casa mariposa macisvenda spanje

Getekend

Afgelopen vrijdagmorgen stapten we op Schiphol vol verwachting in het Transavia toestel richting Alicante. Met slechts een kwartiertje vertraging stapten we 2,5 uur later in een iets aangenamer klimaat in Alicante weer uit. Albert stond ons alweer op te wachten in zijn ‘Sweetie’-busje, dus dat was weer prima geregeld.
In onze tas zat een flinke lijst met aktiepunten, die we hopelijk in de komende 4 dagen konden gaan afstrepen. Of dat inderdaad zou gaan lukken weet je maar nooit in Spanje…

Eerst richting Aspe om Alex, onze Belgische makelaar in Spanje, op te pikken. Tot nu toe onze rots in de branding en ook dit weekend weer van grote waarde!
De officiële overdracht van ‘Casa Mariposa’ zal op 20 januari a.s. plaats vinden bij de notaris, maar mochten wij door wat voor reden dan ook daar niet op tijd bij kunnen zijn, dan is het wel super-handig als Albert onze volmacht heeft om voor ons in te springen. Daarvoor dus eerst met Alex en Albert naar de notaris in Elche om dat te regelen.
Het notariskantoor blijkt een soort fabriek met heel veel kamertjes te zijn. Wij worden ergens neergeplant en dan begint het wachten. En nog even wachten… Dan wachten we nog even,…. Uiteindelijk is de akte klaar en verschijnt een notaris om eea voor te lezen en te laten ondertekenen. Ik herken nog net onze namen in de voordracht, maar gelukkig doet Alex aan simultaan vertalen en begrijpen we ook nog waarvoor we tekenen.

En dan richting Macisvenda om ons stulpje voor het eerst te aanschouwen. Natuurlijk hebben we een goed beeld na alle foto’s en video’s die we hebben gezien, maar in het echie is het toch altijd anders.
Gelukkig valt het niet tegen en zijn we toch wel heel erg blij met onze aankoop. Nou ja, aankoop… De verkoper heeft dan wel getekend, maar wij nog niet. Manana!

En dan moeten er toch echt zaken worden gedaan om straks een bed en een stoel te hebben. Dus op zaterdagmorgen richting de Haco. Deze Nederlandse woonketen heeft Nederlandse verkopers en verkoopt Nederlandse maten. Mooi meegenomen toch!
We worden er allervriendelijkst geholpen en als lunch worden de broodjes kroket aangerukt.
Na een paar uur hebben we alle meubels en bedden uitgezocht en spreken we af dat het in februari op afroep geleverd zal worden.

’s Middags komt Alex naar Macisvenda om samen met ons eens uitgebreid door het huis heen te lopen. Defecten worden genoteerd, maar ook onze wensenlijst wordt gecomponeerd. Voor de meeste zaken heeft Alex wel ergens een adresje en wil hij de coördinatie op zich nemen. Ook heeft hij met zijn ervaring best leuke en goede ideeën over het huis.
Oh ja, we tekenen ook nog even het contract.

De zondag konden we gelukkig even bijkomen van alle hectiek en de vele beslissingen die moesten worden genomen. Inmiddels is de koude wind wat gaan liggen en konden we zowaar nog even lekker in het zonnetje zitten. Ook mochten we in een identiek huis op ons rijtje nog even een kijkje nemen hoe het er ingericht uit zou kunnen zien. De Nederlandse bewoonster was er zelf niet, maar de Spaanse vriendin uit het dorp leidt ons allerhartelijkst rond.

Vanmorgen weer vroeg uit de veren. Met Monique richting Murcia om daar bij de vreemdelingen politie een zogenaamd NIE-nummer aan te vragen. Zeg maar het Spaanse sofi-nummer, waarmee je allerlei contracten (bv met nutsbedrijven) kan afsluiten. Door het voorlopige koopcontract komen we hiervoor in aanmerking. Alex had alle papieren al voorbereid, dus al ruim voor negenen sloten we vol vertrouwen aan in de rij. Helaas bleek de provincie Murcia recent van formulier gewisseld te zijn, dus moesten we de zaak nog even opnieuw invullen, maar al met al waren we met een half uurtje klaar. Echt niet slecht. Volgende week kan Monique de NIE-nummers voor ons ophalen.

Daarna weer naar Alex, die ons vandaag mee neemt voor het opdoen van ideeën voor het zwembad en het uitzoeken van het witgoed en de airco. En alweer slagen we erin om in een paar uur voor al onze aankopen te slagen. Levering en installatie wordt allemaal weer door Alex met de Spanjaarden gecoördineerd, dus dat scheelt hopelijk een hoop problemen.

En zo kunnen we toch wel met een heel voldaan gevoel nog even heerlijk in het zonnetje relaxen alvorens we weer op het vliegveld worden gedropt. Vanavond helaas weer terug naar het koude Nederland. Op 20 januari zijn we hier weer terug voor de definitieve overdracht.

Casa Mariposa

In oktober brachten we een aantal dagen door in het paleisje van Albert & Monique in Spanje. Op hun website verhalen ze uitgebreid over het wel en wee van hun nieuwe leven in Spanje.
Al rijdend door het gebied waren ook wij onder de indruk van de schoonheid, de rust en de mooie huizen die we tegen kwamen. Hoewel dromen een mooie bezigheid is, kwamen we al snel tot de conclusie, dat zoiets misschien ook voor ons zou zijn weggelegd, althans als vakantieverblijf. De huidige economische crisis biedt tenslotte ook kansen. Zeker op de huizenmarkt in Spanje.

De weken erna hebben we alles lekker laten bezinken en tijdens de vele gesprekken die we erover hadden werden we enthousiaster en enthousiaster. Natuurlijk zou zoiets betekenen dat je de eerste tijd wat minder exotische reizen zou gaan maken, maar zo’n stekje in Spanje zou toch ook geen straf zijn. Drie kwartier van vliegveld en strand (Alicante) en mooi rustiek gelegen tussen de bergen in een fantastisch klimaat gedurende het hele jaar.
De woningmarkt in Spanje kent vele valkuilen, dus een eerste vereiste is kennis van de lokale markt en een goede te vertrouwen makelaar.
De kennis lag bij Albert & Monique en de al uitgebreide kennissenkring die hen was voor gegaan en de te vertrouwen makelaar bleek Alex te zijn. Een in Spanje wonende en opererende makelaar, die bij velen goed stond aangeschreven.

Casa Mariposa

Via de mail kregen wij enige huizen onder ogen, maar er waren er niet veel die de toets van ons kritische wensen lijstje konden weerstaan.
Totdat we op 18 november via Albert & Monique te horen kregen dat Alex nu toch wel een juweeltje in zijn portfolio zou krijgen. Niet ver van hen vandaan, gelegen tegen dezelfde berg, bij hetzelfde plaatsje (Macisvenda) en een plaatje van een huis. Ook kwalitatief bleek het huis dik in orde.
De gebeurtenissen volgden elkaar daarna in rap tempo op. Albert & Monique werden onze plaatselijke oren en ogen en maakten talloze foto’s en film om ons een goede indruk van de woning te geven. Op 22 november bleken we een deal te hebben via een mondelinge overeenkomst. Ons bod werd geaccepteerd!

En toen, begon dus het lange, lange wachten. Echte zekerheid heb je in Spanje pas als er een voorlopig koopcontract is getekend bij de makelaar. En daar waren in dit geval beide echtelieden voor nodig. Uiteindelijk bleken beide echtelieden niet echt meer door 1 deur te kunnen en in scheiding te liggen.
Maar dan, na een paar weken mailen, skypen, duwen en trekken zaten de ex-geliefden vanavond bij Alex aan tafel voor de ondertekening. Wij konden daar via Skype-video live bij aanwezig zijn.
Alles is nu in kannen & kruiken, zodat op 20 januari de officiële transactie bij de notaris kan plaatsvinden.

We moeten nog even aan het idee wennen, maar we zijn zo goed als eigenaar van een prachtig hutje in Spanje op zo’n 1100 m2 grond, waar we hopelijk mooie tijden gaan beleven.
Het huis is in 2007 gebouwd en in de zomer 2011 gelegaliseerd (veel huizen in Spanje worden gebouwd zonder officiële bouw- en woonvergunning). Het is nog nooit bewoond geweest, dus we kunnen het helemaal naar onze eigen zin optuigen en inrichten.
Het toeval wil dat we vanaf morgen een lang weekend Spanje hadden gepland (om huizen te kijken) en nu dus voor het eerst onze aankoop in het echt kunnen aanschouwen.
Is het een grote gok? Nee, dankzij de fantastisch hulp en inzet van Albert & Monique weten we precies wat we hebben gekocht. Dit hadden we zonder hen absoluut niet kunnen doen!

En we noemen ons optrekje: “Casa Mariposa”

Het weer in Macisvenda

Archief

Recente reacties