Spaanse Ditjes & Datjes

Bij Ditjes & Datjes denk ik onbewust toch altijd aan het glossy magazine van onze Vleutense grootgrutter Dirk van den Broek. In het blaadje doorspekt met celebrities worden zijn waren vol verve aangeprezen. Maar dit terzijde.
Na maandagavond de vriendengroep te hebben uitgezwaaid en het werkzame leven weer te hebben opgepakt, konden tussen de bedrijven door een behoorlijke hoeveelheid Spaanse zaken wonderwel worden afgerond.

Agua Riego: 
Zoals in een eerdere blog al vermeld (Agua Riego) hadden we al wel de leiding naar ons plot, maar moest één en ander nog wel naar wens worden afgemonteerd. En is dan gisteren en vandaag allemaal voor elkaar gekomen. Al met al weer een aardige klus, want ik wilde zowel mijn zwembad (maar dan weer niet mijn buiten douche) en mijn ringleiding voor planten-/bomen irrigatie op de Agua-Riego, maar ook wel weer de mogelijkheid hebben om te switchen naar het normale leidingwater als daar aanleiding toe is. Flexibel dus. Tsja, ik kan het beter nu regelen, dan dat later weer de hele boel moet worden opengebroken.
Inmiddels is het naar wens afgerond en is slechts het wachten op het afronden van de aansluitingen van de buren.
Overigens is het wel apart om te zien dat de watermeter en de hoofdaansluiting gewoon een stukje verder langs de weg ligt. Dat is hier overal het geval en niemand zal daar ook met zijn vingers aanzitten.
Met een papiertje in de hand is het in deze wirwar gelukt om mijn meter te ontwaren.

Poedercoaten hek:
Met het electrisch maken van de gate (Electronische verrassing) moest als finishing touch het hek nog gepoedercoat worden. Dit is een behandeling (poedercoaten) waarmee je eigenlijk wordt verlost van regelmatig schilderwerk. Het hek is voor zeer lange tijd beschermd tegen slijtage en weersinvloeden.
Nadeeltje is dat het hek hiervoor eruit getild moest worden om bij een gespecialiseerd bedrijf behandeld te worden. En daarvoor komen ze niet met een luxe vrachtautootje met kraantje voorrijden, maar is het gewoon met een paar man tillen. Nou ja, het was te doen met z’n drieeën en na 2 dagen konden we het hek er op dezelfde manier weer inhangen. Daar hebben we voorlopig geen omkijken naar. Goed werk Cor (en natuurlijk Leo voor de electronica)!

Postbus:
Wij wonen hier dus in ‘buitengebied’, wat zoveel betekent dat een postbode hier niet komt. Geen brievenbus bij de Casa en ook pakketjes zullen hier niet haar weg vinden.
Nu is dat voor ons als ‘niet ingezetenen’ niet zo heel erg, maar niettemin moet je wel een postbus hebben als postadres voor bv de Spaanse nutsbedrijven.
Tot nu toe hadden we altijd een gedeelde postbus met Albert in Monique in Aspe gehad, maar onlangs bood zich de mogelijkheid aan om een postbus te kopen in ons eigen dorp. Met een éénmalige van 40 euro mogen we ons de bezitter noemen van Buzon 68 in Macisvenda. Pakketjes passen er niet in, maar als je zo’n postbus hebt, dan schijnen die in voorkomende gevallen haar weg te vinden naar het dichtstbijzijnde café, waar je dan maar langs moet gaan. Je moet gewoon een beetje praktisch zijn ingesteld.

Bankzaken:
Met de wijziging van ons adres (Bewoonbaarheidsverklaring) en de nieuwe postbus, moeten er natuurlijk ook allerlei aanpassingen in paperassen worden gedaan bij nutsbedrijven en bv de bank.
Ik had hierover afgelopen week wel een mail naar de bankdirecteur gestuurd, maar besloot gisterenavond om toch maar even bij Alfredo binnen te stappen. Kijk, dat werkt hier. Opstal- en inboedelverzekering en bankgegevens werden ter plekke aangepast. Ook werd gelijk de wijziging in internet bankieren rondgemaakt (onze Spaanse bank is onlangs gefuseerd), zodat ik 40 minuten later toch behoorlijk voldaan weer naar buiten stapte.
Nu nog de nutsbedrijven….

Bodega:
Als je helemaal uit Nederland met de auto hier naar toe rijdt, dan moet je er natuurlijk wel voor zorgen dat je niet leeg terug gaat. Dat zou zonde zijn. Om die ruimte maar een beetje te kunnen vullen ben ik woensdagavond met Alberto gezellig naar de Bodega in Jumilla gereden. Op dit moment wordt er volop druiven geoogst, dus ze moeten toch ook van die ouwe zooi van 2011 af.
Wat Blanco en Tinto ingeslagen om de wintermaanden in Nederland een beetje gezellig door te komen.
Daarna nog een lekkere Mexicaanse hap bij de Tijmesjes en wat wilde haren kwijt geraakt bij Marian en de avond was weer voorbij.

En zo is de tijd hier weer voorbij gevlogen en rijd ik het weekend weer terug de regen in. Dat zal niet meevallen na de zomerse temperaturen die hier nog heersen, maar ontevreden is wel het laatste wat ik ben!

Één reactie op Spaanse Ditjes & Datjes

Het weer in Macisvenda
E-mail abonnement op blog

Vul je emailadres in om in te schrijven op deze blog en emailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

Archief
Recente reacties