bbeurden

Bruidskapel Mariposa

IMG_7338Zo’n 9 maanden geleden vroegen Linda & Martin of ze de Casa als huwelijks locatie mochten gebruiken.
Verrast, maar zonder enige twijfel stemden wij toe.
Deze plek was in de afgelopen jaren al bijzonder voor ons geworden, maar dit zou toch zeker weer een nieuwe dimensie toevoegen.

Heel voorzichtig gaven we ze wel mee, dat deze bijzondere onderneming een behoorlijke uitdaging zou kunnen worden.
Een vreemd land, een vreemde taal, een andere cultuur, …..
Niettemin beten Tin & Lin zich volledig vast in dit ‘project’ en zagen wij van een afstandje dat het steeds meer gestalte kreeg.
Het werd geen huwelijksdag, maar een huwelijksweekend!
Voor de ongeveer 65 gasten die overkwamen werd alles tot in de puntjes voorbereid.
Van overnachting tot vervoer tot een aspirientje op het nachtkastje!

Afgelopen vrijdag kon dan eindelijk worden afgetrapt met een informele poolparty!
Onder het genot van een heerlijke bbq en een drankje kon er met iedereen worden kennis gemaakt (voor zover nodig), worden gerelaxed of zelfs nog een laatste hand aan de uiterlijke verzorging worden gelegd middels een pedicure.

Zaterdag 13 juni!
Onder de bezielende leiding van 2 uitstekende ceremoniemeesters werd de metamorfose van Casa Mariposa tot Bruidskapel Mariposa in gang gezet.
Gelukkig was het niet nodig om na te denken, want ieder nietje, punaise, strik was beschreven in het omvangrijke draaiboek.
Het resultaat was verbluffend en overtrof mijn stoutste verwachtingen. Wat een sfeervol geheel!

De catering poetste de glazen op, de gasten kamden nog even de haren en de zon scheen uitbundig.
Wow, wat zag iedereen er geweldig feestelijk uit. En wat waren we allemaal benieuwd naar de bruid en haar jurk!
De gom natuurlijk het nieuwsgierigst helemaal!

Om 3 uur startte de ceremonie en schreed de bruid aan de hand van haar vader naar het symbolische altaar. Een mooi moment à la Loveletters.
En wat zagen Martin & Linda er alle twee prachtig en stralend uit!
In een mooie ceremonie werd het huwelijk door priester Don Augustin op een leuke manier voltrokken en ingezegend.
De champagne kon worden ontkurkt en de (heerlijke) bruidstaart worden aangesneden!

Een snelle verkleedpartij en dan op naar de locatie voor het diner en feest.
Maar…..
Onderweg zien we donkere wolken samentrekken en …. Het zal toch niet waar zijn in Sunny Spain?
Aangekomen bij de locatie worden de hemelsluizen volledig geopend en zien we hoe de feestelijk gedekte tafels op het terras hun lot ondergaan.
Het goede nieuws is dat regen na de huwelijksvoltrekking geluk schijnt te brengen. Dat zit dus wel goed.
Na een uurtje wordt het droog en zou dat ook het begin zijn van een prachtige avond.
Terwijl de gasten van drank en wat te knabbelen worden voorzien, wordt door een leger personeel zonder enige stress of irritatie in no-time alle tafels opnieuw opgedekt. Heel veel respect voor wat daar werd gepresteerd!

Het Spaanse diner was echt heerlijk.
Bij het nagerecht had het bruidspaar zelfs nog een desert wijn meegenomen uit de (Franse) streek waar Martin Linda ten huwelijk had gevraagd.
Rond middennacht kon dan eindelijk de volumeknop open.
De uit Nederland meegevlogen dj wist echt iedereen tot in de vroege uurtjes op de vloer te houden.
Ook erg leuk dat de gasten in de nachtelijke uurtjes nog werden getrakteerd op Spaanse Churros en Hollandse bitterballen.

Met kleine oogjes kon er op zondagmiddag worden nagepraat bij een overheerlijke brunch en werd het feest officieel afgesloten.

Martin & Linda,

Jullie hadden het allemaal geweldig voor elkaar en iedereen een onvergetelijk weekend bezorgd!
Zonder enige twijfel ook voor jullie zelf!
Heel veel geluk, liefde en voorspoed en we houden van jullie!

PoolpartyAlvast de bride kissenInzingenHeel veel blazenDecoratieDe sfeer komt erinMet wappertjesStralende bruidStralende bruidegomDe gasten zitten er klaar voorSi quieroEen stichtelijk woordTin & LinMooi opgedekte tafelsFeest locatieEen mooie fles van vriendenAgnes met al haar meidenFamilieChurrosBrunch

Meivakantie

In april begon de temperatuur te stijgen als opmaat voor de voorjaars vakantie die voor de deur stond. Qua temperatuur en qua natuur vind ik de maanden mei-juni altijd bijzonder mooi en prettig.
Dit jaar is alles nog groener dan anders en liet de temperatuur ons afgelopen week geen moment in de steek.
Het zwembad bleek zelfs nog kans te hebben gehad om op te warmen, zodat met enige moed een duik kon worden genomen.

Toch moesten er nog wat extra voorbereidingen worden genomen, want voor het eerst kwam ons eerste kleinkind mee naar de casa.
Dat betekende het regelen van een bedje, wippertje, badje, kinderstoeltje, fruithapjes en groentehapjes, luiers, billenschoonveegdoekjes, etc….
Met plezier werd de casa in gereedheid gebracht voor de kleine man. Natuurlijk ook voor Bram en Marjolein en voor Martin en Linda, die nog een aantal dagen aanschoven!

En oh, wat was het leuk! Wat voel je je dan rijk!
Het mannetje was vrolijk, kroop, speelde, badderde, knuffelde en sliep zijn powernapjes.
Slapen vond hij in het algemeen zonde van zijn tijd!
Lekker de hele dag in de buitenlucht en uiteraard goed beschermd tegen de zon.
Daar doe je het toch allemaal voor!
Dus deze keer een hoog Fosgehalte in de fotoserie 🙂

Helaas heb ik wat werk aan de andere kant van de plas te doen, maar kan Agnes nog een weekje van kinderen en kleinzoon genieten! Voor deze week staan tropische temperaturen vermeld.

Al met al was de komst van de kleine man weer een mijlpaal voor de Casa.
En dat in de wetenschap dat de volgende grote bijzondere mijlpaal al over een maandje wordt bereikt!

Tijd voor een feestje!

Een regenbuitje in september 2014 leidde er toe dat we na die gebeurtenis als buren de koppen maar eens bij elkaar staken.
Hoe konden we dit omdenken naar iets moois? Hoe konden we de situatie aangrijpen voor drastische verbeteringen rondom ons terrein en de buurt?
Zowel bouwtechnisch als cosmetisch!

We besloten met zijn allen 1 lokale aannemer in de arm te nemen en ook zijn lokale kennis en technisch inzicht te gebruiken voor bijvoorbeeld een verbeterde constructie van de muurtjes.
En zo werd er de afgelopen maanden hard gewerkt door de aannemer en zijn team om het ons naar onze zin te maken.
Er waren plannen, discussies, suggesties en vragen, maar vooral veel wederzijds begrip en respect.
Uiteindelijk met een prachtig resultaat waar iedereen zich in kon vinden.

Als buren besloten we alle werklui en hun partners uit te nodigen voor een feestje om de oplevering te vieren.
En deze uitnodiging werd dankbaar in ontvangst genomen.
Ook voor ons bijzonder, omdat het niet zo heel vaak voorkomt dat we als buren echt allemaal tegelijkertijd aanwezig zijn.

En zo beleefden we gisterenavond een mooie, gezellige en bijzondere avond.
Als hoofdgerecht was er een overheerlijk geroosterd varken aan het spit, dat 5 uurtjes om zijn as had getold.
Daarnaast hadden alle buren zich uitgesloofd met het maken van soep, salades, toetjes, etc….

Het was weer 1 van die avonden waar we ons gelukkig prijsten met onze Casa, de buurt, het dorp en haar bewoners!

Garen van het varkenTafel dekkenWe zijn er klaar voorSfeer impressieBorrelenLin & TinDe damesGezellig!Roast pigDe groepFamilie?KarkasPap toeHet organisatie comitee

Een mooie Pasen

Afgelopen woensdagavond konden we dan eindelijk het Hollandse herfstweer eventjes ontvluchten en landden we ondanks de storm met slechts 45 minuten vertraging in Alicante.
Met Jenny en Nico in ons gezelschap. Zij hadden er wel weer zin in om na 2 jaartjes de casa te aanschouwen.
Het weer zou ons zeker niet teleurstellen met deze Paasdagen. Wat was het lekker!

De heilige Paasweek (Semana Santa) blijft bijzonder in Spanje. Tal van processies zijn er te aanschouwen en allemaal hebben ze een bijzonder sfeertje.
Wij kozen op vrijdagavond voor de processie in Crevillente. De lange stoet schuifelt door de soms smalle straatjes.
Groepen vrouwen in het zwart gekleed en meestal op hakken, die ongetwijfeld jaren van straffe training hebben geverfd om er op te kunnen lopen.
Mannen die kennelijk het hele jaar in de sportschool hebben getraind om de loodzware beelden te kunnen torsen.
Mooi om weer één processie te hebben gezien.

Het mooie weer nodigde uit om lekker over het strand te lopen, wat kleine klusjes in en om het huis te doen of om gezellig een terrasje te pakken. Soms was live-muziek ons deel, zoals in het gezellige Hondón de los Frailes.
’s Avonds lekker uit eten, met Pasen in goed gezelschap brunchen bij de nieuw opgestarte Finca. Life is good!
Gelukkig genoten Jenny en Nico ook weer met volle teugen van dat alles. De in volle bloei staande natuur was de kers op de taart.
Zowel de natuur, de casa als wij zelf zijn klaar voor een mooie zomer!

De notenkrakerWat een weertje!Jenny & NicoVrolijk Pasen!Gezellig etenMet tuinbonen!KleedjesBloesemGoede vrijdag processie IGoede vrijdag processie IIGoede vrijdag processie IIIDagje strandMimosaZon in het waterKlusje

Winter 10-daagse

Het was ons vorig jaar uitstekend bevallen om wintersport en de Spaanse zon te combineren.
Op 4 uurtjes rijden van de casa lonkte de Sierra Nevada uitbundig naar ons.

Als fervent skiers wilden Corrie & Nico deze buitenkans om hun skisporen in het meest zuidelijke skigebied van Europa achter te laten niet voorbij laten gaan. Hun skispullen waren met een vooruitziende blik voor de zomer van 2014 al in de auto overgebracht naar Macisvenda, dus ook zij konden volstaan met een koffertje handbagage.

En zo vlogen we op donderdagavond vanaf Eindhoven naar Alicante om eerst eens een paar dagen te onthaasten bij de Casa.

Dagje richting strand, hapje eten, stukje lopen, snacken bij Flip & Klaasje en in het weekend nog volop tijd voor klusjes rondom de Casa.
We moesten het Lopikse klusteam bijna afremmen in hun enthousiasme!

Na 3 dagen heerlijk wat zonnestralen te hebben opgepikt tuften we op maandagmorgen omstreeks 09:00 uur op ons gemakje naar het zuiden.
Geen kip op de weg, dus inclusief een pits-stop in een kleine garage in Granada, reden we om 14:00 uur de publieke parkeergarage van Pradollano binnen.
Garage? Onderweg bleek een koplamp van de Kia defect, dus gelijk maar even laten verhelpen. Inclusief alle vriendelijkheid, het lampje en het verwisselen ervan mochten we 5 euro afrekenen!

Het “Inside Plaza Sierra Nevada” appartementen complex was simpel te vinden en bevond zich centraal in het dorp. Op steenworp van alle faciliteiten en de skiliften.
Hoewel we officieel het appartement pas om 17:00 uur zouden mogen betreden, kregen we gelijk bij aankomst de sleutel en als bonus een gratis upgrade naar een 6-kamer appartement, inclusief balkon en uitzicht op het dorp en de pistes. Een brenger!
Nu moest er natuurlijk nog even worden geloot wie de kamer met balkon en wie de achterkamer mocht betrekken.
De Lopikers bleken het gelukkigst, maar niet wetende dat die kamer een knus Spaans 2-persoonsbed had, dat je letterlijk dichter bij elkaar bracht.
Wij konden wel leven met de 2 aan elkaar geschoven 1-persoonsbedden 🙂

De middag kon nog worden besteed aan het huren van ski’s, het kopen van skipassen en het luieren in de zon. Nico bleek met zijn skipas zelfs een financieel voordeeltje te behalen, aangezien de ouwe-lullen grens voor de skipassen al op 60 jaar was gesteld.

De 4 skidagen vlogen voorbij. Voornamelijk zon en strakblauwe luchten, prachtige pistes en erg rustig. Gewoon laagseizoen deze week.
Ski-technisch en kaart-technisch waren we aan elkaar gewaagd en bleken we aan het eind van de week allemaal ons uitglijdertje te hebben gehad. Een pijntje meer of minder of een prothese extra maakt voor ons niets meer uit.
Leuk was het dat zo’n beetje alles op film kon worden vastgelegd met de GoPro camera van Nico!

Op vrijdagmorgen moest er eerst worden uitgecheckt en moest er door onze reisgenoten nog ernstig naar 2 verdwenen skibrillen worden gezocht. Op het hoogtepunt van de paniek was het voor mij tijd om ook 1 minuut mee te zoeken. Wat kan je mensen toch zo simpel blij maken!
Nadat we op vrijdag nog lekker de hele dag hadden geskied begaven we ons omstreeks 16:30 uur weer op de lege snelweg naar het noorden om ’s avonds Aart nog even te kunnen feliciteren met zijn verjaardag.

En toen hadden we nog bijna het hele weekend! Heel vervelend als het dan ook nog 20+ graden blijkt te zijn.
Heerlijk klussen in de korte broek en de skiwas laten drogen.
Nico & Corrie durfden het wel aan om hun skispullen gewoon maar in de Casa te laten liggen. Deze combi-vakantie smaakt naar meer!

Inmiddels zitten we in het vliegtuig naar Eindhoven en mijmeren we nog even na over deze mooie en gezellige vakantie. Wat hebben we toch een geluk dat er zo dichtbij onze Casa zo’n prachtig skigebied is gelegen.
Ssstttt….! Vooral niet verder vertellen!

Vers sapjeUitwaaienHendrik Jan....Combi-vakantie in beeldOnze reisgenotenPortretjeNico in de afdalingMooiVerijsde hutSkiënOndergaande zon PradollanoOns appartement rechtsbovenBloesemrouteSnackenGenietenStranddag

 

Surfen anno 2014

Wat 32 jaar geleden begon met een weekendje surfen is met name de laatste 3 jaar geëvolueerd tot een weekje Spaanse zon met heel veel pret!

Omdat toch altijd alles weer anders loopt dan dat je denkt, belandden we dit jaar tegen de verwachting in niet in onze Casa, maar in de  nabij gelegen “Casa de Cava”.
Een riante en luxueuze casa op een prachtige en volledig afgelegen locatie in de bergen van Crevillente. Kortom, ideaal voor deze groep.
Er kon worden gewandeld, gemountainbiked, gechilled, gezwommen, gekookt en gelachen.
Er was een excursie naar de laatste in productie zijnde ‘rode Alicante marmer groeve’. Zeer de moeite waard en leuk verteld door Jan Keijsers.
We hebben weer een fantastische mountainbike tocht gemaakt onder leiding van Flip en een heerlijke afrondende maaltijd genoten bereid door Klaasje.
En natuurlijk lekker geluierd op het strand en het zwembad en ontzettend lekker gegeten bij de Casa de Cava.
De Spaanse buurman Rafa maakte een geweldige Paella voor ons klaar, Jan Korver verraste ons met een uitmuntende Indische rijsttafel en de dames gingen helemaal los met het maken van Tiramisu. En dan werden we ook nog getrakteerd op een een prettige Straciatella taart van Fien!

Het moge duidelijk zijn dat de week weer voorbij vloog en dat het afscheid op zondag ons weer zwaar viel. Gelukkig heeft iedereen de tickets voor oktober 2015 alweer geboekt!

DIe-HardsPaella van RafaFriese klimgeitJammerStoerSetjeDat was een bergRode Alicante Marmer mijnZonsondergang bij Casa de CavaWandelingGek doenCasa de CavaMooie luchtGerestaureerde aquaductIjsje etenFanatiek!Rio ChicamoGewondNog meer fietsleed

Rotterrrrdam

Rotterdammers zijn trots op hun stad. Bootjes worden er naar vernoemd en zelfs de stedenbouwkundige eye catcher van de stad heet ‘De Rotterdam’. Mankeert er nog aan de 1 van de plaatselijke voetbal clubs wordt omgedoopt in FC Rotterdam. In Amsterdam werd dat met een voetbalclub ook eens geprobeerd, maar die club was geen lang leven beschoren.

Al enige maanden geleden werden wij hartelijk uitgenodigd door Erwin & Ingeborg om dit weekend het lokale feestje ‘De Wereldhavendagen‘ met hen te bezoeken. Leuk natuurlijk en ook een mooie gelegenheid om eens wat bekender te raken met deze stad. Veel verder dan een avondje Luxor of een avondje De Kuip was ik nooit gekomen.

Het programma begon al op tijd met een rondleiding ‘achter de schermen’ in het Nieuwe Luxor theater. Het hoofd van de technische dienst gaf geduldig uitleg over wat er met name op technisch gebied komt kijken bij een schouwburg productie.
Zo worden er op verzoek gaten in het toneel geboord als dat noodzakelijk is en die gaten worden ook trouw na zo’n voorstelling weer keurig dichtgetimmerd. Dit wordt overigens pas rendabel als zo’n productie er minimaal 3 weken staat.
behalve achter de schermen en onder het toneel kon er ook een kijkje worden genomen in de artiesten foyer, die vol stond met door artiesten geschonken attributen.

Na vervolgens een pelgrimstocht langs de Rotterdamse kades, havens , kraampjes en de vele boten te hebben ondernomen bracht een watertaxi ons wel heel snel weer terug in de buurt van ons vertrekpunt. Ik heb het idee dat die watertaxi kapiteins er een genoegen in scheppen om hun passagiers in het korte tochtje groen te laten aanlopen.

Het hoogtepunt van het middag programma was een rondleiding in ‘De Rotterdam‘. De betonnen verticale stad van architect Remco Koolhaas. Een plek waar ambtenaren gezellig bij elkaar worden gebracht met woningen en een hotel in de nabijheid. Met haar 40 verdiepingen een imposant gebouw in de Rotterdamse skyline. Op een locatie waar historisch de Holland Amerika Lijn haar thuisbasis had en nog steeds heeft. Toevallig lag voor het gebouw de ‘Rotterdam’ (ik geef toe, het wordt verwarrend) voor anker om die middag naar exotische oorden weg te cruisen.
Behalve het bezoeken van de 40e verdieping (145 meter hoog) was het ook wel leuk om op de onderste verdieping te zien hoe er was omgegaan met de verzakking van het gebouw. Door het gigantische toenemende gewicht van de constructie tijdens de bouw was het gebouw (volgens planning) een aantal centimeters gezakt, maar ook weer niet overal evenveel. Door een soort vijzel constructie in de betonnen pilaren kon dit tijdens de bouw worden gecorrigeerd. Slim!

Het dagprogramma beëindigden we op de SS Rotterdam (veel verwarrender wordt het niet). Dit voormalige vlaggeschip van de HAL ligt nu in Katendrecht aan de kade als hotel, restaurant, etc… De geschiedenis heeft inmiddels geleerd dat aan de opknapbeurt een woningbouw coöperatie financieel ten gronde is gegaan, maar dan heb je ook wat.
Een drankje op het cruisedek is zeker de moeite waard.

Voor de avondmaaltijd was de sfeervolle vleeskantine in Katendrecht geselecteerd, ‘CEO baas van het vlees‘. Prima eten in een gezellige ambiance met als verrassend onderdeel ‘Hete Steen’. Hierbij bak je zelf aan tafel wat repen vlees gaar op een hete kei. Top!

Een dag als deze kon niet anders dan met een mooi vuurwerk worden afgesloten! Vanaf de bovenste verdieping van de Doktoren hadden we natuurlijk een geweldig uitzicht op het schouwspel bij de Erasmus brug.

Erwin & Ingeborg, bedankt voor de rondleiding in een stukje van jullie mooie stad en de geweldig leuke dag!

KetelbinkiesRode fietsenplanSplashen...SS RotterdamErasmusbrugVals spelenZorrug dat je er bij komtTouwPiratenkoorWater taxi'sVigilat ut quiescantBlauw op straatZomerBrandweerRotterdam vs RotterdamGeen volle zalenArtiesten foyer LuxorBakken op een keiDagsluiting

Amandeloogst

De omgeving van Macisvenda wordt voornamelijk gedomineerd door Olijf- & Amandelbomen.
In februari levert dat prachtige bloesem op en zo rond september kunnen de amandelen worden geoogst.

Het rampzalige amandeljaar in California was onlangs al uitgebreid in het nieuws, maar ook hier heeft de extreme droogte haar weerslag op de amandeloogst.
De amandelen zijn kleiner & minder dan andere jaren en de bomen moeten ook wat eerder dan gebruikelijk worden geoogst.
De grotere boomgaarden worden meestal op een wat ARBO-vriendelijker wijze aangepakt, maar de hobbyisten gaan gewoon gezellig met een stok en een net aan de gang. De amandelen worden met de stok uit de boom getikt (inclusief stof, beestjes en alles wat nog meer kan kriebelen).

Onlangs vonden wij het dan ook erg gezellig om hobby-boer Aart en amandeldop-hobbyist Fien met een paar van hun amandelbomen te helpen.
Het hele arbeidsintensieve proces werd door ons secuur doorlopen, inclusief het verwijderen van de bast.
Aan het eind van de avond gaf de weegschaal 25kg noten aan, het resultaat van 3 boompjes tikken.
En dat is dus slechts de ‘ruwe’ noot. Die moet dan nog worden gekraakt om de amandel er uit te halen, het vliesje moet/kan dan nog van de amandel af en dan volgt nog eventuele verdere bewerking (bakken/roosteren/zouten,malen, etc…)
Ik begrijp nu wel waarom echte goede amandelspijs zo duur is!

Weer een tick-in-the-box voor ons Spaans inburgerings certificaat!

Netten neerleggenAmandelen tikkenDe oogstEn pellenEn nog meer pellenEn je blijft pellen

Macisvenda Open

Al vele, vele jaren nemen Jan & Ria, Angelique & Ron en Agnes en ondergetekende met een bepaalde frequentie een tennisracket ter hand.
De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat die frequentie een aantal jaren/decennia geleden wat hoger lag dan tegenwoordig en nu sterk wisselt per persoon, maar niettemin vinden we het spelletje nog allemaal leuk.
Niet gehinderd door enige techniek slaan we net zo gemakkelijk een bal met een enkelhandige backhand of een slice forehand (uit).
Tennisleraren konden vervroegd met pensioen, dankzij het bij ons iets lager ontwikkelde tennisgen.

En zo werden de (natte-) Macisvenda Open ‘Beach-Balletje-overslaan-in-het-water” geinitieerd.
Te warm om te tennissen, maar prima te doen om met zo’n batje in het water te klooien.
4 Dagen topsport, afgewisseld met lekker eten, relaxen en gezelligheid.
4 Dagen warmte, met als uitschieter de zondag, waar officieel 38,3 graden werd gemeten.
Door tot de oksels in het water te staan kon het lichaam voldoende worden gekoeld om onder tropische omstandigheden heroische prestaties te leveren.

En hoe het afliep?
Ron en Jan (wat mij betreft 55+ categorie) en Ron en Ria bleken dat balletje aardig te kunnen overslaan naar elkaar.
Zijn toch momentopnames, waar je niet al teveel consequenties aan moet verbinden.
Het weer en de wind kan net even in je voordeel werken. In topsport draait het immers om details 🙂

Oh ja, het waren 4 fantastische dagen!


Reactie van Juan:

Spelers op Wimbledon of Roland Garros ontbreekt het aan niets, ook wij (Ron&Angelique en Ria&Jan) werden door de organisatie van Macisvenda compleet in de watten gelegd
Een zumo de naranja en een eitje bij het ontbijt, een barbequetje op de rustdag, een ijsje op het heetst van de dag, een alcoholische versnapering tussendoor wanneer het toernooischema dit toeliet, gratis vervoer naar en van enkele muzikale hoogtepunten en toeristische trekpleisters in de omgeving…..kortom het ontbrak ons aan niets, alle randvoorwaarden werden door Ag en Bau ingevuld om optimaal te kunnen presteren.

En dit leidde tot hoogtepunten bij Ron die alle andere hoogtepunten overbodig maakten. Ron steeg zodanig boven zichzelf uit dat Ria en Jan meegezogen werden tot niet voor mogelijk gehouden prestaties.

Tot slot mag niet onvermeld blijven dat Ag ongelooflijk goed kan koken en cake bakken.
Bovendien werd zij onbetwist eerste op het nieuwe onderdeel ‘handstand-onder-en-met-bruine-kuiten-boven-water’, waarbij opnieuw Ron opviel met zijn tweede plek. Bedankt Ag&Bau.

Ria en Jan.

Chillen in Marokkaanse theetuinMooi stukje vleesEl FielatoVolle tribuneCenter courtMixConcentratieNieuw record!Enkelhandige backhand38,3 gradenOp het landTeam foto zomer 2014Bonte zondagavond

Fos

IMG_0117Inmiddels alweer 1 week geleden hadden wij het genoegen om opa & oma te worden.
Bram & Marjolein werden verblijd met een prachtige zoon, die zij de naam ‘Fos‘ meegaven.

Of we blij zijn?
We zijn ongelooooflijk blij!!

Of we trots zijn?
We zijn ongelooooflijk trots!!

 

Sorry voor alle andere opa’s en oma’s, maar wij vinden Fos toch echt de allermooiste en de allerliefste!!!

Wij beloven bij deze plechtig om hem lekker te verwennen!
Daar zijn toch opa’s en oma’s voor?!!

FosHappy Family4 generatiesEn nog een keer 4 generatiesTrotse omaen trotse opa

Het weer in Macisvenda

Archief

Recente reacties