• 14May

    En toen liep het in Orlando toch nog even iets anders dan we ons hadden voorgesteld.
    Een half uurtje voor vertrek begaven we ons naar de gate voor onze vlucht naar Atlanta en toen…. werd vliegveld Orlando gesloten voor alle binnen- en uitgaande vluchten.
    Een vreselijk noodweer brak los, gepaard gaand met mooie lichtflitsen. Hoe lang het duren, dat wist niemand te vertellen. En we hadden maar 1:40 uur overstaptijd in Atlanta.
    Nadat de eerste mensen al was verteld, dat ze hun aansluiting niet meer zouden halen en dat ze op kosten van Delta een hotel konden boeken, leken we toch nog geluk te hebben.
    Met 1 uur vertraging gingen we alsnog de lucht in. Zouden we de overstap halen in Atlanta en zo ja, ook onze koffers?
    Uiteindelijk hadden we 45 minuten de tijd om ons van het ene uiterste puntje van vliegveld Atlanta naar het andere uiterste puntje te begeven. En dat op 1 van de grootste vliegvelden ter wereld.
    Bij de gate hoorden we nog net de laatste ‘call’ voor passagiers naar Amsterdam en sloten we aan bij de laatste instappers. Pff….

    Onderweg een lekker tukkie gedaan en in Amsterdam bleken zowaar ook onze koffers het gehaald te hebben. Zat dus uiteindelijk niet tegen.
    En als klap op de vuurpijl wisten we zonder problemen de op volle oorlogssterkte aanwezige douane te passeren. Wie de blog een beetje heeft gevolgd kan begrijpen dat dit voor ons toch wel een opluchting was.

    Inmiddels zijn we weer prettig thuisgekomen en kunnen we terugkijken op een weer bijzonder geslaagde Amerika-vakantie.
    Zoals verwacht totaal anders dan voorgaande reizen met een camper, maar niettemin uiterst vermakelijk. Een aantal keren werd ons gevraagd wat onze voorkeur heeft. Het is een beetje appels met peren vergelijken, maar een camperreis door de Nationale Parken is toch wel de ultieme vakantie. In Florida is een huurauto veruit het ideale vervoermiddel.
    De huurauto was top, de hotels en vooral het appartement in Kissimmee was geweldig, de parken waren heel veel ‘fun’ en de dollar koers was niet verkeerd. En als je dan ook nog 3 weken lang van ‘s ochtends vroeg tot ‘s avonds laat in korte broek en shirtje kan lopen, dan kan de vakantie gewoon niet kapot.

    Was er dan echt niets wat niet leuk was? Nou nee. Sommige dingen vonden we wel stom!
    STOM:
    * Dat we zo lang naar onze autosleutels in Key West moesten zoeken
    * Dat Delta Airlines stewardessen niet zo knap zijn
    * Dat het net ging onweren toen we moesten vertrekken vanuit Orlando
    * Dat de Space Shuttle pas maandag wordt afgeschoten
    * Dat ik steeds achteruit zittend in zo’n bootje die waterglijbanen werd afgestuurd
    * Dat we onze auto kwijt waren op de parkeerplaats bij Seaworld
    * Dat Pamela mij niet kwam redden
    * Dat American Vacations de gewijzigde vluchttijden niet had doorgegeven aan Dollar autoverhuur
    * Dat er geen fastpassen meer waren voor Toy Story in Hollywood Studio’s
    * Dat er zoveel regeltjes waren in het zwembad
    * Dat Agnes de blender met pannenkoekenmix niet helemaal juist hanteerde
    * Dat ik een beetje misselijk werd van de reis naar Mars in Epcot
    * Dat M&M’s zo duur zijn in een M&M winkel
    * Dat er zoveel buggies in Disney World zijn
    * Dat mijn voeten soms zo moe waren
    * Dat die alligator naast onze boot ons met modder nat spatte
    * Dat go-cars onze reservering in Miami over het hoofd had gezien
    * Dat deze vakantie zo snel voorbij was

    Gemiddeld volgden zo’n 120 unieke bezoekers onze dagelijkse belevenissen en met plezier lazen we de vele reacties, al dan niet via de blog (met Javerbu als dagelijkse vaste schrijver).
    Het waren verhalen met een knipoog, die slechts een fractie weergaven van onze indrukken en ons plezier in deze vakantie.
    Deze blog sluit ik hierbij af en voor wie het leuk vindt kan de ‘reguliere blog‘ (met een lagere frequentie blijven volgen.

    Tags:

  • 13May

    Eigenlijk wilden we gisterenavond nog lopend naar steakhouse LongHorn, maar de opstekende wind, lichtflitsen en donkere wolken brachten ons op andere gedachten. Het leverde een mooi plaatje op en uiteindelijk bleef het, bij ons in ieder geval, droog. Nou ja, de tank van de Ford mocht toch leeg worden ingeleverd, dus een paar extra miles kon geen kwaad.

    Vanmorgen tijd genoeg, want we we hoefden de deur van onze hut pas uiterlijk om 10:00 uur dicht te trekken. De koffers hadden we gisterenavond al voor het grootste gedeelte afgevuld, dus tijd genoeg om de laatste eitjes, jus d’orange & brood voor het laatste ochtendmaal te nuttigen.
    Met weemoed wuifden we onze hut/condo en Cane Island gedag. Het was er aangenaam vertoeven!

    En in tegenstelling wat sommige al dachten, hadden we gewoon nog lekker een volle dag voor de boeg. Om 19:30 uur is pas onze vlucht naar Atlanta.
    En wat moet je dan? De parken hebben we gezien, zwemkleding willen we niet meer nat maken.
    Aan de andere kant waren er best nog wat gaatjes te vullen in de koffers. Die kunnen beter lekker gevuld zijn, zodat de inhoud niet gaat schudden.
    Op naar de Premium Outlet stores, daar waren we immers nog niet geweest! Met name voor Agnes 1 grote snoepwinkel (flexibel als ik ben pas ik mij wel aan).

    In de uren die ons restten wisten we nog genoeg kilo’s bagage te verkrijgen om alle gaatjes te vullen. Toch een geruststellende gedachte.
    Om een uur of half 5 op de parkeerplaats nog even de koffers ordenen en niet te vergeten onze kleding wisselen naar een vlucht-outfit en dan op naar Orlando International airport.
    Daar de Dollar-parkeergarage in om ons Fordje te bedanken voor de bewezen diensten en dan naar de incheck-balie.
    Gelijk de boarding passen voor de vlucht van Atlanta naar Amsterdam bemachtigd en soepel door de security.

    Inmiddels zijn we aangekomen in de lounge en heb ik tijd om de blog bij te werken en heeft Agnes zich weer over de iPas ontfermt.
    Het einde komt nu echt in zicht en we hebben de hele nacht de tijd om deze vakantie op ons gemak te evalueren. Onze bevindingen zullen we morgen delen in de afsluitende blog.

    Tags:

  • 13May

    Gisterenavond vlakbij onze Condo een prima steakhouse gevonden: LongHorn. Zou zo maar kunnen dat we vanavond ter afsluiting even teruglopen. Een wandelingetje is tenslotte altijd goed voor de spijsvertering.
    Ook wel grappig dat we ‘s avonds al bij terugkomst in onze hut het AD van de volgende dag (regionale editie) konden downloaden. Tot nu toe hadden we niet zo bar veel interesse getoond in het wereld- & lokale nieuws, maar nu de terugkeer aanstaande is, moeten we ons zo zoetjes aan toch een beetje voorbereiden op de dagelijkse hectiek.

    Voor ons vergelijkende warenonderzoek vereerden we vandaag, in navolging van “Wet ‘n Wild’, Aquatica met een bezoek. Het waterpark van Seaworld.
    Zoals bij ieder park wordt bij binnenkomst elk tasje en rugzakje op inhoud gecontroleerd. De ene keer wat serieuzer dan de andere keer, maar het wordt altijd gedaan.

    Dit park heeft duidelijk onze voorkeur. Is nog niet zo oud (2008), ruimer en groener opgezet, heeft een mooi wit zandstrand, is relaxter.
    Groot nadeel is, dat ik vandaag geen Pamela kon ontdekken, die mij deden verleiden om al spartelend haar aandacht te trekken.

    De dag brachten wij dus liggend in de zon, glijdend & plonzend en poedelend (‘zich voor zijn plezier en vaak flodderend bewegen in water’) door.
    En op deze rustige en zonnige dag breekt dan toch plotsklaps recht voor ons de paniek los: vrouw is haar trouwring verloren in het parelwitte zand!
    Ze had even haar ring afgedaan en op haar handdoek gelegd en niet nadenkend vervolgens de handdoek uitgeschud. Al haar gezoek in het witte, fijne zand mocht niet baten.
    Grote paniek, dus al snel waren een aantal leden van het ‘Water Safety Leadership Team’ ter plekke. De Plaats Delict voor ons werd afgezet met strandbedjes en tot ‘no-go zone’ verklaard.
    Het zand werd met zeefjes en netjes omgespit, maar helaas….
    Dan maar op zoek naar een metaal detector. Hoewel niet in het park aanwezig, werd er 1 gevonden en geleend in het nabij gelegen ‘Discovery Cove’.
    Nogmaals werd de verdachte zone helemaal uitgekamd. De betreffende medewerker kan waarschijnlijk stil gaan leven van alle muntjes die hij vond.
    Na in totaal ongeveer 3 uur zoeken was er succes! De gouden ring met diamant werd gedetecteerd en de vrouw was zielsgelukkig (haar man was er niet bij !).
    Bewondering en complimenten voor de betreffende personeelsleden van Aquatica die daar dus uren op handen en voeten in het zand hadden gezocht. Het was weliswaar een rustige dag, maar toch….

    Om een uur of 5 moesten we er weer aan geloven (vreemd dat beide waterparken al om 5 uur dichtgaan) en huiswaarts keren. Daar vernamen we het teleurstellende bericht over het debacle van de 3J’s op het songfestival. Ik denk dat we ons helemaal bezatten vanavond!

    In de tijd dat we op ons balkon nog lekker van het klimaat hier kunnen genieten staan Inmiddels de wasmachine en de droger te draaien om morgen met schone was in de koffers de terugreis te aanvaarden. We hebben tenslotte niet voor niets die dingen in onze hut staan.

    Zoals gezegd bereiden we ons optimaal voor op onze terugkomst. We prijzen ons gelukkig dat we de hitte in Nederland hebben misgelopen en dat we (volgens mij) bij terugkomst mogen rekenen op een heerlijk Hollands klimaat. Dat insmeren tegen de zon zijn we nu wel zat:-)

    Tags:

  • 11May

    Om te beginnen willen we iedereen erg bedanken voor de reacties die we krijgen naar aanleiding van de blog en in het bijzonder de tips om je auto terug te vinden. We gaan alle tips grondig bestuderen en zullen dan de meest handige tip gaan toepassen (althans dat is de intentie).
    Ter geruststelling, vandaag helemaal niets aan het handje en fluitend de weg terug naar de auto kunnen vinden. Hij knipperde ons vriendelijk tegemoet.

    Zoals al eerder aangehaald is de temperatuur hier tot grote hoogte gestegen en zijn we blij dat we alle reguliere parken, die we op onze passen konden bezoeken al hadden afgetikt. Grote opluchting hoor. Kunnen we nu eindelijk eens een beetje relaxen!
    We hebben immers met onze passen ook toegang tot 2 water(pret)parken. Gisteren al een bliksem bezoek aan Aquatica gebracht en vandaag een dag uitgetrokken voor “Wet ‘n WIld”.

    Wet ‘n WIld ligt tegen de Universal thema parken aan en maakt daar ook deel van uit. Kennelijk had de rest van Orlando het niet zo warm, want het was ontzettend rustig.
    Het park komt ietsje ouder over dan Aquatica, maar heeft wel wat meer spectaculaire water attracties. Nou hebben we al genoeg sensatie meegemaakt deze vakantie, dus wij zoeken het meer in bootjes van glijbanen glijden, beetje dobberen, beetje bijkleuren en beetje luieren. Beetje wild op z’n 50+ dus.

    In dit waterpret paradijs bevindt zich ook een golfslagbad, waar continu 6 heuse baywatch figuren de zaak observeren. Ik heb een foto gemaakt van mijn favoriete Pamela. Dat ze er leuk uitziet is echt bijzaak, maar deze Pamela zag ik in een kwartier tijd 2x zonder aarzelen in de golven springen om vermeende drenkelingen te redden. En dan niet eerst petje, zonnebril en EHBO-tasje afdoen, maar echt ‘hup’ de golven in. In beide gevallen liep het goed af en was het een wat paniekerig kind dat ietsje te diep was gegaan.
    Je zou er bijna spijt van krijgen dat je je zwemdiploma ooit hebt gehaald.

    Ook dit dagje vakantie vieren vloog weer voorbij. We acclimatiseren nu eventjes in onze hut en gaan dan maar eens proberen een herberg te vinden voor een smakelijk hapje.

    Tags:

  • 11May

    De politie vraagt uw aandacht voor het volgende….
    Menig opsporingsbericht begint met deze zinsnede. Later hierover meer.

    Vannacht hebben we weer geslapen als een kanon (hoe komt dat toch…?). Misschien wel zo vast dat we nog niet helemaal wakker waren, maar ook daarover later meer.
    Het einde van ons rijtje te bezoeken parken komt net als het einde van onze vakantie in zicht, maar er is nog wat arbeid te verrichten voordat we alles kunnen afvinken.
    In ons Orlando Flex pakket was ook Seaworld opgenomen en hoewel we dit park in 2007 al eens in San Diego hadden bezocht, leek het ons zekere de moeite waard om Shamu & kornuiten nog eens te bekijken.

    Shamu is de held van Seaworld, een Orka, oftewel Killer Whale. Nou noemen ze volgens mij wel al die orka’s Shamu (1,2,3,4, etc…) want die in San Diego heette ook al Shamu.
    Twee keer daags vertoont Shamu en z’n familie zijn/haar kunsten in het ‘Shamu stadium’. Vrij recent was een nieuwe show rondom Shamu in premiere gegaan, die een verhoogde drukte bij Seaworld tot gevolg had. Van die drukte merkten wij overigens niet veel vandaag.
    Ik was benieuwd naar het verschil met wat ik mij nog van de vorige show kon herinneren, maar eerlijk gezegd kon ik het niet ontdekken. Vermoedelijk wat andere muziek en video erom heen, maar de hoofdmoot bestond nog steeds uit het plonsen van Shamu en het nat maken van het publiek met z’n staart. Wel vermakelijk als je bovenin het stadion zit.
    Het haalt het allemaal niet bij de Orka’s die we vorig jaar in het wild in Canada rondom Vancouver Island hebben gezien (zie blog 2010)!

    Naast Shamu wilden we ook nog wel de Zeeleeuwen show zien, maar voor ons neus ging net het touw naar beneden. Stadionnetje vol.
    Volgens Agnes niet, dus lenig als we zijn gingen we al heupwiegend onder het touw door om uit het oog van de touw-bewaakster een plekje te vinden. Nou heeft Agnes nogal slechte knieën en al die gereserveerde invalide-plekken waren nog gewoon leeg…. Matige show overigens.

    Na nog wat afkoeling te hebben gezocht in de lokale splash-attractie vonden we het wel welletjes. Veel te heet om nog verder rond te banjeren, dus veel wijzer om naar het Seaworld waterpark ‘Aquatica’ te rijden, vlakbij Seaworld gelegen.

    Op naar de auto. Bijna blindelings had ik die ochtend op vertrouwd dat Agnes wel zou onthouden waar die stond. Helaas werd mijn vertrouwen beschaamd, want Agnes was die ochtend maar van het omgekeerde uitgegaan. Nou zijn die parkeerplaatsen echt mega en hoewel het niet druk was, praat je toch over een respectabele hoeveelheid auto’s bij elkaar. De parkeervakken hebben bij Seaworld ook niet echt gemakkelijk te onthouden namen, zoals Mickey, Goofy, etc.., maar gewoon A, B, C, D en dan een nummer.
    We hadden echt geen idee en na 10 minuten te hebben rondgelopen werden we al opgemerkt door de parkeerplaats-sherrif. De man legde uit dat het zijn dagtaak was om toeristen die hun auto kwijt zijn rond te toeren over de parkeerplaats net zo lang totdat die is gevonden.
    Het zou wel helpen als we konden aangeven hoe laat we ongeveer waren aangekomen. Tsja, preciese tijd staat op het parkeerkaartje…. achter de voorruit in de auto. De man legde uit dat er bij Seaworld (om het gemakkelijk te houden) 4 vakken D zijn.
    Om een lang verhaal kort te maken, we hebben gezellig met de man rondgereden, praatje gemaakt over hoe dom toeristen wel niet kunnen zijn, totdat we onze bolide herkenden.
    Zoals al aangehaald, we waren er vanmorgen niet helemaal bij.

    De laatste paar uurtjes in Aquatica waren aangenaam. Lekker dobberen, glijden (soms wel heel steil naar beneden) en hangen. Ik vermoed dat we hier nog wel een keertje terugkomen, dus dan meer details.

    Bij de Wal*Mart voor de laatste keer nog wat kleine boodschappen gedaan en nog wat voor het eten meegenomen. Vanavond houden we het verder maar rustig. Geen vuurwerk, geen shows. Goed uitrusten, zodat we morgen kunnen onthouden waar we onze auto parkeren!

    Tags:

  • 10May

    Voor vandaag stond het laatste van de 4 Disney Themaparken op het programma: Hollywood Studios. In ieder geval het laatste park waarvoor onze pas geldig is. We hebben zo’n pas waarmee je in 10 dagen op 6 dagen die parken in mag. Bij de aanschaf zit er nooit zo gek veel verschil tussen 4,5 of 6 dagen en als je een beetje op de aanbiedingen let dan krijg je zo’n 5e of 6e dag er al gratis bij.
    De pas is trouwens gekoppeld aan je vingerafdruk. Bij binnenkomst wordt je pasje gescand + je vingerafdruk. Biometrics is al helemaal ingeburgerd bij deze parken (bij Universal parken trouwens ook). Voorkomt misbruik of uitlenen van je pas aan derden.

    Gloeiende kolen wat was het heet vandaag. De temperatuur ging ver over de 90 Fahrenheit, oftewel zo’n 33-34 graden. Veel drinken en zoveel mogelijk uit de zon blijven was het devies.
    Nou is het park daar ook wel op ingesteld. Het park biedt veel shows en de tribunes daarvoor bieden allemaal schaduwplekken aan. Dat is dus wel uit te houden.

    Er is een stunt show rondom Indiana Jones en nog een 2e stunt show met auto’s (zie ik mij niet nadoen in mijn Toyota Prius) en motoren. Leuke spectaculaire shows met veel, heel veel vuur en explosies.
    Daarnaast is er ook nog een rondrit ‘achter de schermen’ met wederom explosies en heel veel water. In een nagebouwde canyon wordt in zeer korte tijd een paar liter water langs je heen gestort. Spectaculair.

    Het park is verder leuk om rond te lopen in de nagebouwde straten of langs de attracties, die we vandaag voor het grootste gedeelte links lieten liggen. Geen zin om me in een ‘Tower of Terror’ naar beneden te laten storten of in de ‘Rock & Roll rollercoaster’ over de kop te laten slingeren.
    Nee, geef mij maar de Muppets en Toy Story.
    Van Toy Story biedt het park een 4D-interactieve ride. Helaas, te populair. 70 minuten wachten doen we niet en de Fastpassen waren al snel op voor de dag.
    De teleurstelling was groot en kennelijk van mijn gezicht te lezen, want een aardige Amerikaan kwam mij spontaan zijn fastpass aanbieden, die hij over had.
    Na de onthutsende nederlaag op dag 16 bij MIB liet Agnes maar de eer aan haarzelf en gunde ze mij het Toy Story Fastpass kaartje. Liefde is …..

    Zo’n dag vliegt dan weer voorbij, maar ook dit park bood om 21:00 uur een spectaculaire show met lasers. licht, water, special effects & wat vuurwerk: ‘Fantasmic’.
    Als ervaren park-gangers wisten we inmiddels dat je er op tijd bij moest zijn om een plekje te bemachtigen (in een openlucht theater), maar dan heb je ook wel weer wat.
    Onder andere prachtige projecties op watergordijnen. Ze weten bij Disney wel hoe ze dit soort shows in elkaar moeten zetten. Afsluiting van alweer een mooie dag!

    Tags:

  • 09May

    Moederdag 2011. Ook hier is het Mother’s day. Misschien was het daarom wel zo druk in het park van onze keuze vandaag? Bij de ingang kreeg iedere moeder een anjer uitgereikt. Kwam mooi uit, want een bosje bloemen kopen was er eerlijk gezegd een beetje bij ingeschoten. Agnes blij, ik blij, iedereen blij.

    Het park van de dag was trouwens ‘Animal Kingdom’, 1 van de Disney Themaparken. Door de weelderige begroeiing lijkt het park al ouder dan het eigenlijk is (geopend in 1998). Animal Kingdom is een pretpark en dierentuin tegelijk.
    Door al die mooie bomen en struiken was er in ieder geval genoeg schaduw te vinden. Het kwik liep hier op tot zo’n 33 graden. Wel fijn dat Nederland zich solidair met ons heeft verklaard en dat het daar ook lekker warm is.

    Het park is opgedeeld in allerlei gebieden, waar qua loop niet echt een logica in zat. Misschien heeft het er ook mee te maken dat Agnes navigator was vandaag en de kaart ter hand had genomen. Wat dan weer deze redelijk unieke foto oplevert. Het goede nieuws is, dat we het park weer uitgekomen zijn.

    Met de al eerder uitgelegde Fastpass hebben we wat leuke attracties in het park bezocht, waaronder ‘Expedition Everest’ (ben ik toch weer in zo’n rollercoaster getrapt) en ‘Kali River Rapids’. Als ik in plaats van die laatste attractie gewoon het water was ingesprongen was het effect hetzelfde geweest: nat.

    Voor de rest was het dus typisch een park om een beetje rond te lopen, mensen en buggies kijken op een bankje in de schaduw en vooral niet inspannen in de zon.
    Om een uur of half 3 stapten we nog monter in het Disney transport naar de parkeerplaats om de rest van de middag lekker aan en over de rand van het zwembad bij onze hut door te brengen. Leek ons geen verkeerde keuze met deze temperatuur.

    Nou is hier een plons maken in een zwembad niet zo eenvoudig, getuige bijgaande bord met ‘Policies & Procedures’. Er zijn dus meer ver- & geboden dan in de bijbel. Hier 26 in totaal. En dan staat er in het laatste gebod ook nog een keer vermeld dat als het de heren van de board zint, dat ze dan spontaan de regels kunnen wijzigen. Kortom een heel gedoe om dat allemaal goed door te lezen en er zeker van te zijn dat je je kan vinden in al die regels, want anders geen zwembad!

    Voor het avond programma eerst naar Disney Downtown gereden voor een hapje bij Planet Hollywood. Van American Estates hadden we immers 2 gratis vouchers voor een hamburger maaltijd gekregen en als recht geaarde Nederlanders laten we dat niet liggen.
    En hop weer in de auto naar Epcot. Met de Hopper optie op onze passen kunnen we daar immers gewoon weer binnenlopen. Die vuurwerk show (zie dag 12) wilden we immers nog wel een keer zien. Ik kan bevestigen dat de show de 2e keer nog net zo mooi is als de 1e keer. Fantastisch slot op een zwoele avond!

    Tags: ,

  • 08May

    Om maar met de deur in huis te vallen; We hebben wervelstormen & aardbevingen doorstaan, aanvallen van buitenaardse wezens afgeslagen, mummies van ons afgeslagen en terminators ontweken.
    Zo maar een dagje in onze vakantie!

    Het begon vanmorgen allemaal nog zo rustig met een relaxt ontbijtje en de constatering dat het een prachtige dag was. Strak blauwe hemel en een temperatuur van zo’n 30 graden. Lang niet meer zo drukkend weer als gisteren.
    Omstreeks half elf koers gezet naar Universal Studio’s. We waren afgelopen week maandag al in het ernaast liggende zusterpark ‘Islands of Adventure’ geweest, maar nu was dus het oorspronkelijke park aan de beurt. Bijna iedereen trekt naar Islands of Adventure, dus Universal Studio’s is een heerlijk rustig park met nauwelijks wachttijden.
    Sommige onderdelen van het park doen wat gedateerd aan, maar er is gemakkelijk een dag vertier te vinden.
    Een aantal jaren geleden waren we al eens in Universal Studio’s in LA geweest, maar wat we ons er van konden herinneren, was dit park toch zeker voor 75% anders

    Er draaien 2 zogenaamde 4-D films; Shrek & Terminator. Een 3-D film wordt gecombineerd met live-action, wat een vermakelijk geheel oplevert.
    Ook zijn er interactieve shows over Horror make-up (erg grappig) en over Rampen.

    Tot zover dus meer het watjes gedeelte. Ook voor doorgewinterde pretparkgasten (die we ons zelf inmiddels mogen noemen) was er wat te beleven.
    Twister (Wervelwind) neemt je aan de hand van special effects mee naar een wervelwind en alle gevolgen van dien.
    Revenge of the Mummy is een heftige indoor rollercoaster, die mij uit mijn stoeltje wist te lichten (en dat wil wat zeggen).
    En dan ook nog de ‘SImpson Ride’, die je in een ook tamelijk wilde (maar erg komische) simulatie meeneemt door de Simpson wereld.
    En oh ja, dan moesten we ook nog Aliens wegschieten tijdens de ‘Men in Black ride’. Misschien kan je je nog dat schietspelletje van dag 13 in Magic Kingdom herinneren. Nu echt de wereld op het spel stond kwamen ook de juiste eigenschappen bij mij boven drijven. Ik geloof dat Agnes dit spelletje dit keer wat minder vond.

    Na sluitingstijd naar het Hard-Rock Café gelopen, dat precies tussen de 2 themaparken in ligt. Smaakvol ingerichte tent. Steak & Zalm tot ons genomen en daarna maar weer eens afgezakt richting Kissimmee.
    Het is weer een mooie dag geweest waarin we de wereld voor menig ramp hebben weten te behoeden.

    Tags:

  • 07May

    Vandaag stond in het teken van recupereren, oftewel opnieuw op krachten komen na grote lichamelijke inspanningen.
    Na 4 dagen achter elkaar themaparken te hebben afgestruind waren we daar wel even aan toe.
    Uitslapen, ontbijtje, kopje thee, bellen en socialiseren op de i-dingen, reacties op de blog lezen (altijd leuk), kortom een rustige ochtend.
    Dit werd mede ingegeven door de weersomstandigheden. Donkere wolken dreven over en zowaar begon daar enige regen uit te vallen. En dat terwijl in Nederland volgens mij de mussen van het dak vallen.
    Ik denk trouwens dat ze hier ook wel van de dakrichel af zouden sodemieteren, want ondanks de regen bleef de temperatuur tegen de 30 graden. Resulteerde dus in wat drukkend weer. Die regenwolken waren na een uurtje wel weer gepasseerd.

    Zo rond het middaguur hadden we wel genoeg krachten opgedaan om met onze automobiel naar de Florida Mall te rijden. Half uurtje hier vandaan, maar wel over drukke stukjes weg.
    Nou is zo’n mall eigenlijk niet goed voor het recuperatie proces. Je loopt daar toch ook weer gauw de nodige kilometers weg en onderweg word je ook nog geacht af en toe de portemonnee te trekken.
    Het zijn daar niet echt outlet prijzen, maar er zit wel een heeele grote M&M winkel. Altijd grappig.

    Onze koop-gennetjes waren toch nog niet helemaal voldaan, dus op de terugweg nog een kijkje genomen bij de ‘Lake Buena Vista factory stores’. De Gap- en de Nike outlet konden we nog een bijdrage leveren in haar dagomzet.

    Zo’ n dag recupereren maakt hongerig, en wat smaakt er dan beter dan Agnes d’r eigen gemaakte pannenkoeken? Op de terugweg langs de Wal*Mart gereden om de ingrediënten in te slaan en dan bakken maar. Nog wel een kleine tegenslag dat de bodem van de blender niet helemaal lekdicht bleek te zijn, maar na een paar keukenrollen er tegenaan te hebben gegooid, blonk de keuken weer als vanouds. Helaas mocht ik er van Agnes geen foto van maken, dus ik volsta met de foto hiernaast. Uit coulance geen cono-punten.
    De koeken waren in ieder geval erg lekker.

    Een veel gestelde vraag is of we hier veel merken van het gebeuren rondom Bin Laden? Nou, nee. We zien geen extra beveiliging (voor zover dat zichtbaar zou zijn) en de tv hebben we nog niet aan gehad, dus dat is ook lekker rustig. Met al die pretparken hier wordt met name hard gewerkt aan ‘feel good’, dus het laatste wat ze wel willen is dat verstoren.
    Koninginnedag, dodenherdenking & bevrijdingsdag is hier bijna ongemerkt aan ons voorbijgegaan, dus Agnes heeft alle hoop gevestigd op Moederdag (mannen thuis, dit is een hint).

    Vanaf morgen gaat de zon hier weer erg haar best doen en zullen de temperaturen weer boven de 30 graden gaan uitstijgen. Wij zijn er in ieder geval klaar voor om de 3e en laatste week van onze vakantie te beginnen!

    PS: Vandaag kwam het bericht van de NASA dat de Endeavour lancering niet voor 16 mei zal plaatsvinden. Da’s nou jammer!

    Tags:

  • 06May

    Een relatief kort nachtje achter de rug. Vanmorgen toch redelijk vroeg uit de veren voor een rit van een uur naar Kennedy Space Center.
    Eerste uitdaging was om de locatie in te geven op de Tom-Tom. Na 10 minuten maar opgegeven en gewoon Merrit Island ingegeven. Daar ligt immers het betreffende Visitor Center.

    Persoonlijk zag ik erg uit naar deze dag en natuurlijk moest er ook nog worden geregeld dat die shuttle voor 13 mei de lucht wordt ingeschoten. Tot mijn grote spijt kan ik alvast mededelen dat dat niet gaat gebeuren.
    Morgen is de persconferentie van de NASA en daar zal vermoedelijk worden geannonceerd dat de lancering op zijn vroegst op zaterdag 13 mei a.s. zal plaatsvinden. Voor ons dus net te laat. Balen!
    Het was overigens nog maar de vraag of er bij een eerdere lancering nog kaartjes te bemachtigen waren geweest, want die zijn uiterst populair en als je al zo’n kaartje had voor de lancering die werd uitgesteld, dan blijft die gewoon geldig.

    Het Kennedy Space Center was vandaag gelukkig ‘buggy-vrij’ en rustig. Door de ligging was er een aangename bries, dus een perfecte dag om wat raketjes te bezichtigen.
    Ook een hele speciale dag vandaag, want het was precies 50 jaar geleden dat de 1e Amerikaan de ruimte werd ingeschoten (Alan Shepard – 5 mei 1961).
    Om 11:00 uur hadden we al de ‘Today & Tomorrow tour’ gepland. Gedurende 2 uur wordt je in een bus over het uitgestrekte NASA-terrein geleid met uitstapjes op markante plekken. Een gids vertelt je ondertussen alle ins- & outs.
    Deze tour brengt je ook naar de dichtst mogelijke plek (op zo’n 5,5 mile) van het Space Shuttle lanceerplatform. Laat daar nou net de Endeavour staan opgesteld voor vertrek. Toch nog een beetje boffen dus.
    Ook werd gestopt bij de Vehicel Assembly Building (VAB). Daar wordt zo’n Space Shuttle voor vertrek in elkaar geknutseld. Gigantisch gebouw.

    Na afloop van de tour word je afgezet bij het Apollo / Saturn Center. Dit center is omgetoverd tot een museum waar een Apollo raket op ware grootte te bewonderen is. Dan voel je je even heel klein. Hoe kregen ze het in die tijd met de in onze ogen beperkte technologische middelen de lucht in…

    Weer terug in het Space Center namen we nog de tijd voor een imponerende 3D film over de Hubble telescoop. Met echte beelden van diverse Space Shuttle bemanningen werd getoond hoe met eindeloos geduld de problemen in de ruimte werden verholpen.
    Tenslotte ook nog een Launch Experience meegemaakt (ach, we zijn zo stoer bezig), waarna het alweer sluitingstijd was; 6 uur.

    Voor het avondprogramma gelijk maar doorgereden naar Disney Downtown, het uitgaansgebied van Disney. Daar ook nog wat rondgebanjerd en uiteindelijk neergestreken in een Cubaans restaurant. Trek hadden we inmiddels wel gekregen, dus niet zo geweldig dat nou net ons voorgerecht er 3 kwartier over deed om door te komen. Hoewel we nog niet eens boos deden, deed de ober wel extreem zijn best om het goed te maken. We kregen een heerlijk voorgerecht van de chef aangeboden, een gratis drankje en toen we wilden betalen werd er op last van de manager over het restant bedrag nog eens 10% afgetrokken voor het ongemak. Prima gegeten voor een belachelijke prijs. Klantvriendelijkheid staat kennelijk ook in Disney Downtown hoog in het vaandel geschreven.

    Tags:

« Previous Entries