• 14May

    En toen liep het in Orlando toch nog even iets anders dan we ons hadden voorgesteld.
    Een half uurtje voor vertrek begaven we ons naar de gate voor onze vlucht naar Atlanta en toen…. werd vliegveld Orlando gesloten voor alle binnen- en uitgaande vluchten.
    Een vreselijk noodweer brak los, gepaard gaand met mooie lichtflitsen. Hoe lang het duren, dat wist niemand te vertellen. En we hadden maar 1:40 uur overstaptijd in Atlanta.
    Nadat de eerste mensen al was verteld, dat ze hun aansluiting niet meer zouden halen en dat ze op kosten van Delta een hotel konden boeken, leken we toch nog geluk te hebben.
    Met 1 uur vertraging gingen we alsnog de lucht in. Zouden we de overstap halen in Atlanta en zo ja, ook onze koffers?
    Uiteindelijk hadden we 45 minuten de tijd om ons van het ene uiterste puntje van vliegveld Atlanta naar het andere uiterste puntje te begeven. En dat op 1 van de grootste vliegvelden ter wereld.
    Bij de gate hoorden we nog net de laatste ‘call’ voor passagiers naar Amsterdam en sloten we aan bij de laatste instappers. Pff….

    Onderweg een lekker tukkie gedaan en in Amsterdam bleken zowaar ook onze koffers het gehaald te hebben. Zat dus uiteindelijk niet tegen.
    En als klap op de vuurpijl wisten we zonder problemen de op volle oorlogssterkte aanwezige douane te passeren. Wie de blog een beetje heeft gevolgd kan begrijpen dat dit voor ons toch wel een opluchting was.

    Inmiddels zijn we weer prettig thuisgekomen en kunnen we terugkijken op een weer bijzonder geslaagde Amerika-vakantie.
    Zoals verwacht totaal anders dan voorgaande reizen met een camper, maar niettemin uiterst vermakelijk. Een aantal keren werd ons gevraagd wat onze voorkeur heeft. Het is een beetje appels met peren vergelijken, maar een camperreis door de Nationale Parken is toch wel de ultieme vakantie. In Florida is een huurauto veruit het ideale vervoermiddel.
    De huurauto was top, de hotels en vooral het appartement in Kissimmee was geweldig, de parken waren heel veel ‘fun’ en de dollar koers was niet verkeerd. En als je dan ook nog 3 weken lang van ‘s ochtends vroeg tot ‘s avonds laat in korte broek en shirtje kan lopen, dan kan de vakantie gewoon niet kapot.

    Was er dan echt niets wat niet leuk was? Nou nee. Sommige dingen vonden we wel stom!
    STOM:
    * Dat we zo lang naar onze autosleutels in Key West moesten zoeken
    * Dat Delta Airlines stewardessen niet zo knap zijn
    * Dat het net ging onweren toen we moesten vertrekken vanuit Orlando
    * Dat de Space Shuttle pas maandag wordt afgeschoten
    * Dat ik steeds achteruit zittend in zo’n bootje die waterglijbanen werd afgestuurd
    * Dat we onze auto kwijt waren op de parkeerplaats bij Seaworld
    * Dat Pamela mij niet kwam redden
    * Dat American Vacations de gewijzigde vluchttijden niet had doorgegeven aan Dollar autoverhuur
    * Dat er geen fastpassen meer waren voor Toy Story in Hollywood Studio’s
    * Dat er zoveel regeltjes waren in het zwembad
    * Dat Agnes de blender met pannenkoekenmix niet helemaal juist hanteerde
    * Dat ik een beetje misselijk werd van de reis naar Mars in Epcot
    * Dat M&M’s zo duur zijn in een M&M winkel
    * Dat er zoveel buggies in Disney World zijn
    * Dat mijn voeten soms zo moe waren
    * Dat die alligator naast onze boot ons met modder nat spatte
    * Dat go-cars onze reservering in Miami over het hoofd had gezien
    * Dat deze vakantie zo snel voorbij was

    Gemiddeld volgden zo’n 120 unieke bezoekers onze dagelijkse belevenissen en met plezier lazen we de vele reacties, al dan niet via de blog (met Javerbu als dagelijkse vaste schrijver).
    Het waren verhalen met een knipoog, die slechts een fractie weergaven van onze indrukken en ons plezier in deze vakantie.
    Deze blog sluit ik hierbij af en voor wie het leuk vindt kan de ‘reguliere blog‘ (met een lagere frequentie blijven volgen.

    Tags:

  • 03May

    Na een goede eerste nacht in onze luxueuze hut waren we redelijk op tijd uit de veren voor onze eerste ‘pretparkdag’.
    We hadden gisterenavond alles zo goed mogelijk op een rijtje gezet. De Orlando flex pas en de Disney pas hadden we al enige tijd geleden via Attractiontickets.de aangeschaft, dus aan de hand van de verwachte drukte in de diverse parken en de dagelijks variërende openingstijden konden we een zo optimaal mogelijk schema voor de komende 10 dagen creëren.

    We trapten vandaag af met ‘Universal’s Islands of Adventure’. Een minuutje of 20 rijden vanaf Kissimmee.
    Niet om klokslag 9 uur, maar toch niet lang daarna reden we de parkeergarage van Universal in.
    Bijna overbodig om te vermelden dat de temperatuur weer zo rond de 30 graden schommelde, maar gelukkig doemden er af en toe wolkjes op, die het uit de zon net iets aangenamer maakte.

    Gelijk maar naar ‘The wizarding world of Harry Potter’ gelopen. Deze vrij nieuwe uitbreiding van het park ziet er werkelijk fantastisch uit. Dit trekt ook het meeste volk en dat was hier goed te merken bij de meest spectaculaire attractie van het park: Harry Potter and the Forbidden Journey. Na eerst in een 45 minuten durende wachtrij door kasteel Zweinstein te zijn gevoerd (met leuke dingen onderweg), kwam je in een soort simulator terecht die je meenam in een toch wel spectaculaire rit, die knap in elkaar was gezet.

    De rest van de dag waren de wachtrijen gelukkig niet langer dan max. 15-20 minuten (en dat ondanks de drukte).
    Het park bestaat uit 6 verschillende eilanden, die allemaal gemiddeld 2 grote attracties herbergen (en daarnaast nog een boel in dat betreffende thema erom heen).
    In ‘Toon Lagoon’ waren een 2-tal water attracties te vinden: Dudley Do-Rights Ripsaw Falls en Popeye & Bluto’s Bilge-Rat Barges.
    Bij beide splash attracties stond vermeld ‘You will be soaked’, wat dus niet betekent, dat er een kans bestaat dat je nat wordt. Dit is meer een garantie dat er geen vezel aan je lijf meer droog is als je uitstapt. Erg leuk bij deze temperaturen.
    Zag zowaar nog een paar watjes met een poncho om in die dingen stapten. Ik denk dat ik vorige jaren al genoeg de draak met poncho’s heb gestoken.

    Aan het eind van de dag had Agnes helemaal de smaak te pakken en kreeg ik de keus om met haar in ‘The incredible Hulk Coaster’ te gaan of in ‘Doctor Doom’s Fearfall’. Klonk voor mij als een keus tussen mijn linkerbeen of mijn rechterbeen afhakken. Rollercoasters zijn in het algemeen niet aan mij besteed, en in dat Dr. Doom ding werd je wel heel erg hard omhoog geschoten, waarna de onvermijdelijke zwaartekracht je zo mogelijk nog sneller naar beneden bracht.
    Om de stoere trend van deze vakantie dan toch maar voort te zetten, na de toet toet waterscooter en de eerder genoemde attracties, besloot ik dan maar Agnes en Dr. Doom een plezier te doen. Ging dus hard.

    Na de halve marathon slenteren te hebben gecompleteerd was het een mooie tijd om weer hut-waarts te rijden. Onderweg nog een eland-proef uitgevoerd, vanwege een idioot die bij een afrit van gedachte veranderde, maar gelukkig toch weer veilig ‘thuis’ gekomen.

    PS: Ons Macje inmiddels in wireless accesspoint omgetoverd, zodat alle i-apparaten ook weer vlekkeloos met wifi werken in het appartement. Wel net zo makkelijk en goedkoop.

    Tags:

  • 02May

    De socialisten onder ons zullen het wel niet kunnen waarderen, maar voor ons was het verre van een ‘Dag van de arbeid’.
    Om 11:00 uur werden we geacht onze Tradewinds Suite in St. Pete’s beach te hebben verlaten. Tijd genoeg dus om schoon schip te maken met de aardbeien en de koffers in de auto te zetten.
    Uitgecheckt en linea recta terug naar het strand. Hoewel we er formeel geen recht meer op hadden kreeg Agnes met een praatje en een lach toch weer een Cabana toegewezen, zodat we nog rustig een aantal uurtjes van de geneugten van het strandleven konden genieten.

    Het voelt een beetje als het einde van het eerste gedeelte van de vakantie. De 3 weken zijn duidelijk en doelbewust opgeknipt in 2 gedeeltes. Eerst de rondrit, hotels en strand. En nu een vast appartement middenin het grote pretpark dat Orlando heet.

    Rond een uur of 1 vonden we het tijd om maar eens richting Orlando te rijden. Een rit van zo’n 2 uur, voornamelijk over de Highway. Met name rond Tampa wat drukte, maar gelukkig geen file.
    Voor Orlando de afslag naar Kissimmee genomen, alwaar we domicilie kiezen voor de volgende 11 dagen.
    De formaliteiten moesten we bij het Homes Welcome Center regelen. Snel gevonden, maar zo stil, dat we twijfelden of de tent al open was. Buiten een medewerker gevonden die wel bevestigde dat ze open waren, maar dat inchecken pas vanaf 4 uur mogelijk was. Dan begon de drukte.
    Maar ach, we waren kennelijk nog steeds in staat geweest om die zielige blik vast te houden, zodat hij de hand over zijn hart streek en ons al om 15:15 (jawel) verder hielp met de papieren die moesten worden ingevuld en vooral ondertekend.
    Met een routebeschrijving op zak was Cane Island (zo heet dus ons resort) simpel te vinden. Een mooi centraal gelegen complex met zo te zien vrij nieuwe appartementen.
    Die van ons (Gebouw 5261, #304) zag er in ieder geval geweldig uit. Op papier een 6-persoons appartement, met 2 slaapkamers, 2 badkamers, prachtige huiskamer met dito keuken en een balkon met uitzicht op het zwembad/vijver.
    Maar…. 1 groot minpunt; Wel een internet routertje, maar geen wi-fi! En dan hebben we nu wel zo’n mooie Macbook-Air, maar daar zit geen ethernet aansluiting meer in.
    Nou ja, we moesten toch eerst naar de om de hoek gelegen Wal*Mart voor de broodnodige inkopen, dus gelijk maar zo’n usb –> ethernet dongeltje gekocht. We kunnen toch niet zonder!

    Na de afgelopen week menig restaurant te hebben bezocht, besloten we vanavond maar eens lekker te gaan luieren in ons hutje en niet meer weg te gaan.
    Bij de Wal*Mart een gegrilde kip ingeslagen en die met z’n tweeën bijna soldaat gemaakt.
    Tijdens de spijsvertering gaan we ons maar eens buigen over het programma van morgen. Teveel keus.

    Tags:

  • 01May

    Lang leve de Koningin, hoera (3x).
    Koninginnedag 2011, geen vrijmarkt, geen oranje tompouce, geen oranjebitter…. Net als 2 jaar geleden vertoeven we deze dag in de US, maar gelukkig dit keer geen gestoorde, zoals toendertijd in Apeldoorn, die het feestje verpest.

    We krijgen er hier dus bar weinig van mee, maar daar klagen we niet over. Vandaag hadden we een volle dag om van de zon, het strand en het water te genieten. Geen verplaatsing vandaag.
    Vanmorgen even naar de plaatselijke Appie gereden voor ontbijt & lunch. Lekker vers brood, aardbeien en fruit.
    Werd daarna alweer hoog tijd om onze Cabana op het strand op te zoeken voor wat beschutting tegen de zon.

    Het was wel drukker op het strand dan gisteren. Duidelijk weekend. Verderop was een groot beach volleybal toernooi aan de gang en werden er tevens een wat zeskamp-achtige competitie bij en in het water uitgevoerd. Grappig om te zien met welk fanatisme dat wordt gespeeld.

    De rest van de dag zou saai geweest kunnen zijn, ware het niet dat wij de kritiek van onze kinderen hadden aangetrokken; Het was volgens sommige tot nu toe allemaal een beetje te soft. Lijkt ons trouwens boven de 50 niet zo’n groot probleem, maar vooruit…
    Op het strand waren waverunners te huur (wij zouden ze toet, toet, waterscooter noemen), waarmee je toch wel heel hard door de Golf van Mexico kon scheuren.
    Met de snowscooter ervaring uit Lapland op zak bestegen we dit apparaat. Eerlijk is eerlijk, echt waanzinnig om met zo’n 50 km/h over de golven te gaan. Wat een geweld!
    Nadeeltje is het zoute opspattende water in je ogen, maar je moet er wat voor over hebben. Mooie ervaring!
    De adrenaline weer onder controle gekregen met een cocktailtje en toen moesten we opschieten om de zon weer onder te zien gaan. Is volgens mij hier iedere dag weer mooi.

    Uiteraard kunnen we de kust streek morgen niet verlaten, zonder nog wat verse vis genuttigd te hebben. Op loopafstand van ons hotel vonden we Snapper’s.


    Potverdikkie, wat hebben we daar heerlijk vis gegeten. Degene die Agnes een beetje kennen, weten dat vis (en zeker niet als het er ook nog uit ziet als een vis) niet haar grootste lekkernij is, maar na de goede ervaring in Key Largo ging ze zonder morren overstag. Na afloop moest ze wederom erkennen, dat de Tonijn, Mahi Mahi, Kreeft & Garnalen waanzinnig lekker waren!

    Tags:

  • 30Apr

    Natuurlijk minder geslapen vannacht. Het doet een mens toch wel wat als een aanstaand koningspaar zich aan elkaar verbindt en wij in een ander continent liggen te slapen. In de UK kregen ze zelfs nog een extra dag vrij voor dit partijtje! Hadden wij mooi niet toen Alex & Max elkaar het ja-woord gaven.
    En alsof het rond die tijd zo moest zijn, de hemelsluizen gingen ook nog even open. Een verfrissend vroege-ochtend-buitje, waar nog slechts de plassen als stille getuige van zichtbaar waren toen wij ons weer naar buiten begaven.

    Kort ritje vandaag. Wel een mooi ritje tussen al dat water door! Ik had het overigens veel drukker op de weg verwacht in deze omgeving zo vlak voor het weekend.
    Al voor twaalven stonden we aan de balie van het Tradewinds Sandpiper Resort in St. Pete’s beach. Enige tijd geleden had ik een kamer (voor 2 nachten) voor een mooie prijs op Priceline gescoord. Natuurlijk wel een standaard kamer, wat zoveel betekent als uitzicht op de parkeergarage.
    Aangezien dat het gemiddelde niveau van onze kamers tijdens deze reis toch wel enigszins naar beneden zou halen, keken we de vriendelijk juffrouw achter de balie maar eens zo meelijwekkend mogelijk aan. Zo te zien brak ze bij het zien van zoveel leed. Fluisterend liet ze ons weten dat ze ons voor $25 per nacht extra een grote suite met ‘ocean-view’ kon aanbieden. Onze gezichten klaarden weer op en de deal was gesloten. Om de goednieuws-show af te sluiten; De kamer was al klaar en kon door ons gelijk worden betrokken.
    Dit betekende eigenlijk, koffers op de kamer dumpen, badkleding aanschieten en het strand op (pal achter ons hotel).

    Op de parelwitte stranden in St. Pete’s beach is niets af te dingen. Ik meen dat zelfs een beroemde strand-scene uit ‘Pirates of the Carribean’ hier is gefilmd.
    Voor hotelgasten staan er mooie cabins klaar om nog een klein beetje beschutting tegen de zon te bieden. Want pffff, wat was het heet!
    Dan kom ik ook gelijk op het trainen. Het lijkt allemaal zo mooi, maar het was werkelijk keihard werken. Onze cabin lag zo’n beetje tussen de Golf van Mexico en het zwembad, dus om de haverklap moest er op en neer worden gelopen om verkoeling te zoeken in de golf of het zwembad, dan nog water, sandwich of cocktail halen bij de ‘poolbar’. Kortom, voor een beetje verkoeling en om het een beetje aangenaam te houden liep je jezelf helemaal een slag in de rondte.

    Het was dan ook helemaal niet erg dat de zon zo rond 8 uur weer achter de horizon verdween. Het was mooi geweest voor vandaag. De zonsondergang was door de strak blauwe lucht eigenlijk nog mooier dan in Key West.
    Daarna voor een hapje en een drankje naar St. Petersburg gereden. Ik weet niet of we op de goede plek zijn geweest, maar het viel een beetje tegen. Verder wel prima op een terrasje kunnen eten.

    Tenslotte vernamen we vandaag het goede nieuws dat de lancering van de spaceshuttle (Endeavour) werd uitgesteld en niet eerder dan maandag a.s. zal plaatsvinden. Top van die mannen, dat ze ook een beetje met onze planning rekening houden. Volgende week zitten we in Orlando, dus dat komt ons gewoon wat beter uit.

    Tags:

  • 27Apr

    Afgelopen nacht het eerste neefje op bezoek gehad in Florida. Dat deet-spul bleek een gouden aankoop, want na mij daarmee besprenkeld te hebben, ging het zoemende monstertje naar een ander slachtoffer. Werkt dus goed.
    Na bij de receptie van Paradise Inn een eenvoudig ontbijtje te hebben opgehaald, konden we dat heerlijk op ons terrasje nuttigen. Bijna niet te geloven, maar zowaar vielen er uit een verdwaalde wolk een aantal druppels naar beneden. Ik denk dat de meeste druppels door de hoge temperatuur al verdampt waren voordat ze de grond raakten.
    Alsnog de blog van gisteren bijwerken en posten (mijn excuus werd helaas niet door iedereen als geldig ervaren), kopje koffie en dan nog de spullen bij elkaar graaien en in de koffer proppen.
    Prima op tijd om voor 12 uur ons stulpje te verlaten, althans…..
    We hadden bij aankomst 2 setjes sleutels gehad. Je voelt de clou al aankomen. Bij de receptie werden alle zakken nog eens grondig doorgespit, maar nergens, maar dan ook nergens het 2e setje te vinden. Weer terug naar het huisje om daar goed te zoeken, koffers binnenste buiten gekeerd, maar helaas.
    Bij aankomst hadden we getekend (weinig keuze overigens), dat we de 2 setjes weer zouden inleveren op straffe van $150 boete. Vermoedelijk wordt bij verlies op het hele park de sloten vervangen.
    Zonde dus.
    Maar eerlijk, is eerlijk, Agnes werd de held van de dag. Op de parkeerplaats, naast de auto, in het grind, zag zij de sleutels liggen. Ze is echt veel beter en meer ervaren in zoeken en vinden dan ik. Die lenzen hebben haar geld dus weer dik terugverdiend!
    We hebben onderweg nog wel zitten filosoferen hoe die sleutel daar nou gekomen is. Ik zal de details besparen, maar in alle scenario’s kwam ik als hoofdverdachte naar voren. Ik berust daar dan maar in.

    Aangezien de rit van vandaag naar Key Largo niet al te lang was (zo’n 100 miles), konden we nog mooi naar het meest zuidelijke puntje van USA continent wandelen. Altijd leuk voor het fotoboek.
    Leuk om te zien dat zich bij dat punt keurig een rijtje had gevormd van mensen die geduldig op haar beurt wachtten, zonder geduw, getrek en voorkruipen. Heb ik in Nederland wel eens anders meegemaakt.

    Ontspannen, met de airco op hoog, reden we daarna op cruise control naar Key Largo. Rond een uur of 4 liepen we het op Priceline geboekte Holiday Inn hotel binnen. Prima standaard hotel met in ieder geval een lekker zwembad. Is iedere dag toch weer een welkome verkoeling.
    Morgen verlaten we de Keys en het zuidelijke gedeelte van Florida, dus vanavond moest er nog wel vis worden gegeten. Terechtgekomen in ‘The Fish House’, op zo’n 10 minuten rij-afstand van het hotel. Het restaurant zag er aan de buitenkant niet uit, maar pronkte wel met diverse certificaten.
    Op onze vorige US-reis hadden we ook een keer zo’n ervaring gehad met een niet-uitziend restaurant, maar geweldig lekker eten. Zelfde laken en pak dit keer. Heerlijk bord vis voor een zeer redelijke prijs. Mooi afscheid van de Keys!

    Tags:

  • 26Apr

    Om nog even met zondagavond te eindigen; Het werd uiteindelijk een wandeling over Ocean Drive (South Beach). Zien en gezien worden is daar het motto. Dure auto’s, mooie vrouwen en zelfs de plaatselijk gayscene was daar in hun stamkroeg te vinden. Gezellig dus. Miami bruist daar best wel. Wetenswaardigheidje is overigens dat Miami na LA en New York de de 3e stad is waar de meeste film- & tv producties worden gedraaid.

    Vanmorgen mooi op tijd wakker voor uit checken. Eerst maar even een stukje gereden om de stad uit te komen. Maandagochtend spits (2e Paasdag bestaat hier niet).
    Eerst maar even een eitjes-ontbijt gedaan bij Denny’s. Moesten toch ons eier-quota nog halen met deze Pasen.
    Bij de Walmart een aantal essentiële levensbehoeften ingeslagen, zoals daar zijn: Koelbox (+ ijszakken), Badlakens (te goedkoop om van thuis mee te slepen), aardbeien (te lekker om te laten staan), melk (we blijven Hollanders), muggendeet (afgelopen nacht gelijk maar even getest) en water (je kan hier niet zonder).

    Toen werd het tijd om Highway 1 (een andere dan in Californië) af te zakken naar het zuiden. Over alle keys richting de laatste; Key West.
    Het grootste gedeelte van deze weg is een gewone 2-baans weg, dus je moet je erop instellen, dat het niet snel gaat, maar dat is geen straf! Het uitzicht over het mooi gekleurde water aan beide kanten is prachtig.

    Onze Tom-Tom bracht ons linea recta naar The Paradise Inn. Inderdaad een paradijsje op een ideale locatie in Key West. We hadden er al veel goede recensies over gelezen, hetgeen ons ook had aangezet tot deze boeking.Een prachtig authentiek appartement, met veranda en naast het zwembad. Wat kan een mens zich nog meer wensen (ik denk zelf aan iets lagere prijs). Van de meeste door ons bezochte hotels heb ik overigens de links naar de webpagina’s vermeld rechtsonder deze pagina (“externe links”).

    The place to be in Key West tijdens zonsondergang is Mallory Square. Hier wordt iedere avond de ‘Sunset celebration’ gedaan met optredens van straatartiesten. Hoogtepunt is het ondergaan van de zon. Ook voor ons ging alles zoals gepland, de zon ging onder. Met een vrij heldere lucht leverde het bijgevoegde plaatje op. Gezellig gebeuren daar.

    Met het ondergaan van de zon werd ook de temperatuur wat aangenamer (het was wel weer bloedje heet vandaag) en konden we nog mooi Duval Street afslenteren. Deze winkelstraat loopt eigenlijk van West naar Oost over Key West en herbergt tal van leuke winkeltjes, pubs en restaurants.
    Eigenlijk vlak achter ons hotel vonden we uiteindelijk een leuk restaurantje in Duval Street: Nine One Five.
    Lekker op een terrasje konden we alweer een mooie dag afsluiten met een lekker flesje wijn en lekker (bijna on-Amerikaans) eten. Uiteraard vis voor mij. Dat mag niet ontbreken in Key West!

    PS: Aangezien het wijntje lekker had gesmaakt is deze blog wat later gepost dan gebruikelijk 🙂

    Tags:

  • 24Apr

    Goh, dat viel niet tegen voor de 1e nacht. Na een keertje wakker te zijn geweest rond 4 uur, openden we beide weer onze ogen rond kwart over 7! Als dat zo blijft dan prijzen we ons gelukkig.

    Hoewel we belangrijke zaken op de agenda hadden staan voor vandaag, gunden we ons toch eerst maar de tijd om het ontbijt in het hotel uit te proberen. Zoals ik gisteren al had aangegeven zal het niet meevallen om dit hotel nog in de komende 3 weken te overtreffen. Buiten de uitmuntende kamer, is het hotel erg trendy & stijlvol ingericht. Zo ook het restaurant cq ontbijtzaal. Er is de mogelijkheid om binnen te ontbijten of buiten, nabij 1 van de 4 zwembaden.
    Gezien het behoorlijke aantal Fahrenheits op de thermometer kozen we voor binnen. Heerlijk vers fruit en broodjes. Warme happen maar aan ons voorbij laten gaan (zag zelfs steaks voorbij komen op de vroege morgen….)

    En tsja, toen werd het toch wel hoog tijd om ons klaar te gaan maken voor 1 van de hoogtepunten van de vakantie; Naar de plaatselijke Apple Store! Ongeveer een kwartiertje rijden met onze toch wel erg comfortabele Ford Edge.
    Van de gelegenheid gebruik gemaakt om langs wast winkeltjes in de shopping area te flaneren, maar niet te lang, want er moesten prioriteiten worden gesteld!

    Erg druk overigens in de store, maar wij kwamen niet voor een iPad2, zoals het gros van de bezoekers, maar voor een MacBook Air. Het is de 11″ met 4GB geheugen geworden. Iedereen begrijpt natuurlijk dat deze aankoop echt op aandringen van Agnes gebeurde. Ze had het er al weken over gehad! Ik heb me daar echt in mee laten sleuren.

    Voor het middagprogramma stond gekoeld shoppen op het programma in de ‘Dolphin Mall’. Dik half uurtje rijden vanaf het hotel en onmetelijk groot. Ook veel en veel drukker dan ik ooit bij andere malls heb gezien. Natuurlijk geen tijd om alle rekken uit te pluizen, maar ik denk dat we toch een leuke 1e slag hebben kunnen slaan.

    Met de Tom-Tom op de voorruit waren we weer zo rond half zeven terug in het hotel. Uit pure veiligheidsredenen (geen luiheid!) hadden we ons maar getrakteerd op de Valet Parking van het hotel. Blijft wel grappig en aangenaam om voor de deur in- en uit te stappen en de sleutels af te geven of in ontvangst te nemen.

    Deze blog dus voor het eerst op de MacBook Air gefabriceerd, op ons balkon met een fantastisch uitzicht. Beneden hoor ik al die tijd een steelband er gezellig op los slaan en zingen.
    Zalig Pasen!

    PS:
    Werd er op attent gemaakt dat er geen reactie op de blog kon worden gezet. Zou nu weer goed moeten staan.

  • 21Apr

    Alweer een maand geleden dat ik de laatste update over deze reis schreef. Er was ook niet zo bar veel te melden, aangezien alles al ruim van tevoren in kannen en kruiken was. Althans dat denk ik.
    Morgenochtend wordt wel een hele Goede Vrijdag, want dan mogen we weer. Als we de week New York in 2008 meetellen, dan wordt het alweer de 5e grote US-reis. En zeker omdat we weer naar een voor ons nieuw gebied vertrekken zijn we weer net zo vol verwachting als de 1e keer (hoewel dat eigenlijk nog wel ietsje spannender was).

    We zijn er ons van bewust dat deze vakantie anders wordt dan de voorgaande reizen. Geen camper, minder natuurschoon en misschien wel veel massaler. Over 3 weken zullen we ons oordeel uitspreken over Florida.

    De vlucht is inmiddels online ingecheckt. Ietsje eerder dan gepland (10:50 uur) vertrekken we met Delta Airlines vanaf Schiphol.
    De koffers zijn bijna gepakt. Gezien het klimaat in Florida en ons voornemen daar nog wat nieuwe garderobe aan te schaffen, is de inhoud vrij beperkt. Moeten zelfs oppassen dat de koffer niet te leeg is 🙂 . Zal op de terugweg vast geen probleem zijn.

    Onze vaste wegbrenger (Jan) is blij met zijn dagdienst en hoeft er gezien het tijdstip niet over in te zitten dat we ons dit keer verslapen (zie Lapland 2011 blog).

    De intentie is weer aanwezig om een dagboek (tegenwoordig noemen ze dat een blog)van deze reis bij te houden en er lustig op los te twitteren. Kortom, we hebben er zin an!

    Tags:

  • 20Mar

    Vandaag eindelijk het laatste hotel van de reis in Key Largo kunnen boeken. Via Priceline voor $135 (+tax) het lokale Holiday Inn vast kunnen leggen. Niet echt een superdeal, maar aan de andere kant heb ik ook niets goedkopers gezien. Key Largo is kennelijk een populair doorgangs oord, zeker zo rond eind April.

    Ook nog maar een mailtje naar Go Cars in Miami gestuurd, omdat ik daar nooit echt een bevestiging van onze Groupon boeking van had gehad. Het mailtje hielp, want vanmorgen rolde ook die bevestiging de Inbox binnen.

    De Esta aanvraag had ik al ingediend toen dat vorig jaar nog gratis kon. Die aanvragen kon ik nu gewoon kosteloos updaten met de vereiste gegevens.

    Tenslotte mijn persoonlijke archief voor de reis op orde gebracht en zo kan ik 5 weken voor vertrek eigenlijk tevreden constateren dat we er helemaal klaar voor zijn.
    Zeker nadat we in Nederland het eerste lente zonnetje hebben gezien, kunnen we niet meer wachten 🙂

« Previous Entries