• 14May

    En toen liep het in Orlando toch nog even iets anders dan we ons hadden voorgesteld.
    Een half uurtje voor vertrek begaven we ons naar de gate voor onze vlucht naar Atlanta en toen…. werd vliegveld Orlando gesloten voor alle binnen- en uitgaande vluchten.
    Een vreselijk noodweer brak los, gepaard gaand met mooie lichtflitsen. Hoe lang het duren, dat wist niemand te vertellen. En we hadden maar 1:40 uur overstaptijd in Atlanta.
    Nadat de eerste mensen al was verteld, dat ze hun aansluiting niet meer zouden halen en dat ze op kosten van Delta een hotel konden boeken, leken we toch nog geluk te hebben.
    Met 1 uur vertraging gingen we alsnog de lucht in. Zouden we de overstap halen in Atlanta en zo ja, ook onze koffers?
    Uiteindelijk hadden we 45 minuten de tijd om ons van het ene uiterste puntje van vliegveld Atlanta naar het andere uiterste puntje te begeven. En dat op 1 van de grootste vliegvelden ter wereld.
    Bij de gate hoorden we nog net de laatste ‘call’ voor passagiers naar Amsterdam en sloten we aan bij de laatste instappers. Pff….

    Onderweg een lekker tukkie gedaan en in Amsterdam bleken zowaar ook onze koffers het gehaald te hebben. Zat dus uiteindelijk niet tegen.
    En als klap op de vuurpijl wisten we zonder problemen de op volle oorlogssterkte aanwezige douane te passeren. Wie de blog een beetje heeft gevolgd kan begrijpen dat dit voor ons toch wel een opluchting was.

    Inmiddels zijn we weer prettig thuisgekomen en kunnen we terugkijken op een weer bijzonder geslaagde Amerika-vakantie.
    Zoals verwacht totaal anders dan voorgaande reizen met een camper, maar niettemin uiterst vermakelijk. Een aantal keren werd ons gevraagd wat onze voorkeur heeft. Het is een beetje appels met peren vergelijken, maar een camperreis door de Nationale Parken is toch wel de ultieme vakantie. In Florida is een huurauto veruit het ideale vervoermiddel.
    De huurauto was top, de hotels en vooral het appartement in Kissimmee was geweldig, de parken waren heel veel ‘fun’ en de dollar koers was niet verkeerd. En als je dan ook nog 3 weken lang van ‘s ochtends vroeg tot ‘s avonds laat in korte broek en shirtje kan lopen, dan kan de vakantie gewoon niet kapot.

    Was er dan echt niets wat niet leuk was? Nou nee. Sommige dingen vonden we wel stom!
    STOM:
    * Dat we zo lang naar onze autosleutels in Key West moesten zoeken
    * Dat Delta Airlines stewardessen niet zo knap zijn
    * Dat het net ging onweren toen we moesten vertrekken vanuit Orlando
    * Dat de Space Shuttle pas maandag wordt afgeschoten
    * Dat ik steeds achteruit zittend in zo’n bootje die waterglijbanen werd afgestuurd
    * Dat we onze auto kwijt waren op de parkeerplaats bij Seaworld
    * Dat Pamela mij niet kwam redden
    * Dat American Vacations de gewijzigde vluchttijden niet had doorgegeven aan Dollar autoverhuur
    * Dat er geen fastpassen meer waren voor Toy Story in Hollywood Studio’s
    * Dat er zoveel regeltjes waren in het zwembad
    * Dat Agnes de blender met pannenkoekenmix niet helemaal juist hanteerde
    * Dat ik een beetje misselijk werd van de reis naar Mars in Epcot
    * Dat M&M’s zo duur zijn in een M&M winkel
    * Dat er zoveel buggies in Disney World zijn
    * Dat mijn voeten soms zo moe waren
    * Dat die alligator naast onze boot ons met modder nat spatte
    * Dat go-cars onze reservering in Miami over het hoofd had gezien
    * Dat deze vakantie zo snel voorbij was

    Gemiddeld volgden zo’n 120 unieke bezoekers onze dagelijkse belevenissen en met plezier lazen we de vele reacties, al dan niet via de blog (met Javerbu als dagelijkse vaste schrijver).
    Het waren verhalen met een knipoog, die slechts een fractie weergaven van onze indrukken en ons plezier in deze vakantie.
    Deze blog sluit ik hierbij af en voor wie het leuk vindt kan de ‘reguliere blog‘ (met een lagere frequentie blijven volgen.

    Tags:

  • 09May

    Moederdag 2011. Ook hier is het Mother’s day. Misschien was het daarom wel zo druk in het park van onze keuze vandaag? Bij de ingang kreeg iedere moeder een anjer uitgereikt. Kwam mooi uit, want een bosje bloemen kopen was er eerlijk gezegd een beetje bij ingeschoten. Agnes blij, ik blij, iedereen blij.

    Het park van de dag was trouwens ‘Animal Kingdom’, 1 van de Disney Themaparken. Door de weelderige begroeiing lijkt het park al ouder dan het eigenlijk is (geopend in 1998). Animal Kingdom is een pretpark en dierentuin tegelijk.
    Door al die mooie bomen en struiken was er in ieder geval genoeg schaduw te vinden. Het kwik liep hier op tot zo’n 33 graden. Wel fijn dat Nederland zich solidair met ons heeft verklaard en dat het daar ook lekker warm is.

    Het park is opgedeeld in allerlei gebieden, waar qua loop niet echt een logica in zat. Misschien heeft het er ook mee te maken dat Agnes navigator was vandaag en de kaart ter hand had genomen. Wat dan weer deze redelijk unieke foto oplevert. Het goede nieuws is, dat we het park weer uitgekomen zijn.

    Met de al eerder uitgelegde Fastpass hebben we wat leuke attracties in het park bezocht, waaronder ‘Expedition Everest’ (ben ik toch weer in zo’n rollercoaster getrapt) en ‘Kali River Rapids’. Als ik in plaats van die laatste attractie gewoon het water was ingesprongen was het effect hetzelfde geweest: nat.

    Voor de rest was het dus typisch een park om een beetje rond te lopen, mensen en buggies kijken op een bankje in de schaduw en vooral niet inspannen in de zon.
    Om een uur of half 3 stapten we nog monter in het Disney transport naar de parkeerplaats om de rest van de middag lekker aan en over de rand van het zwembad bij onze hut door te brengen. Leek ons geen verkeerde keuze met deze temperatuur.

    Nou is hier een plons maken in een zwembad niet zo eenvoudig, getuige bijgaande bord met ‘Policies & Procedures’. Er zijn dus meer ver- & geboden dan in de bijbel. Hier 26 in totaal. En dan staat er in het laatste gebod ook nog een keer vermeld dat als het de heren van de board zint, dat ze dan spontaan de regels kunnen wijzigen. Kortom een heel gedoe om dat allemaal goed door te lezen en er zeker van te zijn dat je je kan vinden in al die regels, want anders geen zwembad!

    Voor het avond programma eerst naar Disney Downtown gereden voor een hapje bij Planet Hollywood. Van American Estates hadden we immers 2 gratis vouchers voor een hamburger maaltijd gekregen en als recht geaarde Nederlanders laten we dat niet liggen.
    En hop weer in de auto naar Epcot. Met de Hopper optie op onze passen kunnen we daar immers gewoon weer binnenlopen. Die vuurwerk show (zie dag 12) wilden we immers nog wel een keer zien. Ik kan bevestigen dat de show de 2e keer nog net zo mooi is als de 1e keer. Fantastisch slot op een zwoele avond!

    Tags: ,

  • 07May

    Vandaag stond in het teken van recupereren, oftewel opnieuw op krachten komen na grote lichamelijke inspanningen.
    Na 4 dagen achter elkaar themaparken te hebben afgestruind waren we daar wel even aan toe.
    Uitslapen, ontbijtje, kopje thee, bellen en socialiseren op de i-dingen, reacties op de blog lezen (altijd leuk), kortom een rustige ochtend.
    Dit werd mede ingegeven door de weersomstandigheden. Donkere wolken dreven over en zowaar begon daar enige regen uit te vallen. En dat terwijl in Nederland volgens mij de mussen van het dak vallen.
    Ik denk trouwens dat ze hier ook wel van de dakrichel af zouden sodemieteren, want ondanks de regen bleef de temperatuur tegen de 30 graden. Resulteerde dus in wat drukkend weer. Die regenwolken waren na een uurtje wel weer gepasseerd.

    Zo rond het middaguur hadden we wel genoeg krachten opgedaan om met onze automobiel naar de Florida Mall te rijden. Half uurtje hier vandaan, maar wel over drukke stukjes weg.
    Nou is zo’n mall eigenlijk niet goed voor het recuperatie proces. Je loopt daar toch ook weer gauw de nodige kilometers weg en onderweg word je ook nog geacht af en toe de portemonnee te trekken.
    Het zijn daar niet echt outlet prijzen, maar er zit wel een heeele grote M&M winkel. Altijd grappig.

    Onze koop-gennetjes waren toch nog niet helemaal voldaan, dus op de terugweg nog een kijkje genomen bij de ‘Lake Buena Vista factory stores’. De Gap- en de Nike outlet konden we nog een bijdrage leveren in haar dagomzet.

    Zo’ n dag recupereren maakt hongerig, en wat smaakt er dan beter dan Agnes d’r eigen gemaakte pannenkoeken? Op de terugweg langs de Wal*Mart gereden om de ingrediënten in te slaan en dan bakken maar. Nog wel een kleine tegenslag dat de bodem van de blender niet helemaal lekdicht bleek te zijn, maar na een paar keukenrollen er tegenaan te hebben gegooid, blonk de keuken weer als vanouds. Helaas mocht ik er van Agnes geen foto van maken, dus ik volsta met de foto hiernaast. Uit coulance geen cono-punten.
    De koeken waren in ieder geval erg lekker.

    Een veel gestelde vraag is of we hier veel merken van het gebeuren rondom Bin Laden? Nou, nee. We zien geen extra beveiliging (voor zover dat zichtbaar zou zijn) en de tv hebben we nog niet aan gehad, dus dat is ook lekker rustig. Met al die pretparken hier wordt met name hard gewerkt aan ‘feel good’, dus het laatste wat ze wel willen is dat verstoren.
    Koninginnedag, dodenherdenking & bevrijdingsdag is hier bijna ongemerkt aan ons voorbijgegaan, dus Agnes heeft alle hoop gevestigd op Moederdag (mannen thuis, dit is een hint).

    Vanaf morgen gaat de zon hier weer erg haar best doen en zullen de temperaturen weer boven de 30 graden gaan uitstijgen. Wij zijn er in ieder geval klaar voor om de 3e en laatste week van onze vakantie te beginnen!

    PS: Vandaag kwam het bericht van de NASA dat de Endeavour lancering niet voor 16 mei zal plaatsvinden. Da’s nou jammer!

    Tags:

  • 03May

    Na een goede eerste nacht in onze luxueuze hut waren we redelijk op tijd uit de veren voor onze eerste ‘pretparkdag’.
    We hadden gisterenavond alles zo goed mogelijk op een rijtje gezet. De Orlando flex pas en de Disney pas hadden we al enige tijd geleden via Attractiontickets.de aangeschaft, dus aan de hand van de verwachte drukte in de diverse parken en de dagelijks variërende openingstijden konden we een zo optimaal mogelijk schema voor de komende 10 dagen creëren.

    We trapten vandaag af met ‘Universal’s Islands of Adventure’. Een minuutje of 20 rijden vanaf Kissimmee.
    Niet om klokslag 9 uur, maar toch niet lang daarna reden we de parkeergarage van Universal in.
    Bijna overbodig om te vermelden dat de temperatuur weer zo rond de 30 graden schommelde, maar gelukkig doemden er af en toe wolkjes op, die het uit de zon net iets aangenamer maakte.

    Gelijk maar naar ‘The wizarding world of Harry Potter’ gelopen. Deze vrij nieuwe uitbreiding van het park ziet er werkelijk fantastisch uit. Dit trekt ook het meeste volk en dat was hier goed te merken bij de meest spectaculaire attractie van het park: Harry Potter and the Forbidden Journey. Na eerst in een 45 minuten durende wachtrij door kasteel Zweinstein te zijn gevoerd (met leuke dingen onderweg), kwam je in een soort simulator terecht die je meenam in een toch wel spectaculaire rit, die knap in elkaar was gezet.

    De rest van de dag waren de wachtrijen gelukkig niet langer dan max. 15-20 minuten (en dat ondanks de drukte).
    Het park bestaat uit 6 verschillende eilanden, die allemaal gemiddeld 2 grote attracties herbergen (en daarnaast nog een boel in dat betreffende thema erom heen).
    In ‘Toon Lagoon’ waren een 2-tal water attracties te vinden: Dudley Do-Rights Ripsaw Falls en Popeye & Bluto’s Bilge-Rat Barges.
    Bij beide splash attracties stond vermeld ‘You will be soaked’, wat dus niet betekent, dat er een kans bestaat dat je nat wordt. Dit is meer een garantie dat er geen vezel aan je lijf meer droog is als je uitstapt. Erg leuk bij deze temperaturen.
    Zag zowaar nog een paar watjes met een poncho om in die dingen stapten. Ik denk dat ik vorige jaren al genoeg de draak met poncho’s heb gestoken.

    Aan het eind van de dag had Agnes helemaal de smaak te pakken en kreeg ik de keus om met haar in ‘The incredible Hulk Coaster’ te gaan of in ‘Doctor Doom’s Fearfall’. Klonk voor mij als een keus tussen mijn linkerbeen of mijn rechterbeen afhakken. Rollercoasters zijn in het algemeen niet aan mij besteed, en in dat Dr. Doom ding werd je wel heel erg hard omhoog geschoten, waarna de onvermijdelijke zwaartekracht je zo mogelijk nog sneller naar beneden bracht.
    Om de stoere trend van deze vakantie dan toch maar voort te zetten, na de toet toet waterscooter en de eerder genoemde attracties, besloot ik dan maar Agnes en Dr. Doom een plezier te doen. Ging dus hard.

    Na de halve marathon slenteren te hebben gecompleteerd was het een mooie tijd om weer hut-waarts te rijden. Onderweg nog een eland-proef uitgevoerd, vanwege een idioot die bij een afrit van gedachte veranderde, maar gelukkig toch weer veilig ‘thuis’ gekomen.

    PS: Ons Macje inmiddels in wireless accesspoint omgetoverd, zodat alle i-apparaten ook weer vlekkeloos met wifi werken in het appartement. Wel net zo makkelijk en goedkoop.

    Tags:

  • 02May

    De socialisten onder ons zullen het wel niet kunnen waarderen, maar voor ons was het verre van een ‘Dag van de arbeid’.
    Om 11:00 uur werden we geacht onze Tradewinds Suite in St. Pete’s beach te hebben verlaten. Tijd genoeg dus om schoon schip te maken met de aardbeien en de koffers in de auto te zetten.
    Uitgecheckt en linea recta terug naar het strand. Hoewel we er formeel geen recht meer op hadden kreeg Agnes met een praatje en een lach toch weer een Cabana toegewezen, zodat we nog rustig een aantal uurtjes van de geneugten van het strandleven konden genieten.

    Het voelt een beetje als het einde van het eerste gedeelte van de vakantie. De 3 weken zijn duidelijk en doelbewust opgeknipt in 2 gedeeltes. Eerst de rondrit, hotels en strand. En nu een vast appartement middenin het grote pretpark dat Orlando heet.

    Rond een uur of 1 vonden we het tijd om maar eens richting Orlando te rijden. Een rit van zo’n 2 uur, voornamelijk over de Highway. Met name rond Tampa wat drukte, maar gelukkig geen file.
    Voor Orlando de afslag naar Kissimmee genomen, alwaar we domicilie kiezen voor de volgende 11 dagen.
    De formaliteiten moesten we bij het Homes Welcome Center regelen. Snel gevonden, maar zo stil, dat we twijfelden of de tent al open was. Buiten een medewerker gevonden die wel bevestigde dat ze open waren, maar dat inchecken pas vanaf 4 uur mogelijk was. Dan begon de drukte.
    Maar ach, we waren kennelijk nog steeds in staat geweest om die zielige blik vast te houden, zodat hij de hand over zijn hart streek en ons al om 15:15 (jawel) verder hielp met de papieren die moesten worden ingevuld en vooral ondertekend.
    Met een routebeschrijving op zak was Cane Island (zo heet dus ons resort) simpel te vinden. Een mooi centraal gelegen complex met zo te zien vrij nieuwe appartementen.
    Die van ons (Gebouw 5261, #304) zag er in ieder geval geweldig uit. Op papier een 6-persoons appartement, met 2 slaapkamers, 2 badkamers, prachtige huiskamer met dito keuken en een balkon met uitzicht op het zwembad/vijver.
    Maar…. 1 groot minpunt; Wel een internet routertje, maar geen wi-fi! En dan hebben we nu wel zo’n mooie Macbook-Air, maar daar zit geen ethernet aansluiting meer in.
    Nou ja, we moesten toch eerst naar de om de hoek gelegen Wal*Mart voor de broodnodige inkopen, dus gelijk maar zo’n usb –> ethernet dongeltje gekocht. We kunnen toch niet zonder!

    Na de afgelopen week menig restaurant te hebben bezocht, besloten we vanavond maar eens lekker te gaan luieren in ons hutje en niet meer weg te gaan.
    Bij de Wal*Mart een gegrilde kip ingeslagen en die met z’n tweeën bijna soldaat gemaakt.
    Tijdens de spijsvertering gaan we ons maar eens buigen over het programma van morgen. Teveel keus.

    Tags: