Fiestas 2016

IMG_8974Het laatste weekend van augustus viert Macisvenda traditie getrouw weer feest.
Voor mij symboliseert het ook het einde van de zomer(vakantie), maar dat betekent niet dat de zomer over is.
Integendeel, de temperatuur stijgt dagelijks nog steeds boven de 30 graden uit.

Zaterdagavond om 6 uur stond de parade (Carrozas) op het programma en die begon dan ook stipt om 7 uur.
In een soort georganiseerde chaos deden 7 groepen er 3 uur over om de hoofdstraat (ongeveer 500 meter) op en neer te lopen.
Er werd uitgebreid de tijd genomen om eventueel ingestudeerde dansjes te vertonen, drank en snoep aan vrienden en bekenden langs de weg uit te delen en sociale contacten bij te werken.
In de kakofonie van geluid was vooral het plezier te zien die iedereen had in dit jaarlijkse carnavaleske feestje.
En als je dan langs de weg aan een tafeltje zit met een Tapasje en een drankje dan vliegen de uren voorbij!

 

Middennacht ging (bijna) aansluitend het muzikale feest van start.
Hoewel dit wel op tijd begon, schoof het meeste Spaanse publiek (met kinderen) pas aan toen wij om een uur of 2 besloten dat het wel zo’n beetje bedtijd was.
Om kwart over 7 vanmorgen hoorde ik de laatste klanken doven….

De bonte stoetFeest sigaarDe plattelandsvrouwenPretSchoonmaakploegMuziek na afloopMacisvenda en Fiesta

Boet

Boet & Opa
Boet en Oma
In ons gezin worden verrassingen erg op prijs gesteld en in ere gehouden. Dat uit zich met name met uitstapjes, Sinterklaas, Kerst en verjaardagen. Soms tot vervelens toe, maar soms ook tot groot vermaak.
Hoe nieuwsgieriger de anderen zijn, hoe leuker het wordt.

Ook bij zwangerschappen wordt het verrassings element
er in gehouden. Net als bij Fos wilden Bram en Marjolein ook dit keer het geslacht niet weten voor de geboorte. Op zich niet zo’n probleem, want voor mij was er weinig twijfel dat het weer een jongetje zou worden 🙂

 

 

Boet en Oma & OpaAfgelopen dinsdag werd ‘Boet‘ geboren. Gezond en wel!
Wat een prachtig kereltje!


En weer zijn we blij, ongelooooflijk blij!
Blij ook voor Marjolein & Bram (en Fos)

En weer zijn we trots, ongeloooooflijk trots!
Trots ook op Marjolein & Bram (en Fos)!

En ook deze keer beloven we Boet weer lekker te verwennen!

Mobiliteitsdag 2016

De spanning werd ook dit jaar door de organisatie weer zorgvuldig opgebouwd…., wat zouden we gaan doen?
Trouwe volgers van deze blog weten dat ieder jaar (nou ja, bijna ieder jaar) 1 dag in het teken staat van mobiliteit.
Zo werd er al ge-lig-fietst, ge-triked, ge-e-biked op safari op de veluwe, ge-stepped en dan nu…..

De organisatie van dit jaar, Jan & Ria, waren zo overtuigd van een succesvolle dag, dat ze dit jaar voor het eerst ook Ron & Angelique hadden uitgenodigd.
Om 11 uur meldden wij ons in het Brabantse land, alwaar wij eerst in de juiste stemming werden gebracht met Brabantse lekkernijen.
Een goede zet van de organisatie, want de weerberichten gaven ons al niet veel moed.
Ria wist ons nog wel enigszins gerust te stellen met de mededeling dat het in Moergestel nooit regent. Het bleken profetische woorden.

Een wandeling bracht ons bij ‘Feesterij ’t Stokske‘ Alleen van de naam wordt je toch al blij!
Nieuwsgierig als we waren besloten we de aangeboden koffie maar af te slaan en gelijk aan de slag te gaan.
Een aantal stoere Segways staarden ons al aan en natuurlijk konden wij niet wachten om ze te bestijgen.

Dat valt zo’n eerste minuutje niet mee. Het ding zit onder de sensoren en wil er gelijk vandoor.
Maar na enige oefening hadden we het apparaat allemaal dusdanig in bedwang, dat het de organisatie wel verantwoord leek om de openbare weg op te gaan.
De anderhalf uur durende tocht ging door bossen en stadjes en was absoluut leuk!
Gelukkig kreeg niemand de neiging om overmoedig te worden, zodat we allemaal veilig terugkeerden bij de Feesterij voor het middag programma.

We hadden ze al gezien, de Oost-Duitse natte droom uit de jaren 60-70, het Trabantje.
Voor wie er niet mee bekend is;
Dit 2-takt motortje met wat plastic en ijzer er om heen werd in die tijd een ‘auto’ genoemd en naar het schijnt paste er een heel gezin in.
Er zijn er zo’n 3 miljoen (!) van verkocht.
In onze ‘De-luxe’ uitvoering kregen wij met pijn en moeite een derde persoon op de achterbank gepropt en uiteindelijk er ook weer via een Houdini-act uit.
Het pientere pookje aan het stuur had een wat afwijkend schakelpatroon, wat de pret en het lawaai onderweg slechts ten goede kwam.

De bedoeling was dat we een soort puzzelrit aflegde met de automobiel en bij terugkomst wat antwoorden op vragen inleverden.
De jongens tegen de meiden werd het.
Eerstgenoemden gedroegen zich al echte gentlemen en lieten die overwinning aan de meiden.
Dat leek ons de beste strategie voor een gezellige voortzetting van de dag.

Het rijden met het apparaatje is autorijden zoals autorijden ooit bedoeld is geweest. Met spierballen dus!
Niks geen rem-bekrachtiging, niks geen stuur-bekrachtiging, niks geen electrische raampjes.
Wij voelden ons een echte retro Guenther, Heinrich & Juergen.

Als de organisatie je dan als afsluiting van de dag een heerlijke vers-van-de-grond asperge maaltijd weet voor te schakelen,
dan kan je niet anders dan een positief feedback formulier invullen en hopen dat ze het volgend jaar weer willen doen!
Het was top!

Kippies

De afgelopen weken was het met de familie weer een gezellige boel in en om de Casa.
Broers/Zwagers, schoonzussen, kinderen en natuurlijk Ă©Ă©n kleinkind!
Zie ook de vorige blog.

Ons Opa & Oma gevoel bloeide natuurlijk weer helemaal op met de kleine man om ons heen.
Iedere Opa & Oma hebben de leukste en liefste kleinkinderen van de hele wereld, dus wij uiteraard ook. Geen twijfel mogelijk.
We kijken dan ook met spanning uit naar eind juni als volgens planning de volgende spruit kan worden verwelkomt!

Maar wat was ons mvoormalig eiannetje gezellig en wat heeft hij toch weinig nodig om het naar zijn zin te hebben.
Gewoon lekker de hele dag buiten!
Hoogtepunt van bijna iedere dag was het bezoek aan het kippenhotel van onze buren(zo wordt het luxe kippenhok in de Spaanse volksmond genoemd).
Omdat Opa & Oma bijna alles goed vinden (volgens zijn ouders dan) was het meestal ook geen probleem om de kippies meerdere keren per dag te bezoeken.

En iedere keer was Fos weer even enthousiast over het pluimvee.
Ze liepen achter hem aan en namen al kakelend het groene voer aan.
Mooie combinatie, Fos en de kippies.

EĂ©n keer werd er door de kleine man een dappere poging gedaan om een ei naar de Casa te vervoeren, maar de foto laat zien wat er in het zicht van de haven gebeurde. Klutsei.

De video hieronder zegt eigenlijk genoeg en maakt ons in ieder geval blij!

 

 

Verburgies

Hoewel familie hier regelmatig komt aanwaaien, is het toch altijd weer bijzonder en leuk om er een aantal tegelijkertijd op bezoek in de Casa te hebben.
Deze voorjaars vakantie hadden we al lang geleden de komst van de 2 Verburgt broeders met ega’s gepland. Leuk!

Het weer werkte bijzonder mee en leende zich uitstekend voor een aantal sportieve uitstapjes.
Mountain biken, hiken, zwemmen, wandelen en de iets minder sportieve activiteiten zoals winkelen en lekker eten!

Zwemmen? Nwah, is nog wel even doorbijten met een water temperatuur van zo’n 21 graden, maar de meeste Verburgies zijn geen piepertjes.
Hoewel ik mij niet liet kennen, word ik pas echt enthousiast bij een water temperatuur van zo’n 25 graden. Klein beetje een piepertje dus…

Gezelligheid kent geen tijd en terwijl de helft alweer moest terugvliegen naar Nederland, mag de rest nog een paar dagen nagenieten.
Al is het maar van de foto’s!

Sierra Nevada 2016

Voor het derde jaar op rij was voor de ski-vakantie de keuze gevallen op Sierra Nevada.

Waarom ook niet? Prima ski-gebied, lekker dichtbij (4 uurtjes rijden), niet druk en goedkoper dan de Noordelijker gelegen traditionele ski-gebieden.

Corrie & Nico hadden afgelopen jaar, net als wij,  gemakshalve hun uitrusting maar in de casa laten staan, dus dat was makkelijk.
Bij het pakken van de Kia bleek al snel dat we het zonder problemen een maand zouden konden uitzingen op die berg. Wat kan een mens toch een zooi meeslepen! En dan blijkt achteraf de helft natuurlijk ongebruikt mee retour te kunnen.

Nico had in Nederland al een nieuwe ski-outfit gescoord (inclusief futuristische Robocop helm) en Agnes was al tegen wat leuks opgelopen in Spanje.
Laat Corrie dat nou ook zo mooi vinden!
Met de one-team gedachte in het hoofd werd er dus op de heenweg naar Sierra Nevada ook nog even voor Corrie een nieuw ski-jack gekocht.

Na ons bezoekje aan Granada (zie vorige blog) reden we op zondagmiddag de berg op naar 2100 meter hoogte.
Voor de zekerheid hadden we de sneeuwkettingen nog even geoefend, want volgens de berichten was er op hoogte ongeveer een halve meter verse sneeuw gevallen. Daar wordt je natuurlijk vrolijk van!
Gelukkig bleken we het tot het appartement net zonder kettingen te redden, dus dat zat mee.

Het appartement was nieuw voor ons en eerlijk gezegd wisten we bij boeking niet exact waar het was gesitueerd in het dorp.
Ook dat zat mee. Het appartement was groot, prima uitgerust en lag ongeveer 50 meter naast de skilift (midden station van de skilift in het dorp).

(Klik op bovenstaande foto voor een video-impressie)

Op maandagmorgen trokken de laatste wolken weg en die zouden we de rest van de week niet meer zien. Bovendien steeg de temperatuur met de dag (en nam de wind af), zodat we halverwege de week nog net niet in korte broek op de terrasjes gingen zitten (en die korte broeken waren er echt wel te zien).
We zullen maar denken dat we het hadden verdiend 🙂

Minder leuk was dat ik de eerste dag na een kopje koffie in de veronderstelling verkeerde dat ik mijn skies mee in de gondel had genomen, maar uiteindelijk bleken dat andere skies te zijn. Was ik nou zo verward geweest of was iemand anders mij voor geweest en mijn skies eerst hebben meegenomen? We zullen het wel nooit weten….
Wel mooi is dat na een uur te hebben rondgelopen tussen 3 ski-verhuur winkels, dat zowel mijn skies weer boven water kwamen en het andere paar skies ook weer bij de rechtmatige eigenaar terecht kwamen.

Met alle braces, hulpstukken en paracetamol bleken onze knieën het wonder boven wonder tot het eind van de week weer vol te houden. Kortom, het was weer een topweek!
We zijn hier nog steeds niet uitgekeken, dus zonder twijfel zullen we in 2017 hier weer belanden. We kijken er weer naar uit!

Gelukkig hebben we de foto’s en de video nog!

Skiteam in de sneeuwOefenweideNa weer een succesvolle afdalingGranada in de verte3307 meter hoogvanaf de topSelfie op de topGesloten ski-stationLiftjeNP Sierra NevadaKlaar voor de afdalingAnd go...Camera vrouwWaar komt de wind vandaan?WijIn de achtervolgingSynchroonBaldadigNicoRace monsterCorrieMidden stationBaukeBlauwNico IICorrie IIStijlvolDe damesOp de goede afloop!

 

Alhambra

Als voorafje aan onze wintersport vakantie in Sierra Nevada stond er een weekendje Granada in de agenda. Een fijn hotel in de oude binnenstad was ons onderkomen met alles, inclusief Alhambra, op loopafstand.

Het weer gaf ons een dubbel gevoel.
Met name op vrijdagavond kwam de regen met bakken uit de hemel.
Tegelijkertijd wisten we dat deze neerslag op grote hoogte voor een halve meter sneeuw zorgde!
Dus met die gedachte konden we zelfs van de regen genieten.

Het hoofd programma op zaterdag was een bezoek aan het Moorse middeleeuwse paleis Alhambra. Eén van de grootste toeristische attracties in Spanje, dus al maanden van tevoren hadden we hiervoor kaartjes geboekt. Er wordt maar een beperkt aantal bezoekers per uur toegelaten, dus op de bonnefooi gaan zit er niet in.
Kaartjes die je overigens dan wel weer apart moet ophalen in Granada met je internet voucher. Beetje omslachtig.

Uiteindelijk bleek het allemaal absoluut de moeite waard! De wandeling naar Alhambra is zeker zwarte piste omhoog en weer omlaag, maar leuk om te doen.
In het paleis zijn de typisch Moorse decoraties in al haar schoonheid te bewonderen. Prachtig.

Na het paleis volgde de wandeling door de enorme tuinen. Met de sneeuwval die er die middag viel gaf het geheel een toch wel unieke aanblik.

Granada & Alhambra oversteeg onze verwachtingen en we zullen in de toekomst deze stad zeker nog eens bezoeken.

Alhambra op de achtergrondtrapleuning-gootbesneeuwde tuinsneeuwvaltuinuitzicht vanaf AlhambraUitgestrekte tuinenOnsiebijgebouwMoorse pracht & praalInterne tuinInterne tuinDe manager & team

De rose-witte valei

Zoals ieder jaar is de Hondon vallei in deze tijd van het jaar weer op haar mooist.
Een rose-witte bloesem siert de talrijke amandelbomen in deze streek.
Een aanblik die niet gauw verveelt en die uitnodigt tot het maken van oneindig veel foto’s.

Winterdag

Bij het ontwaken zagen we ook in Midden Nederland dan eindelijk een beetje witte wereld.
Het was niet veel wat er was gevallen, maar genoeg om er een winters gevoel van te krijgen.
De zon en de blauwe lucht maakte het een perfecte dag voor een mooie wandeling door ons geliefde Maxima Park.
Een paar foto’s als herinnering aan misschien wel de enige echte winterdag dit jaar?

Bloeiende hegTrekpontje Maxima parkVlindertuin Maxima parkVlindertuin Maxima parkKnotwilgenMaxima parkBetonnen pergola Maxima ParkNarcissen in bloeiBesneeuwd LintHet LintSmalle Themaat

Gelukkig 2016!

Traditiegetrouw zakten wij na de Kerstdagen weer af naar het zuiden om daar de jaarwisseling te vieren.
Niet omdat het daar nou zo’n spektakel is.
Integendeel, eerlijk gezegd mag je blij zijn als je een vuurpijl ziet als de klok 12 heit.
Nou ja, worden we ook niet afgeleid als we volgens Spaans gebruik in 12 seconden 12 druiven proberen weg te kauwen.
En dan gelijkertijd ook nog al je wensen doornemen….
Mijn moyenne ligt op 1 druif per 6 seconden.

Waar we vooral van genieten zijn de zonnestralen en de altijd weer gezellige dagen die we bij de casa hebben.
Voor wat betreft het weer mochten we (ook traditiegetrouw) niet klagen.
Het grootste gedeelte van de week zomerde het er op de dag op los met een temperatuur van zo rond de 20 graden.
En ’s avonds de open haard aan!
Oliebollenbakker in de buitenlucht blijft zo voor Agnes wel erg leuk en Nieuwjaarsdag was het met dit weer dus een feestje op het strand en de terrasjes in Alicante!

Naast alle gezelligheid kregen de palmen hun jaarlijkse snoeibeurt en werden er nog wat Yuka stekjes geplant.
De week vloog zo voorbij en bleek weer veel te kort.
Maar dat geeft helemaal niets, want bij ons volgende bezoek pakken we de draad gewoon weer op.

Wij hopen op een mooi en vooral gezond 2016 voor een ieder!

Schaatspret in Nueva CondominaVoorNaVoorNaHakken en GravenArbeid in de tuinNieuwe Yuka'sBakken maar!De bollenOud Hollandsch sjoelen12 druivenGelukkig 2016!Op het nieuwe jaar!Alicante Beach

Het weer in Macisvenda

E-mail abonnement op blog

Vul je emailadres in om in te schrijven op deze blog en emailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

Archief

Meest recente berichten

  • Fiestas 2016
  • Boet
  • Mobiliteitsdag 2016
  • Kippies
  • Verburgies

Recente reacties