkeerkaartje…. achter de voorruit in de auto. De man legde uit dat er bij Seaworld (om het gemakkelijk te houden) 4 vakken D zijn.
    Om een lang verhaal kort te maken, we hebben gezellig met de man rondgereden, praatje gemaakt over hoe dom toeristen wel niet kunnen zijn, totdat we onze bolide herkenden.
    Zoals al aangehaald, we waren er vanmorgen niet helemaal bij.

    De laatste paar uurtjes in Aquatica waren aangenaam. Lekker dobberen, glijden (soms wel heel steil naar beneden) en hangen. Ik vermoed dat we hier nog wel een keertje terugkomen, dus dan meer details.

    Bij de Wal*Mart voor de laatste keer nog wat kleine boodschappen gedaan en nog wat voor het eten meegenomen. Vanavond houden we het verder maar rustig. Geen vuurwerk, geen shows. Goed uitrusten, zodat we morgen kunnen onthouden waar we onze auto parkeren!

    Tags:

  • 07May

    Vandaag stond in het teken van recupereren, oftewel opnieuw op krachten komen na grote lichamelijke inspanningen.
    Na 4 dagen achter elkaar themaparken te hebben afgestruind waren we daar wel even aan toe.
    Uitslapen, ontbijtje, kopje thee, bellen en socialiseren op de i-dingen, reacties op de blog lezen (altijd leuk), kortom een rustige ochtend.
    Dit werd mede ingegeven door de weersomstandigheden. Donkere wolken dreven over en zowaar begon daar enige regen uit te vallen. En dat terwijl in Nederland volgens mij de mussen van het dak vallen.
    Ik denk trouwens dat ze hier ook wel van de dakrichel af zouden sodemieteren, want ondanks de regen bleef de temperatuur tegen de 30 graden. Resulteerde dus in wat drukkend weer. Die regenwolken waren na een uurtje wel weer gepasseerd.

    Zo rond het middaguur hadden we wel genoeg krachten opgedaan om met onze automobiel naar de Florida Mall te rijden. Half uurtje hier vandaan, maar wel over drukke stukjes weg.
    Nou is zo’n mall eigenlijk niet goed voor het recuperatie proces. Je loopt daar toch ook weer gauw de nodige kilometers weg en onderweg word je ook nog geacht af en toe de portemonnee te trekken.
    Het zijn daar niet echt outlet prijzen, maar er zit wel een heeele grote M&M winkel. Altijd grappig.

    Onze koop-gennetjes waren toch nog niet helemaal voldaan, dus op de terugweg nog een kijkje genomen bij de ‘Lake Buena Vista factory stores’. De Gap- en de Nike outlet konden we nog een bijdrage leveren in haar dagomzet.

    Zo’ n dag recupereren maakt hongerig, en wat smaakt er dan beter dan Agnes d’r eigen gemaakte pannenkoeken? Op de terugweg langs de Wal*Mart gereden om de ingrediënten in te slaan en dan bakken maar. Nog wel een kleine tegenslag dat de bodem van de blender niet helemaal lekdicht bleek te zijn, maar na een paar keukenrollen er tegenaan te hebben gegooid, blonk de keuken weer als vanouds. Helaas mocht ik er van Agnes geen foto van maken, dus ik volsta met de foto hiernaast. Uit coulance geen cono-punten.
    De koeken waren in ieder geval erg lekker.

    Een veel gestelde vraag is of we hier veel merken van het gebeuren rondom Bin Laden? Nou, nee. We zien geen extra beveiliging (voor zover dat zichtbaar zou zijn) en de tv hebben we nog niet aan gehad, dus dat is ook lekker rustig. Met al die pretparken hier wordt met name hard gewerkt aan ‘feel good’, dus het laatste wat ze wel willen is dat verstoren.
    Koninginnedag, dodenherdenking & bevrijdingsdag is hier bijna ongemerkt aan ons voorbijgegaan, dus Agnes heeft alle hoop gevestigd op Moederdag (mannen thuis, dit is een hint).

    Vanaf morgen gaat de zon hier weer erg haar best doen en zullen de temperaturen weer boven de 30 graden gaan uitstijgen. Wij zijn er in ieder geval klaar voor om de 3e en laatste week van onze vakantie te beginnen!

    PS: Vandaag kwam het bericht van de NASA dat de Endeavour lancering niet voor 16 mei zal plaatsvinden. Da’s nou jammer!

    Tags: