casa mariposa macisvenda spanje wintersport sierra nevada pradollano

Sierra Nevada 2016

Voor het derde jaar op rij was voor de ski-vakantie de keuze gevallen op Sierra Nevada.

Waarom ook niet? Prima ski-gebied, lekker dichtbij (4 uurtjes rijden), niet druk en goedkoper dan de Noordelijker gelegen traditionele ski-gebieden.

Corrie & Nico hadden afgelopen jaar, net als wij,  gemakshalve hun uitrusting maar in de casa laten staan, dus dat was makkelijk.
Bij het pakken van de Kia bleek al snel dat we het zonder problemen een maand zouden konden uitzingen op die berg. Wat kan een mens toch een zooi meeslepen! En dan blijkt achteraf de helft natuurlijk ongebruikt mee retour te kunnen.

Nico had in Nederland al een nieuwe ski-outfit gescoord (inclusief futuristische Robocop helm) en Agnes was al tegen wat leuks opgelopen in Spanje.
Laat Corrie dat nou ook zo mooi vinden!
Met de one-team gedachte in het hoofd werd er dus op de heenweg naar Sierra Nevada ook nog even voor Corrie een nieuw ski-jack gekocht.

Na ons bezoekje aan Granada (zie vorige blog) reden we op zondagmiddag de berg op naar 2100 meter hoogte.
Voor de zekerheid hadden we de sneeuwkettingen nog even geoefend, want volgens de berichten was er op hoogte ongeveer een halve meter verse sneeuw gevallen. Daar wordt je natuurlijk vrolijk van!
Gelukkig bleken we het tot het appartement net zonder kettingen te redden, dus dat zat mee.

Het appartement was nieuw voor ons en eerlijk gezegd wisten we bij boeking niet exact waar het was gesitueerd in het dorp.
Ook dat zat mee. Het appartement was groot, prima uitgerust en lag ongeveer 50 meter naast de skilift (midden station van de skilift in het dorp).

(Klik op bovenstaande foto voor een video-impressie)

Op maandagmorgen trokken de laatste wolken weg en die zouden we de rest van de week niet meer zien. Bovendien steeg de temperatuur met de dag (en nam de wind af), zodat we halverwege de week nog net niet in korte broek op de terrasjes gingen zitten (en die korte broeken waren er echt wel te zien).
We zullen maar denken dat we het hadden verdiend 🙂

Minder leuk was dat ik de eerste dag na een kopje koffie in de veronderstelling verkeerde dat ik mijn skies mee in de gondel had genomen, maar uiteindelijk bleken dat andere skies te zijn. Was ik nou zo verward geweest of was iemand anders mij voor geweest en mijn skies eerst hebben meegenomen? We zullen het wel nooit weten….
Wel mooi is dat na een uur te hebben rondgelopen tussen 3 ski-verhuur winkels, dat zowel mijn skies weer boven water kwamen en het andere paar skies ook weer bij de rechtmatige eigenaar terecht kwamen.

Met alle braces, hulpstukken en paracetamol bleken onze knieën het wonder boven wonder tot het eind van de week weer vol te houden. Kortom, het was weer een topweek!
We zijn hier nog steeds niet uitgekeken, dus zonder twijfel zullen we in 2017 hier weer belanden. We kijken er weer naar uit!

Gelukkig hebben we de foto’s en de video nog!

Skiteam in de sneeuwOefenweideNa weer een succesvolle afdalingGranada in de verte3307 meter hoogvanaf de topSelfie op de topGesloten ski-stationLiftjeNP Sierra NevadaKlaar voor de afdalingAnd go...Camera vrouwWaar komt de wind vandaan?WijIn de achtervolgingSynchroonBaldadigNicoRace monsterCorrieMidden stationBaukeBlauwNico IICorrie IIStijlvolDe damesOp de goede afloop!

 

Winter 10-daagse

Het was ons vorig jaar uitstekend bevallen om wintersport en de Spaanse zon te combineren.
Op 4 uurtjes rijden van de casa lonkte de Sierra Nevada uitbundig naar ons.

Als fervent skiers wilden Corrie & Nico deze buitenkans om hun skisporen in het meest zuidelijke skigebied van Europa achter te laten niet voorbij laten gaan. Hun skispullen waren met een vooruitziende blik voor de zomer van 2014 al in de auto overgebracht naar Macisvenda, dus ook zij konden volstaan met een koffertje handbagage.

En zo vlogen we op donderdagavond vanaf Eindhoven naar Alicante om eerst eens een paar dagen te onthaasten bij de Casa.

Dagje richting strand, hapje eten, stukje lopen, snacken bij Flip & Klaasje en in het weekend nog volop tijd voor klusjes rondom de Casa.
We moesten het Lopikse klusteam bijna afremmen in hun enthousiasme!

Na 3 dagen heerlijk wat zonnestralen te hebben opgepikt tuften we op maandagmorgen omstreeks 09:00 uur op ons gemakje naar het zuiden.
Geen kip op de weg, dus inclusief een pits-stop in een kleine garage in Granada, reden we om 14:00 uur de publieke parkeergarage van Pradollano binnen.
Garage? Onderweg bleek een koplamp van de Kia defect, dus gelijk maar even laten verhelpen. Inclusief alle vriendelijkheid, het lampje en het verwisselen ervan mochten we 5 euro afrekenen!

Het “Inside Plaza Sierra Nevada” appartementen complex was simpel te vinden en bevond zich centraal in het dorp. Op steenworp van alle faciliteiten en de skiliften.
Hoewel we officieel het appartement pas om 17:00 uur zouden mogen betreden, kregen we gelijk bij aankomst de sleutel en als bonus een gratis upgrade naar een 6-kamer appartement, inclusief balkon en uitzicht op het dorp en de pistes. Een brenger!
Nu moest er natuurlijk nog even worden geloot wie de kamer met balkon en wie de achterkamer mocht betrekken.
De Lopikers bleken het gelukkigst, maar niet wetende dat die kamer een knus Spaans 2-persoonsbed had, dat je letterlijk dichter bij elkaar bracht.
Wij konden wel leven met de 2 aan elkaar geschoven 1-persoonsbedden 🙂

De middag kon nog worden besteed aan het huren van ski’s, het kopen van skipassen en het luieren in de zon. Nico bleek met zijn skipas zelfs een financieel voordeeltje te behalen, aangezien de ouwe-lullen grens voor de skipassen al op 60 jaar was gesteld.

De 4 skidagen vlogen voorbij. Voornamelijk zon en strakblauwe luchten, prachtige pistes en erg rustig. Gewoon laagseizoen deze week.
Ski-technisch en kaart-technisch waren we aan elkaar gewaagd en bleken we aan het eind van de week allemaal ons uitglijdertje te hebben gehad. Een pijntje meer of minder of een prothese extra maakt voor ons niets meer uit.
Leuk was het dat zo’n beetje alles op film kon worden vastgelegd met de GoPro camera van Nico!

Op vrijdagmorgen moest er eerst worden uitgecheckt en moest er door onze reisgenoten nog ernstig naar 2 verdwenen skibrillen worden gezocht. Op het hoogtepunt van de paniek was het voor mij tijd om ook 1 minuut mee te zoeken. Wat kan je mensen toch zo simpel blij maken!
Nadat we op vrijdag nog lekker de hele dag hadden geskied begaven we ons omstreeks 16:30 uur weer op de lege snelweg naar het noorden om ’s avonds Aart nog even te kunnen feliciteren met zijn verjaardag.

En toen hadden we nog bijna het hele weekend! Heel vervelend als het dan ook nog 20+ graden blijkt te zijn.
Heerlijk klussen in de korte broek en de skiwas laten drogen.
Nico & Corrie durfden het wel aan om hun skispullen gewoon maar in de Casa te laten liggen. Deze combi-vakantie smaakt naar meer!

Inmiddels zitten we in het vliegtuig naar Eindhoven en mijmeren we nog even na over deze mooie en gezellige vakantie. Wat hebben we toch een geluk dat er zo dichtbij onze Casa zo’n prachtig skigebied is gelegen.
Ssstttt….! Vooral niet verder vertellen!

Vers sapjeUitwaaienHendrik Jan....Combi-vakantie in beeldOnze reisgenotenPortretjeNico in de afdalingMooiVerijsde hutSkiënOndergaande zon PradollanoOns appartement rechtsbovenBloesemrouteSnackenGenietenStranddag

 

Het weer in Macisvenda

Archief

Recente reacties