bbeurden

Haarse prutrace

Op steenworp afstand van onze Vleutense Casa ligt het pittoreske en feeërieke dorpje Haarzuilens, bekend door haar werelberoemde kasteel ‘De Haar’.
Voor wie nog nooit het kasteel en/of het omliggende park heeft bezocht kan ik een bezoekje zeker aanraden. Met natuurlijk een kopje koffie op de Brink in Haarzuilens!

Eens per jaar is het feest in het dorp en dat was tot zijn overlijden in 2011 ook de enige periode in het jaar dat kasteelheer en baron Thierry va Zuylen van Nijevelt op het kasteel verbleef.
Sinds een aantal jaren wordt de Haarse feestweek behalve met een kermis ook opgeluisterd door de ‘Haarse Prutrace‘.
Compleet andere prut dan de Mexicaanse die we enige weken geleden hebben mogen verorberen in Spanje 🙂 (zie deze blog, onder het kopje ‘Woensdag 14 en donderdag 15 augustus‘).

De bedoeling van deze prutrace is om in ludieke kledij door kroos en bagger te ploeteren en de wedstrijdlopers proberen dat dan ook nog zo snel mogelijk.
Onder puur Hollandse omstandigheden (zonnetje, wolkjes, wind) werd het voor de neutrale toeschouwer een aangenaam schouwspel, waarbij ik mij eerlijkheidshalve toch wel enige keren serieus heb afgevraagd wat deze mensen nou precies dreef.

Hieronder een sfeerimpressie van de jeugdloop. Ik had ingeschat dat ik hierbij de minste kans had op modder op de lens.

IMG_1664IMG_1665IMG_1670IMG_1677IMG_1680IMG_1682IMG_1684IMG_1685IMG_1686IMG_1687IMG_1675IMG_1690IMG_1694IMG_1695IMG_1701IMG_1708IMG_1711IMG_1713IMG_1714IMG_1715IMG_1719IMG_1724

De palmboom

In juni 2012 begonnen we met projectje Palm. De 3-stammige ‘Washingtonia Palm’ werd op hoop van zegen in de tuin geplant.
Zeker toen wisten we nog niet hoe goed de grond was hier voor de palm en of deze goed zou aanslaan.

Inmiddels zijn we ruim 1 jaar en 2 zomers verder en genieten we dagelijks van onze palm.
De palm is gegroeid als kool en de nieuwe bladeren spuiten zo’n beetje wekelijks uit de stam. Een mooi gezicht.
Dat betekent natuurlijk ook dat er in de zomer zo’n beetje iedere maand moet worden gesnoeid.
Met de scherpe stekels aan de ‘takken’ een vervaarlijk karweitje. Maar ja, ook daar word je handig in.

Aan de stam is te zien hoe de palm is gegroeid. Behoorlijk in 1 jaartje.
Al met al een prachtig gezicht en vooral ook een prachtig geluid als de wind door de palmbladeren ruist.

Klik op onderstaande foto’s voor een foto- en film impressie.

Vijgen

Onze buren hebben een prachtige vijgenboom staan met maar 1 probleem;
2x Per jaar komen er massa’s zwarte vijgen af.
Voor velen een  delicatesse, maar eerlijk gezegd is een hap in zo’n vijg aan mij niet besteed.
Wel hadden we inmiddels door dat we er vrij eenvoudig lekkere jam van konden maken.

En zo bood buurman Glenn gisteren weer een zak met zo’n 5 kilo vijgen aan. Onze dank!
Dat zou enig ander broodbeleg voor de rest va het jaar uitsluiten, ware het niet dat zwager Ries hier dus een weekje vakantie viert.
Hij zag wel heil in het verwerken van deze vrucht tot allerlei lekkers. Beroeps deformatie.

In de koelte van de avond gingen we gisteren vol enthousiasme onder zijn bezielende leiding van start met het snijden van de vijgen,
waarna hij het stokje overnam en met kennis, geduld en wat extra ingrediënten tot fantastische eindprodukten kwam.

Behalve de vijgenjam werd ook overheerlijke vijgen-chutney geproduceerd, alsmede vijgenlikeur en van het restant vijgen-azijn.
Fascinerend om te zien hoe een bak met vruchten transformeert tot zoveel heerlijkheden!

Likeurtjes

Hoewel de Hondon vallei bol staat van de amandel- en olijfbomen, is het daar buiten een walhalla voor citrus-liefhebbers.

Citroenen & sinaasappels zijn er in overvloed te bewonderen.

En zo kregen we een aantal maanden geleden van zwager Ries een paar flessen jonge jenever en een zak kruiden mee naar Spanje om dan maar eens likeurtjes te gaan maken.
Met wat geduld zou dat echt heel lekker moeten worden.
Dus op de lokale markt een grote zak citroenen en sinaasappels gekocht om Grappa, Citroenlikeur en Sinaasappellikeur te fabriceren.
Dat was allemaal in mei van dit jaar. (zie ook deze blog)

Nu, een aantal maanden later en na het regelmatig schudden van de potten zouden de likeurtjes op smaak moeten zijn.
Goede timing, want de chef is er zelf deze week om de finishing touch mee te maken.
Het zeven van de drap tot volwaardige likeurtjes.

En zo waren we vanmorgen al vroeg in de weer met de alcohol. Er moest natuurlijk ook worden geproefd…..
Eerlijk is eerlijk, hoewel ik geen borrel-liefhebber ben, zat er een goede smaak aan het spul.
We laten het nog even en bezinken en zullen het dan op gepaste momenten nuttigen.

Río Chícamo

Op ongeveer 5 minuten rijden van de Casa vindt de Río Chícamo haar oorsprong en kan er vanaf daar een mooie wandeling door de kloof worden gemaakt.

Voor de jongens hadden we voor vanmorgen deze wandeling als ‘verrassing’ in het vooruitzicht gesteld (om zeker te weten dat we ze op dit tijdstip mee zouden krijgen) en Aart was zo vriendelijk om ons deze eerste keer als gids te begeleiden.

Om de warmte een beetje te vermijden liepen we rond 09:15 uur de kloof in. Het blijft moeilijk voor te stellen dat er zoveel schoons in deze omgeving is te bewonderen.
De wandeling voert langs het riviertje door een woud van wilde orleanders en bamboe en vereist af en toe het behendig oversteken van het water om het pad te kunnen vervolgen.

Na ongeveer een uurtje wordt het einde van de kloof bereikt en moet dezelfde weg worden teruggelopen (ziet er dan toch weer wat anders uit).
Met genoeg water voor onderweg is het goed te doen en ook absoluut de moeite waard.
Natuurlijk dank aan Aart voor het gidsen!
Enne…, Niels/Ivan waren blij dat ze hiervoor in het midden van de nacht (voor hun gevoel dus) waren opgestaan!

Fiesta’s

Inmiddels is in Spanje de tijd van de Fiësta’s aangebroken.
Ieder zichzelf respecterend dorp heeft haar eigen Fiësta om haar  beschermheilige te eren en vult het ook op haar eigen manier in.
Het sociale aspect staat voorop en dat wordt ingevuld met eten, drinken, muziek en feesten (tot in de late uurtjes).

In Macisvenda staat de Fiësta voor eind augustus gepland, dus we kunnen in de omliggende dorpen alvast een beetje in de stemming komen.
Afgelopen vrijdag waren we in het nabij gelegen Hondon de las Nieves en daar boden de straten een kleurige aanblik ter ere van de feesten.
Straten waren beschilderd en de feestversiering (soms gelijk aan kerstversiering) was uit de opslag gehaald.

IMG_1108IMG_1106IMG_1105IMG_1103IMG_1100IMG_1098IMG_1096IMG_1094IMG_1093IMG_1089IMG_1087IMG_1086IMG_1081IMG_1080IMG_1079IMG_1078IMG_1077IMG_1076IMG_1073IMG_1072IMG_1070IMG_1067IMG_1065IMG_1083

Zonsondergangen

Niet dagelijks, maar toch wel zeer frequent ervaren we hier schilderachtige zonsondergangen.
Aangezien ik het meestal niet kan laten om een foto te maken, heb ik inmiddels een kleine collectie verzameld.
Ziet er iedere keer toch weer anders uit.
Hierbij een aantal gelukte plaatsjes, die een aardige impressie geven van dit natuurschoon.

Mussen

Bijna de hele dag door hoor ik het vrolijke gesjilp van de volop aanwezige vogels. Ik ben geen ornitholoog, dus mijn kennis houdt zo’n beetje op bij de mus.

De Hondon vallei, waar Macisvenda dus deel van uitmaakt, moet een walhalla zijn voor deze beestjes. De volop aanwezige olijf- en amandelbomen vormen een overvloedige voedselbron.
Zo ook de (zwarte) vijgenboom van onze buren. De mussen vliegen af- en aan en vinden er ook een prettige beschutting tegen de zon.
Ook zien en horen we nestjes met jonge beestjes om het huis.

Heel toevallig had ik mijn lens gericht op een jong, dat in afwachting was van wat moeder zou brengen. Leuke plaatjes natuurlijk!

Olijfboom

Juiste boom gemarkeerdUitgravenGaat ieKen netKomt u maarJuiste positie zoekenBeetje aanharkensteentjes gelegdVast in moerasNog wat grond en grindeen ton1 ton=25 kruiwagensgrind verdelenvoldoende water gevenrood grindhet eindresultaat

Hoewel we hier midden tussen de olijfbomen (en amandelbomen) zitten hadden we toch al enige tijd het idee om een mooie authentieke olijfboom in onze tuin te planten. En dan bedoelen we ook echt een boom.
Daar moet je dus geduld mee hebben, want via de reguliere verkoop kanalen loopt een wat ouder exemplaar  aardig in de papieren.
En nee, we houden dus niet van olijven (wel van olijfolie).

Een paar weken geleden kwam dit onderwerp ter sprake bij Aart. Hij had immers ook zo’n mooie olijfboom in zijn tuin staan, die hij voor een schappelijke prijs van een Spaanse vriend had weten te bemachtigen. En laat die Spaanse vriend nou nog steeds een paar van die bomen hebben staan….

Dus wij op pad om een keus te maken uit 1 van deze (ongeveer 10) olijfbomen. Op het oog waren de bomen redelijk verwilderd, maar er werd ons verzekerd dat we daar toch echt doorheen moesten kijken en dat de bomen met een beetje onderhoud er weer strak zouden bij staan.
We lieten de keus vallen op een forse olijfboom met een in drieën gespleten stam en markeerden de boom met een rood ‘Dirk van den Broek’ plastic zakje. Dit was degene die we wilden hebben.
Er moest natuurlijk wel een behoorlijke graafmachine voor het uit- en ingraven worden geregeld en een vrachtwagen voor het transport. Al deze zorgen werden mij uit handen genomen door de Spaanse vriend. Het zou allemaal goed komen.

En zo werden we enige dagen geleden plots gebeld dat men nu de boom aan het uitgraven was en dat ie er aan kwam. Nou ja, laat maar komen dan.
Zoals we al enige keren hadden meegemaakt vereiste het enige stuurmanskunst om met name de vrachtwagen op ons plot te manouvreren, maar uiteindelijk kon het gat worden gegraven en kon de 400-600 jaar oude dame (we kijken hier niet op 100 jaar) op haar nieuwe plek worden geplaatst. Aart was inmiddels komen kijken en was zo vriendelijk om de boom gelijk van alle overbodige takken te ontdoen, wat gelijk al een ander plaatje opleverde.

En toen kon het echte werk beginnen. Stenen zoeken voor het randje en een ton grond scheppen voor de opvulling en een ton grind scheppen voor de afdekking. En dat moet je hier dus echt wel in de koele uurtjes doen! Mooie invulling van de avonden.

Met enige spierpijn kijken we inmiddels voldaan naar het eindresultaat en hopen we dat de boom met behulp van flink wat water goed aanslaat en hier nog minimaal 400 jaar zal groeien!

Biken

IMG_0011IMG_0004IMG_0010 IMG_0013 IMG_0012 IMG_0014 IMG_0018 IMG_0019

Na de Valenciaanse stedentrip en de bijbehorende wandelingen hebben we vanmorgen maar weer eens wat andere spiergroepen aan het werk gezet.
Begin mei hadden we onze mountainbikes uit Nederland meegenomen, maar door allerlei omstandigheden was het er nog niet van gekomen ze echt in te wijden.
Ja, een paar keer naar de bakker en terug, maar dat tellen we niet.

Vanmorgen dus een paar uurtjes erop uit getrokken met als doelstelling het bitumen zoveel mogelijk te vermijden. Stevig windje, maar wel prima temperatuur.
Eigenlijk hoefden we nog niet eens zo gek ver te fietsen om de schoonheid van ‘onze achtertuin’ te ontdekken. Struiken bloeien nog weelderig en slechts het ruisen van de wind en het sjilpen van de vogels doorbreken de oh zo heerlijke stilte.
Neemt niet weg dat de kiezels en stenen een onbelemmerde doorgang soms behoorlijk in de weg stonden. Ach, hoort erbij.

Een paar foto’s als sfeer impressie.

Het weer in Macisvenda

Archief

Recente reacties