• 30Apr

    Natuurlijk minder geslapen vannacht. Het doet een mens toch wel wat als een aanstaand koningspaar zich aan elkaar verbindt en wij in een ander continent liggen te slapen. In de UK kregen ze zelfs nog een extra dag vrij voor dit partijtje! Hadden wij mooi niet toen Alex & Max elkaar het ja-woord gaven.
    En alsof het rond die tijd zo moest zijn, de hemelsluizen gingen ook nog even open. Een verfrissend vroege-ochtend-buitje, waar nog slechts de plassen als stille getuige van zichtbaar waren toen wij ons weer naar buiten begaven.

    Kort ritje vandaag. Wel een mooi ritje tussen al dat water door! Ik had het overigens veel drukker op de weg verwacht in deze omgeving zo vlak voor het weekend.
    Al voor twaalven stonden we aan de balie van het Tradewinds Sandpiper Resort in St. Pete’s beach. Enige tijd geleden had ik een kamer (voor 2 nachten) voor een mooie prijs op Priceline gescoord. Natuurlijk wel een standaard kamer, wat zoveel betekent als uitzicht op de parkeergarage.
    Aangezien dat het gemiddelde niveau van onze kamers tijdens deze reis toch wel enigszins naar beneden zou halen, keken we de vriendelijk juffrouw achter de balie maar eens zo meelijwekkend mogelijk aan. Zo te zien brak ze bij het zien van zoveel leed. Fluisterend liet ze ons weten dat ze ons voor $25 per nacht extra een grote suite met ‘ocean-view’ kon aanbieden. Onze gezichten klaarden weer op en de deal was gesloten. Om de goednieuws-show af te sluiten; De kamer was al klaar en kon door ons gelijk worden betrokken.
    Dit betekende eigenlijk, koffers op de kamer dumpen, badkleding aanschieten en het strand op (pal achter ons hotel).

    Op de parelwitte stranden in St. Pete’s beach is niets af te dingen. Ik meen dat zelfs een beroemde strand-scene uit ‘Pirates of the Carribean’ hier is gefilmd.
    Voor hotelgasten staan er mooie cabins klaar om nog een klein beetje beschutting tegen de zon te bieden. Want pffff, wat was het heet!
    Dan kom ik ook gelijk op het trainen. Het lijkt allemaal zo mooi, maar het was werkelijk keihard werken. Onze cabin lag zo’n beetje tussen de Golf van Mexico en het zwembad, dus om de haverklap moest er op en neer worden gelopen om verkoeling te zoeken in de golf of het zwembad, dan nog water, sandwich of cocktail halen bij de ‘poolbar’. Kortom, voor een beetje verkoeling en om het een beetje aangenaam te houden liep je jezelf helemaal een slag in de rondte.

    Het was dan ook helemaal niet erg dat de zon zo rond 8 uur weer achter de horizon verdween. Het was mooi geweest voor vandaag. De zonsondergang was door de strak blauwe lucht eigenlijk nog mooier dan in Key West.
    Daarna voor een hapje en een drankje naar St. Petersburg gereden. Ik weet niet of we op de goede plek zijn geweest, maar het viel een beetje tegen. Verder wel prima op een terrasje kunnen eten.

    Tenslotte vernamen we vandaag het goede nieuws dat de lancering van de spaceshuttle (Endeavour) werd uitgesteld en niet eerder dan maandag a.s. zal plaatsvinden. Top van die mannen, dat ze ook een beetje met onze planning rekening houden. Volgende week zitten we in Orlando, dus dat komt ons gewoon wat beter uit.

    Tags:

  • 29Apr

    Na toch weer een prima nachtrust besloten we vanmorgen eens rustig op te starten. Wat (internet-)belletjes doen via de nieuwe Mac, beetje mail lezen en de altijd weer leuke reacties op de blog bekijken. Hopelijk leveren onze verhalen ideeën of inspiratie op tot een soortgelijke reis. Of misschien weet je na het lezen van de blog wel heel zeker dat Florida (of de US) niets voor jou is. In beide gevallen heeft het in ieder geval geholpen.
    Voor ons is het een soort dagboek om vooral al die indrukken maar niet te vergeten. Waar waren we 3 dagen geleden ook alweer?

    Het Pelican Bay Inn waar we afgelopen nacht verbleven had weliswaar niet zo’n centrale ligging, maar op het hotel was niets af te dingen. Prima kamer (oftewel suite), lekker zwembad en een mooie prijs, waar zowaar nog een prima ontbijt bij was inbegrepen. Apart bij het ontbijt was dat er 2 professionele wafelijzers stonden, waar je zelf je wafels kon bakken. Nooit eerder gezien.

    De rit ging vandaag voornamelijk via de Interstate 75 naar het noorden. Gas erop, cruise control aan en blik op oneindig.
    Gelukkig doemde al snel een onverwachtse verleiding op, die we niet konden weerstaan; Miromar outlet center. Bleek een keurig opgezet centrum te zijn, waar alle grote merken vertegenwoordigd waren. Deed qua grote en opzet een beetje denken aan het outlet center bij Las Vegas. Ook de temperatuur deed erg denken aan die zandbak in Nevada, pfff, wat was het heet.
    Je loopt zo maar weer een paar uurtjes rond, maar tevreden spinden we na afloop rond onze aankopen. Goed geslaagd en wat is het met de huidige dollarkoers dan toch leuk winkelen hier.

    Zo rond half 6 reden we Sarasota binnen, waar we langs de boulevard ons ‘Helmsley Sandcastle Hotel; vonden. Normale middelmatige kamer, maar uitstekende locatie aan het strand. Het vertrouwde zwembad ruilden we dus eerst maar even in voor een strandstoel. De golf van Mexico om mijn kuiten.

    Het centrum van Sarasota was net weer iets te ver weg om te lopen, dus het Fordje maar weer de weg opgestuurd. Door het onvermijdelijke mooie weer hangt er overal een lekker vakantie-sfeertje en zijn de terrassen goed gevuld. Gezellig dus.

    Het werd vandaag ook tijd om de koffers maar eens te herpakken. Het systeem is er toch een beetje uit na zo’n 1e week.
    Terugkijkend op die eerste week, hebben we eigenlijk 1 heel groot probleem ervaren: de dagen vliegen te snel voorbij!! Ik ben bang dat we dat de komende 2 weken niet kunnen veranderen.

    PS: Bolletjes katoen kan je bijvoorbeeld in je oren stoppen

    Tags:

  • 28Apr

    Na nog wel op ons gemak een ontbijtje te hebben verorberd, reden we rond 09:00 uur weg voor de langste rit van deze vakantie. Dwars door, of eigenlijk langs, Everglades NP naar de oostkust van Florida.
    Na zo’n 1,5 tot 2 uur rijden lag het eerste uitstapje op ons te wachten; Een airboat ritje door de Everglades.
    Na de eerdere ervaring in Miami (zie dag 3) was het een aangename verrassing dat onze eerder aangeschafte Groupon deal nu wel goed uitpakte. De firma Coopertown was er wel op berekend.
    Nou was ik van tevoren eigenlijk niet al te enthousiast over zo’n airboat-ritje. Het lawaai van die dingen zou in mijn verbeelding al het wildlife al wegjagen, voordat je ook maar enigszins in de buurt kon komen. Achteraf gezien gelukkig een misvatting.

    Natuurlijk wilden wij op en top voorbereid zijn voor deze tour, dus om te beginnen werd de spuitfles Deet tevoorschijn gehaald. Geen plekje werd overgeslagen om de neefjes dan ook maar geen schijn van kans te gunnen. Daarna bedachten we dat zonnebrand toch ook geen slecht idee was bij dit zonnetje aan de hemel, waarna we het zekere voor het onzekere namen en nogmaals de fles Deet hanteerden. Stel je voor dat de zonnebrand het eerste laagje had geneutraliseerd!
    Op naar de airboat, waar zo’n 20 personen in mee gingen. De tourguide cq bestuurder van dit apparaat herkende ons gelijk als het stel dat op de parkeerplaats met de spuitbus in de weer was geweest. Lachend voegde hij ons toe dat het veel te heet was voor de neefjes, dus dat het een overbodige actie was geweest. Werkte dus niet echt aan zijn fooi….

    We namen plaats in de boot, waarbij we toch wel angstaanjagend dicht bij de om de boot zwemmende alligators kwamen. Alsof ze er op lagen te wachten dat iemand een misstap zou maken van de steiger in de boot. Het waterpeil was zo laag, dat de alligators half in de modder lagen. Zo’n halve meter van ons vandaan ging plots zo’n dinosaurus met een behoorlijke vis in de weer, waarbij de modder in het rond vloog. Met name jammer voor Agnes, die graag aan de buitenkant wilde zitten. Wel mooie foto en film.

    Op dit moment ligt zo’n 85% van de Everglades droog. Het droge seizoen was dit jaar eerder dan normaal begonnen en voor eind mei wordt nog niet veel regen verwacht. De gids vertelde deze airboat tour nog maximaal 2 weken te kunnen volhouden met deze lage waterstand.

    Nadat iedereen twee bolletjes katoen had uitgereikt gekregen gingen de trossen los. Hoewel de rit maar zo’n 45 minuten duurde, moet ik zeggen dat het geweldig leuk was. Zo’n airboat op volle snelheid is best een sensatie (en lekker koel) en daarnaast denk ik dat we zeker een paar honderd alligators in alle maten hebben gezien. Regelmatig werd er gestopt voor wat uitleg of omdat er fauna werd gespot. Vogels en alligators waren kennelijk meer gewend aan het lawaai dan wij.
    Al met al een erg leuke trip!

    Volgende stop was Shark Valley Visitor Center van Everglades NP. We hadden er aan gedacht het NP-pasje van afgelopen zomer mee te nemen, want die was immers 1 jaar geldig. Scheelde weer entree :-).
    Nou stonden we zwaar in dubio of we de fietsen zouden huren voor een rondritje of met de 2-uur durende rit met busje & gids mee zouden gaan. Gezien de hitte besloten we voor het busje te gaan.
    Ik denk dat het gewoon te heet was en misschien het verkeerde tijdstip/jaargetijde was, want we zagen maar bar weinig alligators tijdens deze trip. Wel een aantal hele mooie vogels gezien en wat jonge alligators in een poel. Misschien waren we al een beetje verwend geraakt met de hoeveelheid beesten die we met de airboat tour hadden gezien. Geen spijt van dat we het hebben gedaan, maar niet echt super.
    Dan maar weer gauw in onze gekoelde auto voor het laatste stukje naar Naples. Rond 6 uur konden wij het toch weer erg aangename zwembad van de Pelican Bay Inn betreden.
    Voor de avonddis weer even terug gereden naar Naples downtown. Erg prettig dat het niet kouder wordt dan zo’n 27 graden en dat je dus lekker buiten op terrasjes kunt eten (en drinken).
    Ook ziet Naples (en ik vermoed de hele oostkust van Florida) er erg verzorgd uit. Zelfs de parkeergarages zijn van buiten een plaatje om te zien. We houden jullie op de hoogte!

    Tags:

  • 27Apr

    Afgelopen nacht het eerste neefje op bezoek gehad in Florida. Dat deet-spul bleek een gouden aankoop, want na mij daarmee besprenkeld te hebben, ging het zoemende monstertje naar een ander slachtoffer. Werkt dus goed.
    Na bij de receptie van Paradise Inn een eenvoudig ontbijtje te hebben opgehaald, konden we dat heerlijk op ons terrasje nuttigen. Bijna niet te geloven, maar zowaar vielen er uit een verdwaalde wolk een aantal druppels naar beneden. Ik denk dat de meeste druppels door de hoge temperatuur al verdampt waren voordat ze de grond raakten.
    Alsnog de blog van gisteren bijwerken en posten (mijn excuus werd helaas niet door iedereen als geldig ervaren), kopje koffie en dan nog de spullen bij elkaar graaien en in de koffer proppen.
    Prima op tijd om voor 12 uur ons stulpje te verlaten, althans…..
    We hadden bij aankomst 2 setjes sleutels gehad. Je voelt de clou al aankomen. Bij de receptie werden alle zakken nog eens grondig doorgespit, maar nergens, maar dan ook nergens het 2e setje te vinden. Weer terug naar het huisje om daar goed te zoeken, koffers binnenste buiten gekeerd, maar helaas.
    Bij aankomst hadden we getekend (weinig keuze overigens), dat we de 2 setjes weer zouden inleveren op straffe van $150 boete. Vermoedelijk wordt bij verlies op het hele park de sloten vervangen.
    Zonde dus.
    Maar eerlijk, is eerlijk, Agnes werd de held van de dag. Op de parkeerplaats, naast de auto, in het grind, zag zij de sleutels liggen. Ze is echt veel beter en meer ervaren in zoeken en vinden dan ik. Die lenzen hebben haar geld dus weer dik terugverdiend!
    We hebben onderweg nog wel zitten filosoferen hoe die sleutel daar nou gekomen is. Ik zal de details besparen, maar in alle scenario’s kwam ik als hoofdverdachte naar voren. Ik berust daar dan maar in.

    Aangezien de rit van vandaag naar Key Largo niet al te lang was (zo’n 100 miles), konden we nog mooi naar het meest zuidelijke puntje van USA continent wandelen. Altijd leuk voor het fotoboek.
    Leuk om te zien dat zich bij dat punt keurig een rijtje had gevormd van mensen die geduldig op haar beurt wachtten, zonder geduw, getrek en voorkruipen. Heb ik in Nederland wel eens anders meegemaakt.

    Ontspannen, met de airco op hoog, reden we daarna op cruise control naar Key Largo. Rond een uur of 4 liepen we het op Priceline geboekte Holiday Inn hotel binnen. Prima standaard hotel met in ieder geval een lekker zwembad. Is iedere dag toch weer een welkome verkoeling.
    Morgen verlaten we de Keys en het zuidelijke gedeelte van Florida, dus vanavond moest er nog wel vis worden gegeten. Terechtgekomen in ‘The Fish House’, op zo’n 10 minuten rij-afstand van het hotel. Het restaurant zag er aan de buitenkant niet uit, maar pronkte wel met diverse certificaten.
    Op onze vorige US-reis hadden we ook een keer zo’n ervaring gehad met een niet-uitziend restaurant, maar geweldig lekker eten. Zelfde laken en pak dit keer. Heerlijk bord vis voor een zeer redelijke prijs. Mooi afscheid van de Keys!

    Tags:

  • 26Apr

    Om nog even met zondagavond te eindigen; Het werd uiteindelijk een wandeling over Ocean Drive (South Beach). Zien en gezien worden is daar het motto. Dure auto’s, mooie vrouwen en zelfs de plaatselijk gayscene was daar in hun stamkroeg te vinden. Gezellig dus. Miami bruist daar best wel. Wetenswaardigheidje is overigens dat Miami na LA en New York de de 3e stad is waar de meeste film- & tv producties worden gedraaid.

    Vanmorgen mooi op tijd wakker voor uit checken. Eerst maar even een stukje gereden om de stad uit te komen. Maandagochtend spits (2e Paasdag bestaat hier niet).
    Eerst maar even een eitjes-ontbijt gedaan bij Denny’s. Moesten toch ons eier-quota nog halen met deze Pasen.
    Bij de Walmart een aantal essentiële levensbehoeften ingeslagen, zoals daar zijn: Koelbox (+ ijszakken), Badlakens (te goedkoop om van thuis mee te slepen), aardbeien (te lekker om te laten staan), melk (we blijven Hollanders), muggendeet (afgelopen nacht gelijk maar even getest) en water (je kan hier niet zonder).

    Toen werd het tijd om Highway 1 (een andere dan in Californië) af te zakken naar het zuiden. Over alle keys richting de laatste; Key West.
    Het grootste gedeelte van deze weg is een gewone 2-baans weg, dus je moet je erop instellen, dat het niet snel gaat, maar dat is geen straf! Het uitzicht over het mooi gekleurde water aan beide kanten is prachtig.

    Onze Tom-Tom bracht ons linea recta naar The Paradise Inn. Inderdaad een paradijsje op een ideale locatie in Key West. We hadden er al veel goede recensies over gelezen, hetgeen ons ook had aangezet tot deze boeking.Een prachtig authentiek appartement, met veranda en naast het zwembad. Wat kan een mens zich nog meer wensen (ik denk zelf aan iets lagere prijs). Van de meeste door ons bezochte hotels heb ik overigens de links naar de webpagina’s vermeld rechtsonder deze pagina (“externe links”).

    The place to be in Key West tijdens zonsondergang is Mallory Square. Hier wordt iedere avond de ‘Sunset celebration’ gedaan met optredens van straatartiesten. Hoogtepunt is het ondergaan van de zon. Ook voor ons ging alles zoals gepland, de zon ging onder. Met een vrij heldere lucht leverde het bijgevoegde plaatje op. Gezellig gebeuren daar.

    Met het ondergaan van de zon werd ook de temperatuur wat aangenamer (het was wel weer bloedje heet vandaag) en konden we nog mooi Duval Street afslenteren. Deze winkelstraat loopt eigenlijk van West naar Oost over Key West en herbergt tal van leuke winkeltjes, pubs en restaurants.
    Eigenlijk vlak achter ons hotel vonden we uiteindelijk een leuk restaurantje in Duval Street: Nine One Five.
    Lekker op een terrasje konden we alweer een mooie dag afsluiten met een lekker flesje wijn en lekker (bijna on-Amerikaans) eten. Uiteraard vis voor mij. Dat mag niet ontbreken in Key West!

    PS: Aangezien het wijntje lekker had gesmaakt is deze blog wat later gepost dan gebruikelijk 🙂

    Tags:

  • 24Apr

    Warmste Pasen ooit in Nederland lees ik vandaag op Teletekst. Ook voor ons dus! Moesten er alleen een stukje voor vliegen.
    Weinig Paasgevoel hier. We zagen vanmorgen 3 Paasmandjes voor een hotelkamer staan (goed verstopt hoor!), maar voor de rest geen Paasei of Paasbunny te bekennen. Kan ook betekenen dat ze die Paaseieren hier supergoed verstoppen.
    Zelfs geen eitje bij het ontbijt, maar dat was onze eigen keuze. Fruitontbijt was gisteren er goed bevallen.

    Om 10:00 uur werden we geacht in James Avenue te zijn voor de GoCar tour. In een eiig voertuig (toch nog een beetje Pasen) zou je met behulp van een GPS-guide langs de highlights van Miami worden gevoerd. Zo’n 2 maanden geleden had ik deze tour met een Groupon coupon telefonisch geboekt.
    Toen ik vorige maand nog geen bevestiging had gezien, had ik voor de zekerheid een mailtje naar GoCar gestuurd en alsnog de bevestiging ontvangen.
    Groot was de verbazing dan ook toen we vanmorgen niet op de lijst bleken te staan. En alle GoCars waren tot vanmiddag 4 uur ook nog volgeboekt. Foutje van het hoofdkantoor, die de boeking niet hadden doorgestuurd naar de lokale vestiging. Alle Groupon deals schijnen via het hoofdkantoor te lopen.
    De man achter de balie liep helemaal leeg over hoe vaak dit nou al niet was fout gegaan, maar eigenlijk hadden we helemaal geen zin om daar onze Paasochtend mee te verdoen. De groeten en ze horen nog van ons.

    Na rondje gelopen te hebben viel ons oog op het immer markante Duck voertuig. Dit amfibie voertuig voert je ook langs de highlights van Miami, maar doet dat tevens over het water.
    Het boarden was al begonnen, dus snel 2 van de laatste kaartjes gescoord in het kantoortje en plaatsgenomen.
    Geen spijt van gehad. De tour werd geleid door een soort ADHD-dame, die gevoel voor humor had en de omgeving graag liet horen dat dit toch echt een Duck-voertuig was. Om zoveel mogelijk op te vallen in het straatbeeld van Miami werd regelmatig een luid “Kwak, Kwak, Kwak” door haar ingezet achter de microfoon en werden wij geacht haar daarin bij te vallen. In combinatie met de markante verschijning van dit voertuig lokte dit leuke reacties uit van voorbijgangers.
    Het klinkt flauw, het is flauw, maar we hebben ons opperbest vermaakt.
    En passant toch wel wat meegekregen van de prachtige Art-deco gebouwen die Miami rijk is. Tijdens het vaargedeelte werd langs de weelderige optrekjes gevaren van celebraties.
    De tour werd afgesloten met een ‘parade’ over Ocean Drive (South Beach), waarbij wij het enige voertuig in de parade waren. Om er zeker van te zijn, dat ze ons toch echt niet zouden missen, werd in het voertuig luide meeslepende muziek opgezet.

    Er is toch een limiet aan wat een mens kan hebben, dus voor de middag besloten we ons maar neer te vlijen op het strandje bij ons hotel en later bij 1 van de zwembaden bij het hotel. Duikje in het water, zonnen, lui, lui, lui, dus.

    Weekendje Miami is natuurlijk veel te kort, maar aangezien we het toch vooral relaxt willen houden deze vakantie, proberen we ons te concentreren op de dingen die we wel kunnen zien of doen ipv alles wat we gemist hebben. In ieder geval vanavond het weekendje Miami afsluiten met een Paashapje en een Paasdrankje in Miami.

  • 24Apr

    Goh, dat viel niet tegen voor de 1e nacht. Na een keertje wakker te zijn geweest rond 4 uur, openden we beide weer onze ogen rond kwart over 7! Als dat zo blijft dan prijzen we ons gelukkig.

    Hoewel we belangrijke zaken op de agenda hadden staan voor vandaag, gunden we ons toch eerst maar de tijd om het ontbijt in het hotel uit te proberen. Zoals ik gisteren al had aangegeven zal het niet meevallen om dit hotel nog in de komende 3 weken te overtreffen. Buiten de uitmuntende kamer, is het hotel erg trendy & stijlvol ingericht. Zo ook het restaurant cq ontbijtzaal. Er is de mogelijkheid om binnen te ontbijten of buiten, nabij 1 van de 4 zwembaden.
    Gezien het behoorlijke aantal Fahrenheits op de thermometer kozen we voor binnen. Heerlijk vers fruit en broodjes. Warme happen maar aan ons voorbij laten gaan (zag zelfs steaks voorbij komen op de vroege morgen….)

    En tsja, toen werd het toch wel hoog tijd om ons klaar te gaan maken voor 1 van de hoogtepunten van de vakantie; Naar de plaatselijke Apple Store! Ongeveer een kwartiertje rijden met onze toch wel erg comfortabele Ford Edge.
    Van de gelegenheid gebruik gemaakt om langs wast winkeltjes in de shopping area te flaneren, maar niet te lang, want er moesten prioriteiten worden gesteld!

    Erg druk overigens in de store, maar wij kwamen niet voor een iPad2, zoals het gros van de bezoekers, maar voor een MacBook Air. Het is de 11″ met 4GB geheugen geworden. Iedereen begrijpt natuurlijk dat deze aankoop echt op aandringen van Agnes gebeurde. Ze had het er al weken over gehad! Ik heb me daar echt in mee laten sleuren.

    Voor het middagprogramma stond gekoeld shoppen op het programma in de ‘Dolphin Mall’. Dik half uurtje rijden vanaf het hotel en onmetelijk groot. Ook veel en veel drukker dan ik ooit bij andere malls heb gezien. Natuurlijk geen tijd om alle rekken uit te pluizen, maar ik denk dat we toch een leuke 1e slag hebben kunnen slaan.

    Met de Tom-Tom op de voorruit waren we weer zo rond half zeven terug in het hotel. Uit pure veiligheidsredenen (geen luiheid!) hadden we ons maar getrakteerd op de Valet Parking van het hotel. Blijft wel grappig en aangenaam om voor de deur in- en uit te stappen en de sleutels af te geven of in ontvangst te nemen.

    Deze blog dus voor het eerst op de MacBook Air gefabriceerd, op ons balkon met een fantastisch uitzicht. Beneden hoor ik al die tijd een steelband er gezellig op los slaan en zingen.
    Zalig Pasen!

    PS:
    Werd er op attent gemaakt dat er geen reactie op de blog kon worden gezet. Zou nu weer goed moeten staan.

  • 23Apr
    Hotels, Vlucht Comments Off on Dag 1: Oversteek & Upgrades

    Klokslag 07:45 uur stond onze trouwe wegbrenger Jan voor de deur voor onze rit naar Schiphol. Jan & Truus kwamen ons ook nog even uitzwaaien, zodat we met alle goede vakantiewensen op zak mooi op tijd op de luchthaven waren.
    In de krant stond vermeld dat er zo’n 700.000 Nederlanders de Meivakantie over de grenzen vierden en velen daarvan kwamen we op Schiphol tegen.
    Toch sneakten we met onze Elite privileges overal redelijk snel tussendoor. Nog wel een bijdehande security-interviewer bij de gate. Op het bij de boardingpass behorende formulier stond vermeld dat de vlucht cash was betaald en daar geloofde hij niets van. Nou, ik dus ook niet en ook geen idee hoe American Estates dat heeft geregeld.

    Via een tussenstop in Atlanta vlogen we met Delta Airlines naar Miami. Perfecte zitplaatsen bij de nooduitgang op beide vluchten. Toch blijft de verzorging bij Delta wat achter bij bv KLM. Het cabine-personeel lijkt op heringetrede Vutters waar het werkplezier nou niet echt vanaf spat. De mooie prijs van de tickets en de prima zitplaatsen maakt het wel weer goed.

    In Atlanta hadden we zo’n 2,5 uur de tijd om de bagage in te klaren en door de douane te gaan. Lukte allemaal in ruim een uur. In het vliegtuig waren nog de vertrouwde I-94 formulieren ingevuld, maar die konden worden verscheurd. Is tegenwoordig met het Esta-systeem niet meer nodig. Viel mij trouwens ook op dat de dienstdoende beambte het ook voldoende vond om van mij slechts de rechter vingers te scannen en de rest maar te laten voor wat het was. Betrouwbaar uiterlijk kennelijk.

    Met een tijdsverschil van -6 uur landden we omstreeks 19:15 uur lokale tijd in Miami. Keurig op tijd. Koffers van de band plukken en met de shuttle naar de auto verhuurmaatschappij (Dollar).
    Met het Dollar express kaartje, dat ik in Nederland al had aangemaakt, konden we gelijk door naar de garage om de auto op te halen. Allemaal te soepel voor woorden…..
    Blijkt het systeem niet goed te werken met vouchers, zoals wij die hadden van American Estates. Betekende dus dat de dame alsnog alle gegevens moest gaan invoeren om vervolgens te concluderen dat er een extra dag ad $162,00 bijbetaald moest worden. Zij begreep het niet en ik was het er uiteraard ook niet mee eens. Hop, weer terug naar de manager. Manager meee naar de garage om het uit te zoeken. Bleek het ophaaltijdstip op 23:00 uur te staan, zodat er voor vandaag een extra dag door het systeem in rekening werd gebracht. Gelukkig was dit eenvoudig te corrigeren. Ook kwam ik snel met de manager tot de conclusie dat dit ongemak wel een upgrade rechtvaardigde. In plaats van een Mid-size SUV werd het nu een Standard SUV, bijna nieuwe Ford Edge. Goed geregeld.

    Gelukkig hadden we thuis al de US-kaarten op onze Tom-Tom geinstalleerd en de bestemming ingesteld, zodat we met een paar kleine missertjes toch vrij gemakkelijk naar Miami Beach reden.
    Ongevraagd bleek er voor ons een prachtige kamer met Jacuzzi en Oceaan-view klaar te staan. Misschien omdat ik zo’n Marriott pasje heb? Bleek in ieder geval een topkamer, waarvan we de sleutels nederig in ontvangst namen. De kop is eraf!

    PS: Vanwege een trage internetverbinding en een opkomende slaap ontbreken de foto’s vandaag.

    Tags:

  • 21Apr

    Alweer een maand geleden dat ik de laatste update over deze reis schreef. Er was ook niet zo bar veel te melden, aangezien alles al ruim van tevoren in kannen en kruiken was. Althans dat denk ik.
    Morgenochtend wordt wel een hele Goede Vrijdag, want dan mogen we weer. Als we de week New York in 2008 meetellen, dan wordt het alweer de 5e grote US-reis. En zeker omdat we weer naar een voor ons nieuw gebied vertrekken zijn we weer net zo vol verwachting als de 1e keer (hoewel dat eigenlijk nog wel ietsje spannender was).

    We zijn er ons van bewust dat deze vakantie anders wordt dan de voorgaande reizen. Geen camper, minder natuurschoon en misschien wel veel massaler. Over 3 weken zullen we ons oordeel uitspreken over Florida.

    De vlucht is inmiddels online ingecheckt. Ietsje eerder dan gepland (10:50 uur) vertrekken we met Delta Airlines vanaf Schiphol.
    De koffers zijn bijna gepakt. Gezien het klimaat in Florida en ons voornemen daar nog wat nieuwe garderobe aan te schaffen, is de inhoud vrij beperkt. Moeten zelfs oppassen dat de koffer niet te leeg is 🙂 . Zal op de terugweg vast geen probleem zijn.

    Onze vaste wegbrenger (Jan) is blij met zijn dagdienst en hoeft er gezien het tijdstip niet over in te zitten dat we ons dit keer verslapen (zie Lapland 2011 blog).

    De intentie is weer aanwezig om een dagboek (tegenwoordig noemen ze dat een blog)van deze reis bij te houden en er lustig op los te twitteren. Kortom, we hebben er zin an!

    Tags: