Algemeen

Opel Ampera

Nog bijkomend van ons lekkere lange weekendje in Spanje, een zakelijk tripje naar de UK en het overlijden van Steve, stond dit weekend alweer heel snel voor de deur.
Met de omslag van het weer is de eerste verkoudheid van het seizoen ook weer een feit, maar dat is een futiliteit.
Vandaag, zondag, is gelukkig een dag zonder al teveel verplichtingen, m.u.v. de presentatie van de nieuwe Opel Ampera.

Na het Hybride tijdperk, lijkt een elektrische auto een logische volgende stap. Met 0% bijtelling voor de zakelijke rijder wordt het ook wel erg aantrekkelijk gemaakt.
Enige tijd geleden kon je je opgeven voor de presentatie van en een proefrit met deze nieuwste Opel telg.
Dus vanmorgen al redelijk op tijd op naar Naarden.
Bij ‘The Upper Deck’, stonden 5 Opel Ampera’s te wachten voor de kandidaat testrijders. Overigens was er pas 1 met Nederlands kenteken beschikbaar. De rest rijdt nog rond op Duitse platen.

Na een korte presentatie over de gebruikte technologie kon het gaspedaal worden ingetrapt. En ik moet zeggen…., met name als je volledig op de accu rijdt, doet de auto met acceleratie niet onder voor de gemiddelde achtbaan. Wat een power!

[galleryview id=10]

Volgens Opel rijdt de auto zo’m 80km met een volle accu (oplaadtijd 4 uur), om daarna nog eens 500km door te kunnen rijden op de Range Extender (de motor). Maar dan wel 1:20.
De auto ziet er gelikt uit en lijkt een fraai staaltje technologie.
Ook komen er steeds meer oplaadpunten, maar essentieel lijkt mij dat je er minimaal 1 thuis en op kantoor hebt. Benieuwd of ook Oracle deze infrastructuur gaat aanbieden?
Minpuntje is wel dat er op de auto geen trekhaak of fietsdrager kan en dat er ook nog niets is verzonnen voor bv een dakrailing.
Over 2 maanden komt de auto in de showrooms, dus dan nog maar eens serieus kijken of het wat is als opvolger van de Prius.

Nu wordt het tijd om de countdown op te starten voor ons vakantie tripje naar Miami. Vrijdagmorgen vertrekken we en we gaan proberen ons dagboekje bij te houden in de Cruisen2011 blog.

Hoofdprijs

Helaas, Nee, we kunnen niet gaan rentenieren

Afgelopen weekend werd het jaarlijkse onderlinge toernooi van mijn tennisclubje LTC Vleuten-De Meern afgesloten.
Hoewel ik zelf dit jaar niet tot het deelnemersveld behoorde nodigde het weer vorige week zaterdag toch wel uit voor een bezoekje aan de banen.
Gezellig gebeuren. Zoals bij iedere vereniging wordt bij dit soort gelegenheden altijd getracht de clubkas te spekken met het verkopen van lootjes.
Natuurlijk trok ook ik de knip voor dit goede doel, maar wel met de voorwaarde aan verkoper en vriend Hans, dat hij het bij de trekking maar een beetje in de gaten moest houden, want daar kon ik op zondag niet bij zijn.
Hilariteit alom toen Hans mij op zondagavond belde dat ik de hoofdprijs had binnengesleept. 2 stoeltjes! Is weliswaar helaas niet vergelijkbaar met de hoofdprijs in onze nationale loterijen, maar ik zal het gegeven paard niet in de bek kijken.
Agnes was zo welwillend om de stoeltjes afgelopen week op te halen, aangezien ik in Israel zat. Door de telefoon begreep ik al dat deze plastic stoeltjes niet helemaal bij ons interieur zouden passen, dus ik was bij thuiskomst op het ergste voorbereid.
dsrToch aangenaam verrast. De stoeltjes bleken wel degelijk een bepaald design-gehalte te bezitten en ook zeker niet onaangenaam te zitten. Helaas kon ook ik niet anders dan vaststellen dan dat ze niet helemaal bij de rest van ons meubilair zouden passen.
Een snelle check op internet leerde mij ook dat je voor 1 zo’n stoeltje toch gauw zo’n 250 euro moet neer tikken.
Ik zal de hoofdprijs zorgvuldig veilig stellen en de stoeltjes maar tegen een redelijk bedrag op Marktplaats te koop zetten. Met de opbrengst gaan we vast nog wel een keer wat leuks doen!
Statistisch is de kans dat een mens 2 hoofdprijzen in zijn leven wint niet zo groot, dus ik kan nu wel serieus overwegen om de nationale loterijen op te zeggen.

PS: Nu, 1 dag later, zijn de stoeltjes inmiddels al verkocht en opgehaald door de nieuwe eigenaar. Gewild artikel dus!

Artisteer

Het is natuurlijk wel leuk om een vakantie te boeken, maar daar hoort natuurlijk wel een bijpassend dagboekje bij, oftewel de blog.
De mogelijkheden met WordPress zijn enorm en eigenlijk is de enige beperking je eigen creativiteit. Daar loop ik dan ook regelmatig tegen aan 🙂

Voor Lapland2012 is het raamwerk van de blog inmiddels gereed en is toegevoegd aan de tabjes hierboven.
Net op het moment dat je dan denkt dat je er bent, hebben we vorige week in ons enthousiasme ook nog een weekje cruisen naar de Caribbean geboekt in oktober.
Hoe dat allemaal zo is gekomen en nog wat meer details zijn al te lezen op de nieuwe site Cruisen2011. Ook voor deze site is een tabje toegevoegd.

Omdat het toch wel heel leuk is om zo’n site helemaal zelf in elkaar te knutselen en omdat dat toch wat meer flexibiliteit biedt, ben ik eens aan de slag gegaan met Artisteer. Hoewel er nog slechts een Beta-release voor de Mac beschikbaar is, kan ik slechts lovend zijn over dit programma. Vriendelijk in het gebruik en veel mogelijkheden. De eerste creatieve zweetdruppels zitten in de Cruise-site.
Ik kijk vol spanning uit naar de officiële release voor de Mac.

Vakanties

Inmiddels zitten de eerste 2 weken arbeid er weer op. Met ons Nederlandse klimaat, een volle mailbox en agenda is de vakantiestemming gauw verdwenen. Kan ook niet alle dagen feest zijn.
Het vakantie fotoboek is inmiddels al op de deurmat geploft voor de mooie herinneringen, maar aan het filmpje moet nog worden gewerkt. Binnenkort maar eens doen.
Ook de eerst verhuizing van de maand achter de rug. Nadat er enige weken obstakels waren overwonnen en was geknutseld en getimmerd aan hun nieuwe/historische appartement in de Haarlemse binnenstad, konden Martin & Linda afgelopen weekend eindelijk de boel verhuizen. Is leuk geworden! Volgende week staat de verhuizing van zoon 2 op de agenda….

Omdat wij het prettig vinden om altijd een volgende vakantie in de agenda te hebben om naar toe te werken (ook al zou dat pas over een jaar zijn…), werd er ook al spontaan gebrainstormd over de komende winter. Niet zo moeilijk om je daarbij in te leven met de Hollandse zomers.
Hoewel Lapland 2011 moeilijk te overtreffen zal zijn, waren we toch gauw om toen Ron & Angelique ons vroegen om nog eens met hen de tocht over te doen. Moet toch ook voor een 2e keer doorheen te bijten zijn!
Om een lang verhaal kort te maken, na een kleine mailwisseling met Gerda & Rene van Scandinavian Wintersports is de trip gelijk maar vastgelegd voor januari 2012. Daar kunnen we ons dus weer een paar maanden op verheugen.

skûtsjesilen

De 1e week van onze vakantie in Friesland zit er op. Over de helft dus.
Ik kan het natuurlijk eerst over het weer hebben. Het weer dat deze maand weer menig record brak.
De koudste juli-dag ooit (vorige week zondag) en de natste juli-maand ooit.
Is de conclusie dan dat we het slecht hebben? Nee hoor, integendeel!
Nadat we vorige week een koud, nat, maar erg leuk weekend met Ron & Angelique hadden gehad, klaarde het weer maandag behoorlijk op. Nog af en toe een buitje, maar beduidend hogere temperaturen en later in de week zelfs gewoon warm en veel zon! Zelfs de hoosbuien die afgelopen donderdag tot overlast in bepaalde gedeeltes van Nederland zorgde, gingen aan het Noorden voorbij.
Afgelopen maandagavond nog een gezellig avondje met Leen & Maureen (die toevallig ook in de buurt bivakkeerden) gehad en vanaf dinsdag streken Bram & Marjolein hier neer.

De dagen brachten we voornamelijk door in de boot. Als volleerd zeeman navigeerden we van Grou naar Sneek en over menig Fries meer. Koelboxje met hapje en drankje mee, terrasje op zijn tijd en de dag kan gewoon niet stuk.

[galleryview id=5]

Vandaag begon dan echt het skûtsjesilen. Daar hadden we erg naar uitgekeken. Hoewel we eigenlijk geen plannen hadden om vandaag al op het Pikmeer bij Grou te gaan kijken, konden we vanmorgen de verleiding toch niet weerstaan (Bram & Marjolein wel, die gingen shoppen in Leeuwarden).
Veel bewolking, behoorlijke wind, maar droog. Ideale omstandigheden voor een spectaculaire race. De kunst is om dan ook een mooi plekje te vinden.
En laat dat dan nog lukken ook 🙂
Zo’n beetje met onze neus op het keerpunt konden we afmeren en hadden een perfect uitzicht op de race.
Wat een spektakel!
Geweldig om die grote platbodems met z’n allen tegelijk zo’n keerpunt te zien naderen om het dan echt op stuurmanskunst te laten aankomen.
Ook nog leuk dat we bij een man stonden die het skûtsjesilen al 40 jaar volgde, dus de hele middag zijn feitenkennis met ons deelde.

Aankomende week zijn we nog van plan om 2x te gaan kijken, maar het zal niet meevallen om het gebodene van vandaag te overtreffen.

Queen

[singlepic id=12 w=320 h=240 float=left]In 1976 kocht ik mijn eerste LP van Queen: ‘A day at the races‘. Het een jaar eerder de wereld ingeslingerde ‘Bohemian Rhapsody‘ had ook op mij als 15-jarige indruk gemaakt. Waarschijnlijk mede door het filmpje in TopPop. Nog steeds af en toe op tv te zien, maar desondanks stevig in mijn geheugen gegrift. Toch vraag ik mij af of Freddy Mercury in dat filmpje nou ook zwartgelakte nagels had of was dat alleen in ‘Killer Queen‘?

In de tijd van Ryam schoolagenda’s (tegenwoordig volgens mij ietsje meer keus) volgden de Queen-hits elkaar in ras tempo op en vond ik het toch wel prettige muziek om naar te luisteren. Ik ging niet in rouw toen Freddy in 1991 overleed, maar het was toch zeker het verlies van een goed artiest.

Ondanks dat we in het verleden vaak de mogelijkheid hebben gehad om bv in New York of London naar de op Queen-muziek gebaseerde musical ‘We will rock you‘ te gaan, was het er nooit van gekomen. Ook was het er het afgelopen jaar in Nederland niet van gekomen. Ook al draait de musical voor ons bij wijze van spreken om de hoek.
Afgelopen week kwam dan toch het zetje in de rug door de aktie waarbij je 2 kaartjes kon kopen voor de prijs van 1 (we blijven Nederlanders) in combinatie met de aankondiging dat de musical in Augustus toch echt gaat stopppen.

[singlepic id=11 w=320 h=240 float=right]Dus gisterenavond gezellig naar het Theater. Hoewel de kaartjes zonder problemen konden worden aangeschaft was het zo te zien een volle bak. Wel net zo sfeervol.
Meevaller was dat de meeste nummers in het Engels werden gezongen. Wil nog wel eens een afknapper zijn als de jouw bekende teksten een vreemde vertaling krijgen.
Van het verhaal eromheen moet je je niet al teveel voorstellen. Wel leuk verzonnen als lijmmiddel van de Queen-songs, maar ook niet meer dan dat.
Kortom een nostalgische avond met als afsluiting natuurlijk de nummers waarmee je de zaal in de benen krijgt: ‘We will rock you‘ en ‘Bohemian Rhapsody‘.
Houd je van Queen-muziek en zin in een gezellig avondje? Gewoon nog even gaan!

Triken

[singlepic id=10 w=320 h=240 float=left]Met zekere regelmaat plannen we een dagje uit met Jan & Ria en doen we het liefst dingen die we anders niet snel zouden doen. Om beurten nemen we de organisatie op ons, de ene keer de dames, dan weer de heren.
Enige weken geleden werd dit keer door Jan geopperd dat hij een lumineus idee had en dat hij de organisatie in eigen handen wilde houden. Vonden we natuurlijk geen enkel probleem, maar wel jammer dat hij zijn ambtsgeheim nu wel heel ver door voerde. Geen idee wat het zou worden.

Aangezien de dames van nature iets nieuwsgieriger zijn aangelegd dan ikzelf, zag ik om mij heen diverse pogingen ontstaan om Jan het geheim te ontfutselen. Zelfs moorkoppen werden op het spel gezet om Jan maar door te laten slaan. Het enige resultaat dat op voorhand werd geboekt was dat we wisten dat het zich in het Brabantse land zou afspelen.

Gisteren al vroeg richting Moergestel om klokslag 09:00 uur bij Ria aan te bellen met een doos moorkoppen onder de arm (schijnt te horen bij een gewonnen weddenschap…).
Uiteindelijk kwam in Biezenmortel (kom je daar ook eens) de aap uit de mouw. Jan had 2 stoere trikes gehuurd om daarmee door het Brabantse Land te toeren. Na de snowscooter en de waterscooter, past dat mooi in het rijtje stoere voertuigen van 2011.
[singlepic id=3 w=320 h=240 float=center]
Jan ontfermde zich over alle formaliteiten, zodat wij alvast van naar de vrij uitgebreide uitleg van opa van Roessel konden luisteren van Trikeverhuur.com.
[singlepic id=6 w=320 h=240 float=center]
Een trike is een driewielig gemotoriseerd voertuig met de achterkant van een auto (met Volkswagen motor) en de voorkant van een motor. Je mag er in Nederland zonder helm op rijden (met veiligheidsgordel) met een auto rijbewijs. Beetje easy-rider uiterlijk.

[singlepic id=7 w=320 h=240 float=left]De dames wenste slechts op de achterste troon plaats te nemen, zodat wij ons maar opofferden om te sturen. In de ochtenduren was het nog wat bewolkt en af en toe wat spetters, maar ’s middags klaarde het fantastisch op. Volgende keer toch maar mijn voorhoofd insmeren 🙂
Via landelijke weggetjes en dorpjes tipten we België aan bij de Achelse Kluis, waar we de lunch gebruikten.
Wat opvalt in zo’n open laag bij de gronds (letterlijk) voertuig is de hoeveelheid verkeersdrempels en rotondes die onze lieve Heer in het Brabantse Land heeft neergelegd. Zal wel ergens goed voor zijn, maar bij mij werkt het alleen maar op mijn blaas.

Nadat we rond half zeven de trikes weer in de stalling hadden afgeleverd waren we mooi op tijd om aan te schuiven bij het voor ons gereserveerde tafeltje in Boshuys Hermitage.
[singlepic id=8 w=320 h=240 float=center]
Eerlijk is eerlijk, Jan had het allemaal prima geregeld en unaniem waren we van mening, dat hij het absoluut nog een keertje mag doen. Was een mooie dag!

12,5 jaar

December 1998, het klinkt bijna pre-historisch, zo’n datum uit de vorige eeuw.
Een aantal jaartjes nadat we elkaar hadden leren kennen, besloten we om beide voor de 2e keer naar het gemeentehuis te gaan.
De ‘mooiste dag van ons leven’ hadden we al een keer gehad, dus ditmaal hadden we bedacht het in alle rust te doen.
Slechts in het bijzijn van ouders en getuigen werden op een reguliere dinsdagmorgen de benodigde formaliteiten geregeld.

Om het te vieren hadden we rondom de jaarwisseling een reisje naar Euro-Disney geregeld met kinderen en ouders, om het daar het nieuws op 31 december om middennacht met onze jongens te delen. Was een hele leuke jaarwisseling.

Gelijk na terugkomst hadden we familie, vrienden en kennissen uitgenodigd voor een ‘Nieuwjaars brunch’ in Haarzuilens. We hadden nog steeds niet de ware reden gedeeld, maar wel als hint bij de entree een bord ‘bruidspaar van Beurden‘ laten plaatsen.
Sommige bleken het door te hebben, anderen dachten aan een grapje en belden ons de volgende dag om te vragen of het toch echt waar was dat we waren getrouwd 🙂

Afgelopen week was dat dus alweer 12,5 jaar geleden. Geen wereld prestatie en geen reden om uit je dak te gaan, maar wel leuk om met kids & ouders gezellig uit eten te gaan en terug te blikken. Het blijkt maar weer hoe de tijd vervliegt en dat de ‘levens-fases’ elkaar in ras tempo opvolgen. We genieten gelukkig volop van iedere fase.

Mac

[singlepic id=1 w=320 h=240 float=left]In de 80-er jaren kwam ik voor het eerst met de pc in aanraking (MS-DOS) en was mijn 1e aankoop een Commodore 64. Vreselijk populair in die tijd. De 64 sloeg op het geheugen van 64K. Whow, 64K!

De Commodore 64 werd vervangen door een Commodore 128 en toen verscheen de 1e Mac op mijn buro. De Macintosh SE/30. Toendertijd was het nog voluit “Macintosh”. Zwart-wit beeldscherm, maar wat kon je met een muis (!) leuke grafische dingen kon doen.
Er volgde nog een Macintosh met kleurenscherm, maar de opmars van de Windows PC was niet te stuiten en ook ik ging om.
[singlepic id=2 w=320 h=240 float=right]

Zo’n 2 jaar geleden wist ik Agnes ervan te overtuigen dat het nu toch echt weer tijd werd om over te schakelen naar mijn oude liefde en werd een prachtige iMac aangeschaft.
Nadeel was wel dat Agnes door het migratie-traject van een Windows-gebruiker naar een Apple-gebruiker moest. Dat zou toch moeten lukken met zo’n gebruikers vriendelijk besturingssysteem als dat van de Mac?
Jawel, het lukte. Heel af en toe hoorde ik nog wel wat gemopper uit de hoek waarom er geen “Publisher” op de Mac stond, maar zo langzamerhand begon ze ook de schoonheid van hard- en software te waarderen. Een paar maanden geleden mondde dat zelfs uit (na wat aandringen) in de aanschaf van een sexy MacBook Air.

Door die laatste aanschaf drong ik er op aan om toch echt de tijd en moeite te nemen haar ietsje verder in de Mac te verdiepen om er meer rendement uit te halen.
Een aantal weken geleden zag ik een aanbieding van XS4ALL om voor 25 euro een Mac-workshop te volgen. Dat leek mij nou een goed idee voor Agnes. Overleggen leek mij niet zinvol, dus haar gewoon opgegeven.
Hoewel ze in 1e instantie nog wel opperde dat ze misschien wel niet kon die avond (iets met tennissen), ging ze afgelopen donderdagavond toch dapper met vriendin Angelique naar Diemen om na afloop met een blok vol aantekeningen toch redelijk enthousiast thuis te komen. Bij sommige onderwerpen ging het een beetje snel en had ze geen idee gehad waar de beste man het over had gehad, maar het was alles bij elkaar toch een leuke avond geweest en hopelijk een aanzet tot meer nieuwsgierigheid geweest.
Met name over het genoemde Prey en Skitch was ze erg enthousiast.

Vanaf nu kan je dus al je Mac-vragen gerust naar Agnes sturen. Ik kijk uit naar de toekomst!

Sloepen & Slopen

Al 30 jaar zien we elkaar 1 weekend per jaar en een heel enkele keer daar buiten. Met z’n tienen (5 ex-collega’s en partners) vieren we dan in september het indertijd zo door ons benoemde ‘Surfweekend’.
Afgelopen week was er zowaar een extra samenzijn georganiseerd door Alfred & Bianca. Als trotse eigenaars van een mooie sloep hadden ze ons op 2e Pinksterdag uitgenodigd voor een rondje Kortenhoef – Muiden. En dan zijn wij ook de beroerdste niet, dus ondanks de matige vooruitzichten werd de koeltas ingepakt en vooral ons zelf.
De stemming zat er al gelijk in toen de hele thermoskan koffie het al voor vertrek begaf en met inhoud en al in het water lag te drijven. Noodgedwongen moest er dus eerder op de sapjes (en zo) worden overgeschakeld.

Het weer bleek wonder boven wonder beter dan verwacht. Zowaar wat zon en alleen wat later in de middag wat regen.
Via Weesp sloepten we naar Muiden om daar even de benen te kunnen strekken. Blijft leuk om Nederland vanaf het water te bekijken.
Om een uur of zes weer terug in jachthaven Kortenhoef om daar bij het niet onverdienstelijke restaurant ‘De Sloep’ de dag gepast te kunnen afsluiten.
2e Pinksterdag 2012 ligt alweer vast 🙂

De zaterdag (gisteren) hadden we gereserveerd voor Martin & Linda. Afgelopen week hadden ze dan eindelijk de sleutel gekregen van hun nieuwe optrekje in de binnenstad van Haarlem. Wel jammer dat ze verliefd waren geworden op een huisje van meer dan 100 jaar oud, dus dat betekent hard werken om het te transformeren naar het paleisje wat zij voor ogen hebben.
Dit weekend stond het sloopwerk op het programma, dus daar ben ik nog wel voor te gebruiken. Het was gisteren gelukkig echt ‘sloopweer’. Met een man/vrouw of 10 werden de mouwen opgestroopt en veel, heel veel gesloopt.
Met de goede hulp die er was denk ik dat er een goede start is gemaakt voor de aannemer die maandag aan de slag gaat voor de meer gekwalificeerde arbeid. Ik ben heel benieuwd hoe het allemaal gaat worden!

Het weer in Macisvenda

Archief

Recente reacties